تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر روابط خانوادگی

شبکه‌های اجتماعی طی یک دهه گذشته به یکی از مهم‌ترین عناصر زندگی روزمره ایرانیان تبدیل شده‌اند و تأثیرات عمیقی بر روابط خانواده‌ها در ایران داشته‌اند.

کد خبر: ۸۰۲۶۲۴

تاریخ: ۱۳ دی ۱۴۰۴ - ۰۹:۲۹

گروه جامعه دفاع‌پرس: ساعت ۸ شب است؛ زمانی که روزگاری در بسیاری از خانه‌های ایرانی به گفت‌و‌گو، دورهمی یا تماشای تلویزیون می‌گذشت. حالا، اما تصویر آشناتری شکل گرفته است؛ پدر در حال مرور کانال‌های خبری، مادر مشغول دیدن استوری‌ها و فرزند نوجوان با هدفون، غرق در دنیای خودش. خانواده کنار هم نشسته‌اند، اما کمتر با هم حرف می‌زنند و بیشتر درگیر فضای مجازی شده‌اند.

شبکه‌های اجتماعی طی یک دهه گذشته به یکی از مهم‌ترین عناصر زندگی روزمره ایرانیان تبدیل شده‌اند و تأثیرات عمیقی بر روابط خانواده‌ها در ایران داشته‌اند؛ حضوری پررنگ که حالا به درون روابط خانوادگی نیز نفوذ کرده و شکل ارتباط اعضای خانواده را تغییر داده است. این تأثیرات می‌توانند مثبت و منفی باشند و به شکل‌های مختلفی در زندگی روزمره خانواده‌ها ظاهر شوند.

تأثیرات مثبت فضای مجازی

- ارتباط آسان‌تر؛ شبکه‌های اجتماعی امکان برقراری ارتباط سریع و آسان بین اعضای خانواده را فراهم کرده‌اند، حتی اگر در مکان‌های مختلف زندگی کنند. این امر به ویژه برای خانواده‌های پراکنده مفید است.

- تقویت روابط؛ با اشتراک‌گذاری لحظات مهم زندگی، عکس‌ها و یادداشت‌ها، اعضای خانواده می‌توانند احساس نزدیکی بیشتری با یکدیگر داشته باشند. این امر می‌تواند به تقویت پیوندهای عاطفی کمک کند.

- دسترسی به اطلاعات؛ شبکه‌های اجتماعی می‌توانند منبع خوبی برای تبادل اطلاعات و تجربیات بین اعضای خانواده باشند. این اطلاعات می‌تواند شامل نکات آموزشی، مشاوره‌های روانشناسی و راهکارهای حل مشکلات باشد.

تأثیرات منفی فضای مجازی

- کاهش تعاملات حضوری؛ استفاده بیش از حد از شبکه‌های اجتماعی ممکن است منجر به کاهش تعاملات حضوری و کیفیت وقت گذرانی با اعضای خانواده شود. این مسئله می‌تواند باعث ایجاد فاصله عاطفی بین افراد شود.

- افزایش تنش‌ها؛ برخی از موضوعات حساس مانند حریم خصوصی، زمان استفاده از دستگاه‌ها و محتوای منتشر شده می‌تواند منجر به بروز تنش‌ها و اختلاف نظرها در خانواده شود.

- تأثیر بر تربیت فرزندان؛ استفاده نامناسب یا بیش از حد از شبکه‌های اجتماعی می‌تواند بر تربیت فرزندان تأثیر منفی بگذارد. دسترسی آسان به محتواهای نامناسب و عدم نظارت کافی والدین ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند.

کاهش گفت‌و‌گو‌های خانوادگی؛ سکوتی مدرن

بسیاری از والدین معتقدند گفت‌و‌گو‌های خانوادگی نسبت به گذشته کمتر شده است. زمانی که هر عضو خانواده بخشی از وقت آزاد خود را در فضای مجازی می‌گذراند، فرصت تعامل چهره‌به‌چهره کاهش می‌یابد.

یک مادر ۴۷ ساله در این خصوص می‌گوید؛ قبلاً شب‌ها دور هم جمع می‌شدیم و حرف می‌زدیم، اما الان هرکس سرش توی گوشی خودش است و حتی وقتی حرف میزنیم، جواب نصفه‌نیمه می‌شنویم.

این تغییر تدریجی، به‌ویژه در خانواده‌هایی که هر دو والد شاغل‌ هستند، محسوس‌تر است؛ جایی که شبکه‌های اجتماعی جای خالی گفت‌و‌گو را پر نمی‌کنند، بلکه آن را به تعویق می‌اندازند.

همچنین یکی از چالش‌های جدی خانواده‌های ایرانی، شکاف نسلی در استفاده از شبکه‌های اجتماعی است. والدین اغلب این فضا را ناامن، وقت‌گیر یا تهدیدکننده می‌دانند، در حالی که نوجوانان آن را بخشی از هویت و ارتباطات اجتماعی خود تلقی می‌کنند.
اختلاف‌نظر بر سر موضوعاتی مانند؛ مدت‌زمان استفاده از موبایل، حریم خصوصی و رمز گوشی و نوع محتوای دنبال‌شده.

شبکه‌های اجتماعی و روابط زوجین

تأثیر شبکه‌های اجتماعی فقط به رابطه والد - فرزند محدود نمی‌شود. در برخی خانواده‌ها، این فضا به منبع جدیدی از تنش میان زوجین تبدیل شده است؛ از مقایسه زندگی واقعی با تصاویر به‌ظاهر بی‌نقص دیگران گرفته تا سوءتفاهم‌هایی که از لایک‌ها، دنبال‌کردن‌ها و پیام‌های خصوصی شکل می‌گیرد.

همچنین نمایش مداوم زندگی‌های «فیلترشده» می‌تواند احساس نارضایتی، مقایسه و حتی بی‌اعتمادی را در روابط زناشویی تقویت کند؛ به‌ویژه اگر گفت‌وگوی صریحی میان زوجین وجود نداشته باشد.

با این حال، شبکه‌های اجتماعی تنها عامل تضعیف روابط خانوادگی نیستند. برای بسیاری از خانواده‌ها، این فضا به ابزاری برای حفظ ارتباط تبدیل شده؛ به‌ویژه در شرایطی که اعضای خانواده در شهر‌های مختلف زندگی می‌کنند.

گروه‌های خانوادگی در پیام‌رسان‌ها، تماس‌های تصویری و به‌ اشتراک‌گذاری لحظات روزمره، در برخی موارد به تقویت احساس نزدیکی کمک کرده است. مسئله اصلی، نه وجود شبکه‌های اجتماعی، بلکه نحوه استفاده از آنها است.

برخی خانواده‌ها برای استفاده درست از فضای مجازی تلاش کرده‌اند با وضع قوانین ساده، تعادل ایجاد کنند. به عنوان مثال؛ زمان مشخص «بدون موبایل» (مثلاً هنگام شام)، گفت‌وگوی هفتگی خانوادگی و مشورت گروهی برای حل مشکلات روزمره.

یک پدر ۴۰ ساله در این باره می‌گوید: وقتی خودمان مدام گوشی دست‌مان باشد، نمی‌توانیم از فرزندان انتظار دیگری داشته باشیم چون اصلاح را اول باید از خودمان شروع کنیم تا دیگران هم از ما الگوبرداری کنند.

شبکه‌های اجتماعی بخشی جدانشدنی از زندگی امروز هستند و حذف آنها نه ممکن است و نه منطقی. آنچه خانواده‌های ایرانی بیش از هر چیز به آن نیاز دارند، بازتعریف مرز‌ها و بازگشت آگاهانه به گفت‌وگو است.

شاید خاموش‌کردن موبایل برای چند دقیقه در روز، بهانه‌ای باشد برای شنیدن صدای هم؛ صدایی که در میان اعلان‌ها و اسکرول‌های بی‌پایان، آرام‌آرام کم‌رنگ شده است.

شبکه‌های اجتماعی به عنوان یک ابزار دو لبه در روابط خانوادگی عمل می‌کنند. از یک سو، آن‌ها می‌توانند به تقویت ارتباطات و نزدیکی عاطفی کمک کنند و از سوی دیگر، ممکن است باعث کاهش تعاملات حضوری و بروز تنش‌ها شوند. بنابراین، مدیریت صحیح و متعادل استفاده از این ابزارها ضروری است تا خانواده‌ها بتوانند از مزایای آن بهره‌مند شوند و در عین حال چالش‌های احتمالی را مدیریت کنند.

انتهای پیام/ 261