یک قاب عکس و گذر از کوچه باغ هزاران خاطره ناگفته پیشمرگان کُرد مسلمان

در همان آغازین روز‌های انقلاب اسلامی، وقتی کردستان به آشوب کشیده شد و حوادث متعدد یک به یک روی می‌داد، عده‌ای از مردم کردستان از جان خود گذشتند تا برای رهایی مردم و برقراری امنیت پایدار در کردستان و کشور پیشمرگ آنها شوند و این‌گونه بود که سازمان پیشمرگان مسلمان کرد در سال ۱۳۵۸ با مدیریت شهید بروجردی مسیح کردستان تاسیس شد. سازمان پیشمرگان مسلمان کرد با جذب نیرو‌های بومی استان کردستان به سرعت گسترش یافت و برای دفاع از امنیت کردستان و کشور بیش از ۱۰۰۰ شهید را تقدیم انقلاب کرده است.

کد خبر: ۸۱۰۲۲۴

تاریخ: ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ - ۲۲:۲۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از کردستان، روز سه‌شنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ مراسم ویژه‌ای به مناسبت دهه مبارک فجر و سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران، در روز تجلیل از پیشکسوتان دفاع و مقاومت و پیشمرگان کرد مسلمان، در مرکز فرهنگی و باغ موزه دفاع‌مقدس و مقاومت کردستان در شهرستان سنندج برگزار شد.

حوالی ساعت ده صبح روز سه شنبه چهاردهم بهمن هزار و چهارصد و چهار خورشیدی است. در سالن اجتماعات بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس و مقاومت کردستان مهمانان ویژه‌ای در حال گرد آمدن در نشستی صمیمی تحت عنوان: تجلیل از مقام شامخ پیشکسوتان و پیشمرگان کرد مسلمان سپاه شهرستان سنندج هستند.

تعدادی از مدعوین، به یاد خاطرات نه چندان دور روز‌های اوایل انقلاب اسلامی در سالن موزه دفاع‌مقدس و مقاومت باشگاه افسران سابق سنندج، با حال و هوایی خاص، نظاره‌گر تابلو‌ها و تصاویر قدیمی به نمایش گذاشته شده در محوطه باغ موزه سنندج هستند.

اینجا برایشان مملو از خاطرات غرور آفرین و گران‌بهایی است که حاضر نیستند با هیچ مکنت و مقامی از آن خاطرات عبور کنند.

این نقطه از سنندج برایشان بوی محمد بروجردی و صیاد شیرازی و ده‌ها شهید والا مقامی می‌دهد، که جان‌های پاکشان را در راه حفظ اعتلای وطن و برقراری آیین خاتم پیامبران، با پروردگار یکتای خود معامله کردند.

خاطرات غریب حماسه بیست و دو روز مقاومت و ایثار در اوج مظلومیت و گمنامی، یادواره آزاد سازی قلب سنندج و به ارمغان آوردن امنیت و دلگرمی برای مردم با اصالت و پاکش که ناخواسته به گروگان گروه‌ها و فرقه‌هایی مختلف در آمده بودند، که هیچ تناسخ و تناسبی با آنها نداشتند.

یک گوشه از سالن، پیرمردی خوش چهره و آرام، محو تماشای یکی از قاب عکس‌های منقوش بر کتیبه یکی از ستون‌های سالن بود.

عجیب غرق در دیدن آن تصویر خاص بود، گویی چنان پابندش کرده که حتی شروع جلسه در سالن پیرامونی توان جدا کردن از آن کتیبه را برایش به دنبال ندارد.

بدون هیچ مقدمه و زمینه سازی مرسومی، آهسته به او نزدیک شدم. افق زاویه مردمک چشم‌هایش روی یکی از افراد ایستاده در عکس قفل شده بود.

تصویری قدیمی از پیشمرگان مسلمان کرد مدافع آزادی و آرامش سنندج و روستاهایش، با حکایت صلابت و صمیمیت و اقتدار جوانانی، که بسیاری از آنان یا دار فانی را وداع گفته‌اند و یا به شدت گرد پیری بر چهره مهربانشان نشسته است.

جواب سلام و احوال‌پرسیم را که داد، با دستش به سمت یکی از افراد ایستاده در عکس اشاره کرد و با غرور دوست داشتنی و طنین صدای نرمی گفت: این من هستم.

انگشتان نحیفش تصویر جوانی رشید و برومند را نشان می‌داد که با لباس کردی در کسوت یک پیشمرگ مسلمان کرد اصیل، از سالیان سال خاطره حرف می‌زد.

اسمش «ابراهیم قادری» فرزند عبدالقادر و متولد آبادی یمینان سفلی از توابع کامیاران بود، که از سال هزار و سیصد و پنجاه و دو ساکن روستای نشور سنندج شده بود و با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، در کنار سایر هم‌ولایتی‌هایش تحت فرماندهی شیرمرد آن خطه "حاج میکائیل حمه‌گلانی" به صف پیشمرگان و رزمندگان سپاه اسلام پیوسته بود.

به قدری متین و با صفا بود که ناخوداگاه جذب گفتار شیرینش شده بودم و حرف‌هایش چونان کلیپی قدیمی از پرده نوار مغز و اندیشه‌ام در حال نمایش بود.

کاک ابراهیم بدون شک نماد نسلی دلیر و جان‌باخته است که میراث‌دار افتخار و عظمت قطعه‌ای از تاریخ ایران عزیزمان بوده و هستند و یاد و خاطره آنها هیچ گاه از اذهان تاریخ و فرهنگ دیار مجاهدت‌های خاموش کم رنگ نخواهد شد.

انتهای پیام/