حجت‌الاسلام پناهیان: دیپلماسی عمومی هیئات جهان را تحت‌تاثیر قرار داده است/ به جلسات نقد عالمانه نیازمندیم

یک استاد حوزه و دانشگاه با تأکید برضرورت برگزاری جلسات نقد و بررسی عالمانه درخصوص آنچه در هیأت رخ می‌دهد، گفت: راه اصلاح و رشد هرچه در هیأت می‌گذرد، تشویق کردن اتفاقات خوبی است که در هیأت رخ می‌دهد.

کد خبر: ۸۰۲۸۹۷

تاریخ: ۰۷ دی ۱۴۰۴ - ۱۵:۳۱

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، نشست خبری فراخوان ملی شناسایی و نمایه‌سازی تولیدات علمی و راهبردی هیأت با عنوان «نقطه سرخط» امروز (یک‌شنبه) با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان استاد حوزه و دانشگاه، مجید باباخانی رئیس سازمان هیأت و تشکل‌های دینی و مجید دایی دایی رئیس اندیشکده هیأت و همچنین مهدی امین فروغی پژوهشگر حوزه تاریخ و هیأت در سازمان هیأت و تشکل‌های دینی برگزار شد.

پژوهش در زمینه هیأت و مداحی، فقیر است

مهدی امین فروغی پژوهشگر حوزه تاریخ و هیأت در سازمان هیأت و تشکل‌های دینی اظهارداشت: پژوهش، آموزش و تولید سه پایه‌ای است که به واسطه آن می‌توان هر موضوعی را توسعه داد. پژوهش یکی از حوزه‌های مهم در زیست بوم هیأت و مداحی است که در آن فقیر هستیم. در دهه ۷۰-۸۰ این روند آغاز شد اما آنچنان بایسته و شایسته است هنوز اثر جامعی نداریم.

وی با اشاره به اینکه در قرون اولیه همواره شیعیان مهجور بودند گفت: در آن دوران شاعران میان دار بودند و دعبل به تعبیر خود دار بر دوش شعر می‌گفت. در این دوران یک بیت شعر بهایش جان بود لذا پژوهش جایی نداشت.

امین فروغی با بیان اینکه تاریخ عاشورا همواره پر از فراز و نشیب بود و اگر کسی به آن می‌پرداخت مجازات می‌شد گفت: این محدودیت‌ها اجازه پژوهش نمی‌داد. از قرن نهم در دوره صفویه به بعد و حتی قاجار مورخان ایرانی کار در خور توجهی نداشتند. بلکه مستشرقان و غربی‌ها ضمن سفری که به ایران داشتند اگر مصادف با ایام سوگواری بود گزارش می‌دادند. حتی در دوره قاجاریه که رواج عزاداری و سوگواری بود و در هر کوی و برزن مراسم داشتیم، کسی ماجرا را ننوشته است و لابلای برخی یادداشت دوستعلی مملاک و ... اطلاعاتی به دست می‌آید.

این پژوهشگر ادامه داد: در دهه‌های اخیر کارهای تحلیلی و پژوهشی در حوزه مقاتل، موسیقی مداحی و ادبیات رونق گرفت. در دهه ۷۰ این اتفاقات شروع شد و امروز به ما رسیده است. ما نیازمند پژوهش هستیم تا ببینیم این پدیده مهم که مرزها را گذرانده است، چه تاریخی و چه گذشته‌ای داشته است.

مردم سالانه ۱۰۰ همت برای برپایی مجالس اهل بیت هزینه می‌کنند

حجت‌الاسلام مجید باباخانی رئیس سازمان هیأت و تشکل‌های دینی در این نشست اظهارداشت: در عرصه فرهنگی کشور، هیأت جزو زنده‌ترین مجموعه‌هاست که پایه انقلاب دارد و بعد از انقلاب رونق بیشتری گرفت. هیأت‌ها پایه گذار انقلاب اسلامی شدند و در ایام دفاع مقدس شور و شعور را هیأت‌ها تقویت می‌کردند. در ایام کرونا، سیل، زلزله و ... هیأت‌ها پای کار بودند.

وی با بیان اینکه هیأت‌ها کارنامه درخشان دارند تصریح کرد: این میراث را باید پاس بداریم و یکی از مقدمات لازم برای انتقال این مفهوم به نسل بعدی، تحقیق علمی و پژوهش است. باید تولید ادبیات علمی کنیم. در این زمینه بسیار عقب هستیم.

باباخانی با اشاره به اینکه مردم سالانه بیش از ۱۰۰ همت برای برپایی هیأت و مجالس اهل بیت علیهم السلام هزینه می‌کنند گفت: این پدیده اجتماعی پیچیده که در هیچ کشوری شبیه ندارد، باید مورد بررسی قرار گیرد. موضوع مداحی که ترکیبی هنری است و مرده زنده می‌کند باید واکاوی شود. باید با کمک اندیشمندان در حوزه و دانشگاه زمینه رشد این ظرفیت‌ها را فراهم کنیم.

پدیده هیأت و عزاداری، معجزه جاری دین آخرین پیامبر است

حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان استاد حوزه و دانشگاه در این نشست اظهارداشت: شاید اولین رسم و رسوم عزاداری در ایران به مشهد اردهال برگردد که توسط شهید والامقامی گرفت که فرزند امام باقر بود. مردم این رسم را در تاریخ شمسی حفظ کردند. کاری در کاشان و فین رقم می‌خورد از جایی الگو نگرفته است.

وی با بیان اینکه در سال ۱۳۸۷، با پایان‌نامه‌ای با موضوع هیأت مواجه شدم و دانشجو من را مشاور معرفی کرد و یکسال روی آن کار کردم گفت: ما در آغاز راه هستیم. برای شاخه‌های مختلف علوم انسانی پدیده هیأت قابل تأمل است. چرا برخی با حضور در هیأت حالشان خوب می‌شود یا با شنیدن مداحی حالشان خوب می‌شود یا آسیب‌هایی که وجود دارد همه قابل بررسی است.

پناهیان با بیان اینکه هیأت از حیث روانشناسی دین، جامعه‌شناسی و علوم سیاسی و ... قابل تحلیل و بررسی است گفت: اقتصاد و معماری هیأت قابل بررسی و مطالعه است. روضه‌خانه‌ها در معماری ما جای دارند. در مسیر نجف به کربلا سه موقف داریم که شاید هزاران نفر در آن جای می‌گیرند. این موقف‌ها معماری جالبی دارد که  معماری مشابه ایران دارد. امروز در این‌ها به دلیل آثار باستانی بسته است.

انتهای پیام/ 121