پرچمدار انقلاب اسلامی/ ۷

امام خامنه‌ای پرچم‌دار مبارزه در مشهد

امام خامنه‌ای، هماهنگ‌کننده اقدامات تهران با مشهد بود و اگر بنا بود حرکتی برای نشان دادن اعتراض به حکومت به اجرا گذاشته شود، موضوع را از تهران به اطلاع امام خامنه‌ای می‌رساندند. در آن روز‌ها می‌توان ایشان را واضع تحرکات مشهد دانست.

کد خبر: ۸۰۸۶۹۷

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۵:۵۸

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، رهبر معظم انقلاب اسلامی با همه نقش مهمی که در مبارزه با رژیم پهلوی داشت چندان به آن پرداخت نشده است. به مناسبت چهل و هشتمین پیروزی انقلاب اسلامی بخش‌هایی از زندگی ایشان منتشر می‌شود که قسمت هفتم آن را در ادامه می‌خوانید:

بازگشت به مشهد

در تبعید خبر‌های تهران به امام خامنه‌ای می‌رسید، از طریق افراد، اطلاعیه‌ها و یا گوش دادن به رادیو‌های خارجی. وقتی به تهران رسید چیزی که می‌دید بسیار بزرگ‌تر از آن‌چه که شنیده، بود. اوضاع دکرگون شده بود و هیچ نشانه‌ای از دوران کم‌امید آخرین باری که در تهران بود وجود نداشت. مردم همه را غافلگیر کرده بودند. اراده امام خمینی (ره) و تاکیدش بر نابودی سلطنت همه را شگفت‌زده کرده بود. امام خامنه‌ای در این خصوص می‌گوید: «آیت‌الله طالقانی که هم دارای مقامات علمی و هم آدمی سیاسی و زندان رفته بود به من گفت آن روز که امام مطرح کرد که شاه باید برود، من گفتم مگر می‌شود؟ آن وقت که امام صریحا این کلام را گفتند، مگر چند سال پیش از انقلاب بود؟ یعنی تا همین اواخر، حتی مردی مثل مرحوم طالقانی بزرگوار، مومن، مبارز زندان رفته شلاق خورده و شکنجه کشیده، می‌گفت امکان ندارد، بعد ایشان به من گفت که این مرد یعنی امام خمینی (ره) به جای دیگری وصل است.»

اوضاع اقتصادی ایران هم بد نبود تا بتوان اعتراض‌ها را به مسائل اقتصادی ربط داد. چارلز کزرمن در کتاب «مسئله برداشت ذهنی» می‌نویسد: «شاخص‌ها نشان می‌دهد که دولت پهلوی، دولت آسیب پذیری در آن مقطع نبود با افزایش درآمد نفت در سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۳ و چهار برابر شدن درآمد‌های ارزی، شاه به رئیس سازمان برنامه دستور داد برنامه پنجم را به مقدار فراوانی مورد تجدید نظر قرار دهد.»

امام خامنه‌ای وقتی به مشهد رسید آن‌جا هم نشانه‌ای از مشهد سابق ندید. اعتراضات همه‌گیر شده بود؛ از مردم تا علما. حضور مردم باعث شده بود دیگر در حوزه کسی حرف از مصلحت حوزه علمیه مشهد پیش نمی‌کشید. ایشان از خاطرات آن روز‌ها می‌گوید: «وقتی از تبعید به مشهد برگشتم، آن‌چه که در این شهر دیدم، برایم غیرقابل باور بود. با اینکه ما در تبعید خبر‌ها را می‌شنیدیم، اما واقعیتی که با آن مواجه شدیم، واقعیت عظیمی بود. در مشهد مردم شب و روز راهپیمایی می‌کردند و آن راهپیمایی برایشان به صورت عادی درآمده بود.»

در مشهد امام خامنه‌ای هم به سیل انقلاب پیوست. گزارش‌های رسیده به ساواک نشان می‌داد که امام خامنه‌ای در چهارم آبان، روز تولد محمدرضا پهلوی، برای کسبه، طلاب، دانش‌آموزان، دانشجویان و زن‌هایی که در خانه آقای سید حسن قمی گرد آمده بودند و از پشت بام خانه تا کوچه‌های اطراف را پر کرده بودند؛ سخنرانی کرده بود. تظاهرات مردم پس از این اجتماع با شعار «امروز روز تولد معاویه است» همراه شده بود. پرچم‌های سیاه به نشان این روز در برخی اماکن برافراشته شده بود. امام خامنه‌ای پنجم آبان برای راهپیمایانی که از منزل آیت‌الله عبدالله شیرازی به حرکت درآمده، در صحن عتیق حرم امام رضا علیه السلام اجتماع کرده بودند، سخن گفت؛ از بازگشت امام خمینی (ره) به ایران، آزادی زندانیان سیاسی، تنبیه مسببین کشتار‌های اخیر و شکنجه‌گران زندانیان سیاسی. مردم پس از خروج از صحن عتیق فریاد زده بودند: «مرگ بر شاه و درود بر خمینی» شهر تا ساعت ۹ شب شاهد فریاد مردم تظاهرکننده بود. دستگاه امنیتی می‌دانست امام خامنه‌ای، هماهنگ‌کننده اقدامات تهران با مشهد است. اگر بنا بود حرکتی برای نشان دادن اعتراض به حکومت به اجرا گذاشته شود، موضوع را از تهران به اطلاع امام خامنه‌ای می‌رساندند. در آن روز‌ها می‌توان ایشان را واضع تحرکات مشهد دانست.»

هشتم آبان جمعی از اساتید و کارکنان دانشگاه فردوسی مشهد اعتصاب غذا کردند؛ اعتصابی که به سرعت با پیوستن سیل جمعیت، تجمعی اعتراضی شد. سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد و امام خامنه‌ای در این تجمع سخنرانی کردند. دهم آبان اعتصاب غذای آنها به پایان رسید و کارکنان بیمارستان ششم بهمن مشهد اعتصاب غذا کردند. سیزدهم آبان در تهران تجمع دانش‌آموزان و دانشجویان به خاک و خون کشیده شد و چهاردهم آبان مشهد در اعتراض به واقعه دانشگاه شعله‌ور شد. شیخان رئیس ساواک تلاش کرد دستور دستگیری امام خامنه‌ای و روحانیون فعال مشهد را از تهران بگیرد، اما در آشفته بازار ساواک تهران دستور آمد دستگیری نامبردگان به بعد موکول شود.

انتهای پیام/ 161