از دفاع مقدس تا حریم ولایت-2/

شهیدان جعفریان و دهقان امیری؛ سربازان امام زمان(عج) در دفاع از وطن و حرم

شهیدان جعفریان و دهقان امیری از شهدای دفاع مقدس و مدافع حرم هستند که در سنین جوانی را در راه دفاع از مرزهای کشور و اعتقاداتشان یکی در ماووت عراق و دیگری در سوریه به شهادت رسیدند.

کد خبر: ۸۰۱۹۹

تاریخ: ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۶:۲۶

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع پرس، شهید جعفریان بارها به عنوان یک نیروی تبلیغی و رزمی عازم جبهههای جنگ شد و در چندین عملیات شرکت کرد. دورههای آموزش تخصصی مانند: سلاحهای نیمه سنگین و فرماندهی را سپری کرد. شجاعت، هوش بالا و خلاقیت فراوان وی را به فرماندهی ورزیده تبدیل کرد که میتوانست هر ماموریتی را به انجام و پایان برساند.

وی که خود را سرباز امام زمان(عج) میدانست بسیار ساده و گمنام زندگی کرد به رغم خدمات بزرگی که در دوران دفاع مقدس ارائه نمود، ترجیح میداد که ناشناخته باقی بماند. حتی اعضای خانوادهاش از خدمات و مسئولیتهای وی اطلاعی نداشتند. در تاسیس تیپ تبلیغی رزمی حضرت امام صادق(ع) نقش مهمی ایفا کرد. با اینکه بیش از سه بار در عملیاتهای مختلف زخمی و مجروح شد اما با وجود جراحات، خود را ملزم میدانست که در جبهه حضور داشته باشد. این طلبه بسیجی شجاع و مخلص پس از سالها حضور در جنگ و خلق حماسههای بی بدیل در سن 21 سالگی در 26 اسفندماه سال 1366 در عملیات بیت المقدس 3، در منطقۀ عملیاتی ماووت عراق از ناحیۀ پهلو مورد اصابت ترکش قرار گرفت. وی با ارادت خاصی که به بزرگ بانوی اسلام داشت همانند ایشان، شهادت در اثر اصابت ترکش به پهلو - به آرزوی دیرینهاش رسید و به آسمان پرکشید و سفر کرد تا به خیل دوستان شهیدش بپیوندد.

شهید محمدرضا دهقانامیری 26 فروردین 1374 در خانوادهای مذهبی در تهران به دنیا آمد. سن و سالش آنقدر نبود که چیز زیادی از جبهه و جنگ به یاد داشته باشد. همه دانستههایش حرفها و خاطراتی بود که از دیگران شنیده بود، اما پرورش و حضور در خانوادهای متدین و معتقد باعث شد تعصب و غیرت خاصی نسبت به اهلبیت و سیدالشهدا(ع) پیدا کند. نمیتوانست ببیند خواهر و مادرش در خانه در امنیت زندگی کنند، اما حرم خواهر سیدالشهدا(ع) مورد حمله دشمنان و متجاوزان قرار بگیرد. سناش کم بود اما دفاع از حرم اهلبیت(ع) را دفاع از ناموس خود میدانست و به همین خاطر راهی دیار عشاق شد و پس از ماهها انتظار سرانجام بهعنوان سرباز مدافع حرم راهی کشور سوریه شد. حدود 40 روز عاشقانه از حرم اهلبیت(ع) دفاع کرد تا سرانجام عصر روز 21 آبان ماه  سال 1394 در حالی که تنها 20 سال داشت به آرزویش که شهادت بود، رسید.

انتهای پیام/