یادداشت/عادل پیرویسی

چرا مردم دیار کردستان از نام و عنوان «پهلوی» تنفر دارند؟

در بحبوحه ناآرامی‌های اخیر در ایران، تجربه تاریخی مردم کردستان نقشی محوری در عدم همراهی آن‌ها با جریان‌های آشوب‌طلب و صف‌بندی علیه چهره‌هایی چون «رضا پهلوی» ایفا کرد. این گزارش به ریشه‌های عمیق تاریخی نفرت مردم این منطقه از خاندان پهلوی می‌پردازد که ناشی از دهه‌ها سرکوب، تبعیض و محرومیت تحمیلی است.

کد خبر: ۸۰۷۰۳۱

تاریخ: ۲۹ دی ۱۴۰۴ - ۲۳:۱۹

گروه استانهای دفاع‌پرس_ «عادل پیرویسی»، علی‌رغم بالاتر بودن شاخص‌های مشکلات اقتصادی و معیشتی در کردستان نسبت به میانگین کشوری، جامعه این استان با جریان آشوب‌طلب همراهی نکرد. این امر ریشه در هوشیاری جمعی مردم دارد که تجربه‌های تلخ گذشته را سرمشق قرار داده‌اند. آنها میان «اعتراض» مسالمت‌آمیز و «اغتشاش» سازمان‌یافته که توسط عناصر نفوذی و مزدوران خارجی هدایت می‌شود، تمایز قائل شدند و نخواستند مطالبات به‌حقشان، دستاویزی برای ناامنی و تخریب شود.

این هوشیاری مبتنی بر این درک است که اعتراضات هدفمند باید سازنده باشند و نه مخرب. در شرایطی که دشمنان خارجی به دنبال سوءاستفاده از نارضایتی‌های معیشتی هستند، همراهی با هرج و مرج، به معنای زیر پا گذاشتن منافع بلندمدت منطقه تلقی می‌شود. مردم کردستان به‌خوبی می‌دانند که ثبات و امنیت، پیش‌شرط اصلی هرگونه توسعه و بهبود وضعیت اقتصادی است.

مهم‌ترین دلیل عدم همراهی مردم کردستان با رهبری جریان آشوب‌طلب اخیر که رضا پهلوی در کنار حامیان خارجی خود قرار گرفته، حافظه تاریخی این دیار است. در دهه‌های گذشته، دوران حکومت پهلوی برای مردم مناطق کردنشین مترادف با شدیدترین اشکال تبعیض، عقب‌ماندگی تحمیلی، سرکوب و محرومیت بوده است. بسیاری از بزرگان و مبارزان کرد در آن دوران اعدام یا تبعید شدند.

این دوره نه تنها با سیاست‌های فرهنگی و زبانی سرکوبگرانه همراه بود، بلکه در زمینه زیرساخت‌ها و توسعه اقتصادی نیز عمداً مناطق کُردنشین را در حاشیه نگه داشت. این سیاست‌ها مبتنی بر رویکرد «تفرقه بینداز و حکومت کن» بود که میراثی از نادیده انگاشتن هویت و مطالبات قومی و اجتماعی مردم منطقه به جای گذاشت. این تجربه تاریخی، تصویری عمیقاً منفی از هرگونه بازگشت به تفکر سلطنتی و حکمرانی پهلوی ایجاد کرده است.

خاطرات این دوران ظلم و ستم همچنان در ذهن جمعی مردم کردستان زنده است. این خاطرات اجازه نمی‌دهد چهره‌هایی که در گذشته عامل اصلی محرومیت بوده‌اند، امروز در قامت منجی یا رهبر اعتراضات پذیرفته شوند. رفتار مردم کردستان نشان داد که همراهی نکردن با جریان‌های مخرب، نه از سر بی‌تفاوتی نسبت به مشکلات، بلکه نتیجه آگاهی، عزت‌نفس تاریخی و شناخت دقیق از ماهیت پروژه‌های بیگانه است.

مردم کردستان نشان دادند که آنها مطالبات خود را از سازوکار داخلی کشور پیگیری می‌کنند و حاضر نیستند رهبری این مطالبات را به عناصری بسپارند که در گذشته سابقه خصمانه علیه هویت و موجودیت آنها داشته‌اند. این موضع‌گیری نشان‌دهنده بلوغ سیاسی و درک عمیق از اهداف پشت پرده تلاش‌ها برای برهم زدن نظم عمومی است.

فرهنگ عمومی مردم کردستان، نجیب و مطالبه‌گر است، اما همواره مخالف آشوب و خشونت بوده است. این رویکرد سبب شد تا اعتراضات مسالمت‌آمیز، از مسیر انحرافی که توسط عناصر مزدور هدایت می‌شد، جدا بماند و اجازه ندهد مطالبات مشروع، ابزار پروژه‌های ضد امنیتی در استان کردستان شوند. این الگو تأکید دارد که شنیده شدن صدای واقعی اعتراضات پیش از آنکه به حاشیه برود، نیازمند پاسخی واقعی از سوی مسئولین است.

مردم کردستان با تفکیک میان حقوق خود و اهداف تخریبی اغتشاش‌گران، راهی را برگزیدند که مبتنی بر حفظ دستاورد‌های جمعی و جلوگیری از تکرار تاریخ است. این موضع‌گیری، به روشنی نشان داد که مطالبات منطقه‌ای، به هیچ وجه با پروژه‌های تجزیه‌طلبانه و آشوب‌طلبانه هم‌راستا نیست. کردستان با هوشیاری تاریخی خود، بار دیگر در مسیر ثبات و توسعه پایدار ایستادگی کرد.

انتهای پیام/