کتاب/ «علمدار» (زندگی‌نامه و خاطراتی از شهید علمدار)

به‌راستی سید مجتبی علمدار که بود؟ چه کرد؟ چگونه زندگی کرد که این‌گونه منشأ تأثیر شد. چگونه است که در همه ایران اسلامی ما او را می‌شناسند؟ چرا هرجا می‌رویم و در جمع دلسوختگان هر دیار که قرار می‌گیریم، یادی از او به میان می‌آید؟! یا زمانی که به سراغ فضای مجازی می‌رویم، صدها سایت مذهبی مطالب خود را با خاطرات سید آراسته‌اند؟!

کد خبر: ۸۰۴۴۴۰

تاریخ: ۱۶ دی ۱۴۰۴ - ۰۷:۵۱

گروه ساجد دفاع‌پرس: کتاب «علمدار» که توسط گروه فرهنگی «شهید ابراهیم هادی» به چاپ رسیده است، در بخش‌های مختلفی زندگی‌نامه و خاطراتی از جانباز شهید «سید مجتبی علمدار» را روایت می‌کند و در پایان آن نیز تصاویری از این شهید والامقام مقابل دیدگان مخاطبان قرار گرفته است.

در مقدمه این کتاب آمده است: «از کجا باید آغاز کرد؟ از چه باید گفت؟ نمی‌دانم. واقعاً چقدر سخت است! می‌خواهیم از کسی بگوییم که در روی زمین بود ولی آسمانی زندگی کرد؛ کسی که بین ما بود ولی از اهالی این زندان خاکی نشد. به راستی کسی باید از او سخن بگوید که سنخیت یا تشابهی با او داشته باشد. یا لااقل کمی در مسیر او قدم زده باشد. اما ما کجا و سید؟!

به راستی سید مجتبی علمدار که بود؟ چه کرد؟ چگونه زندگی کرد که این‌گونه منشأ تأثیر شد. چگونه است که در همه ایران اسلامی ما او را می‌شناسند؟ چرا هرجا می‌رویم و در جمع دلسوختگان هر دیار که قرار می‌گیریم، یادی از او به میان می‌آید؟! یا زمانی که به سراغ فضای مجازی می‌رویم، صدها سایت مذهبی مطالب خود را با خاطرات سید آراسته‌اند؟! مگر او سردار یا فرمانده بود؟ مگر مسئولیتی داشت؟ یا این‌که فتح مهمی انجام داده بود!؟ خیر بالاترین سمت ظاهری سید مجتبی، فرماندهی گروهان در آخرین سال دفاع مقدس بود.

او حتی در سال‌های پس از دفاع مقدس، مسئولیت خاصی نداشت. سید با درجه سروانی به امور ورزشی کارکنان سپاه می‌پرداخت؛ اما درجاتی که خداوند برای بندگان برگزیده‌اش قرار می‌دهد با رتبه‌های دنیایی ما بسیار متفاوت است!؟

اما به راستی او چه کرد؟! چگونه قلوب را تسخیر کرد؟ چگونه بر دل‌های جوانان فرماندهی می‌کرد؟ او چه کرد که آن روزها صدها جوان عاشق و شیفته و همراهش بودند و این روزها پروانه‌وار برگرد مزارش.
سید عزیز ما چه کرد که بیشترین زائران مزارش از شهرهای دیگر راهی ساری می‌شوند؟ مگر او بین ما نبود؟ مگر مثل ما در همین کوچه و خیابان‌ها زندگی نمی‌کرد؟ مگر هشت سال پس از جنگ را تجربه نکرد؛ روزگاری که معنویت، مثل دوران جنگ همه‌گیر نبود؛ روزگاری که برخی از رزمندگان به خلوت تنهایی خود رفتند و یا همرنگ جماعت شدند؛ اما سؤال این است که سید در این دوران چگونه زندگی کرد؟! چه کرد که از میان ما خداوند او را انتخاب کرد؟ چگونه است که این جوان به خدا رسیده، هنوز مشعل‌دار هدایت انسان‌هاست؟

کم نیستند انسان‌هایی که راه هدایت را از کنار مزار سید مجتبی یافتند. آن‌ها با عنایت مادر بزرگوار سید، حضرت زهرا (س)، مسیر صحیح را یافتند و اکنون الگویی برای دیگران شده‌اند. به راستی سر این مطلب در کجاست؟ سید چگونه چنین قابلیتی یافت؟ چه کرد که برای صدها نفر دلیل راه شد؟

پاسخ این سؤالات را باید در زندگی سید یافت. باید در اعمال و رفتار او جست‌وجو کرد. سید مجتبی، علمدار مبارزه با نفس بود؛ او جهاد اکبر را در سال‌های جهاد اصغر آغاز کرد و تفاوت او با دیگران در همین نکته است. پایان دوران جنگ، پایان جهاد او نبود؛ جهاد نفس سید تا لحظه شهادتش ادامه یافت و کتاب قانون او شاهدی است بر این ادعا، او مثل ما در دنیا زندگی کرد؛ اما اهل دنیا نشد. گذرگاه دنیا او را فریب نداد؛ فهمیده بود که همه ما مسافرانی بیش نیستیم و باید روزی از این دیار سفر کنیم؛ فهمیده بود این‌جا جای دلبستن نیست و در این راه با توکل به خدا و توسل به ائمه معصومین (ع) راه را می‌توان پیدا کرده و به سوی نور حرکت کرد.

آری! خودسازی او در کلامش تأثیر گذاشته بود. مردم شیفته مرام و رفتارش شده بودند. سید مجتبی برای خدا کار می‌کرد و زحمت می‌کشید. در این راه بارها اذیت و آزار شد؛ اما خسته نه؛ او خالصانه برای خدا کار کرد تا رمق در بدن داشت برای هدایت انسان‌ها تلاش و آن‌ها را هدایت کرد. آری او هرچه کرد، برای رضای خدا بود و این است سر ماندگاری مردان خدا».

دریافت نسخه پی.دی.اف کتاب «علمدار»

انتهای پیام/ 113