«خواب»؛ روایتی سینمایی از فاصله انسان امروز با واقعیت زندگی است

مانی مقدم با بیان اینکه «خواب» محصول یک تجربه زیسته و دغدغه اجتماعی است، گفت: این فیلم روایت انسان معاصری است که در کشاکش دوگانگی‌های فکری و فرهنگی، از آرزوهای دست‌یافتنی فاصله گرفته و به خواب دیدن بسنده کرده است.

کد خبر: ۸۱۱۲۴۶

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۹:۴۸

مانی مقدم کارگردان فیلم سینمایی «خواب» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، با اشاره به دغدغه‌های محوری این فیلم اظهار داشت: فیلم خواب حاصل مواجهه من با یک دوگانگی عمیق در جامعه امروز است؛ دوگانگی‌ای که سال‌هاست با آن زندگی می‌کنیم و به‌تدریج انسان را به آشفتگی و حتی دیوانگی می‌کشاند.

وی با تأکید بر اینکه جامعه ایرانی ذاتاً جامعه‌ای مذهبی است، افزود: من از کودکی در همین جامعه مذهبی رشد کرده‌ام و برای باورها و ارزش‌های آن احترام قائلم. اگر در فیلم احساسی ایجاد شده که برداشت نادرستی نسبت به شخصیت مذهبی داشته، صادقانه عذرخواهی می‌کنم. نیت من هرگز تخریب یا تمسخر نبوده، بلکه نمایش واقعیت‌های انسانی در دل یک خانواده مذهبی است.

مقدم با اشاره به انتقاداتی که درباره نمایش شخصیت‌ها مطرح شده، تصریح کرد: شخصیت‌های فیلم فقط از یک بُعد دیده نمی‌شوند. ما با انسانی مواجهیم که هم بیماری دارد، هم مشکل فرزندآوری، هم فشارهای معیشتی و هم درگیری‌های ذهنی. طبیعی است که برخی وجوه پررنگ‌تر شوند، اما این به معنای نادیده گرفتن سایر ابعاد نیست.

کارگردان «خواب» با اشاره به مفهوم آرزو در فیلم گفت: امروز بسیاری از آرزوها دست‌نیافتنی شده‌اند. زمانی آرزو با تلاش به دست می‌آمد، اما حالا آرزوها بیشتر شبیه خواب شده‌اند. این فاصله گرفتن از آرزوها، انسان را به سمت خیال‌پردازی و گریز از واقعیت سوق می‌دهد و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که فیلم به آن می‌پردازد.

وی درباره شکل‌گیری ایده فیلم خاطرنشان کرد: ایده خواب از یک تجربه شخصی شکل گرفت. حدود سه سال درگیر این موضوع بودم و نزدیک به ۹ ماه با پژمان به‌صورت مداوم فیلمنامه را نوشتیم، حذف کردیم و دوباره بازنویسی کردیم. به اعتقاد من این فیلم تاریخ مصرف ندارد؛ هرچه جلوتر می‌رویم، بیشتر درگیر رؤیا دیدن می‌شویم و از زندگی واقعی فاصله می‌گیریم.

مقدم درباره عدم حضور رضا عطاران در جشنواره توضیح داد: آقای عطاران یکی از بهترین و شریف‌ترین انسان‌های سینمای ایران هستند. تصمیم ایشان برای عدم حضور، کاملاً قابل احترام و درست بود. شرایط روحی برخی افراد ایجاب می‌کند مدتی فاصله بگیرند. من هیچ اصراری نکردم و همچنان به ایشان ارادت دارم.

وی با اشاره به فضای زنانه و بُعد دینی پررنگ فیلم گفت: این نگاه از ابتدا در فیلمنامه وجود داشت، اما در روند اجرا نیز به آن رسیدیم. طبیعی است که در حین فیلمبرداری، برخی جزئیات پررنگ‌تر شوند. سینما یک موجود زنده است و در مسیر تولید، رشد می‌کند.

این کارگردان در پایان با تقدیر از عوامل فیلم گفت: بازیگران، فیلمبردار و تمام گروه تولید فوق‌العاده بودند و با تمام وجود کنار من ایستادند. این تجربه قطعاً می‌تواند در ژانرهای دیگر هم ادامه پیدا کند.

مانی مقدم در پایان تأکید کرد: فیلم خواب حاصل خاطرات ماندگار و تجربه‌های زیسته است. ما در زندگی برخی چیزها را محو می‌کنیم و برخی را برجسته. زندگی همین است و فیلم هم همین مسیر را طی می‌کند؛ روایتی از رؤیاهای طلایی یک انسان و بیداری تلخ پس از آن.

انتهای پیام/ 121