یادداشت/

دمتان گرم، مردم...!

رمق زمستان کم شده است اما گاهی سوز سرمایش از تاروپود لباس های گرم، می‌گذرد و می‌نشیند به جان آدم.‌ تولد داریم و چه تولدی. چهل و هفتمین تولد جمهوری اسلامی عزیز ما.

کد خبر: ۸۱۲۰۷۳

تاریخ: ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۵:۴۷

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «فرزانه فرجی»؛ خیابان‌ها زودتر از هر روز از خواب بیدار شده‌اند و چشم به راه نفس‌های گرم و قدم‌های اهالی شهرند. پرچم ایران خانم، جوانه زده است بین دست‌های مردم. صدای آدم‌ها یکی شده است و نبض صداها برای ایران می‌تپد و جان‌ها برای ایرانِ جان، جان می‌دهد.

سنگفرش‌های خیابان خوشحالند. بوسه باران می‌کنند قدم‌های مردم شهر را. قدم‌های ماندگاری که خط به خط آن در تاریخ ماندگار خواهد شد. قاب‌ها تماشایی هستند. پیرمردی رد روزگاری که از سر گذرانده را ریخته است به جان عصایش و آمده به میدان. جوان‌ها و نوجوان‌ها با شوقی دوست‌داشتنی آمده‌اند.

مادران و زنان هم آمده‌اند، تنها و گاهی با یکی دو بچه قد و نیم قد. این آمدن‌ها، تنها یک حضور نیست، حماسه است.‌ حماسه‌ای از جان‌های آگاه و بیدار تا نشان دهد ما هستیم. ما ایستاده‌ایم. درست است که گله داریم اما خودمان خوب بلدیم چطور و چگونه مشکلاتمان را با هم حل کنیم.  در گوشه‌گوشه این حضور، پرچم‌ها آرام‌آرام به حرکت در می‌آیند و با این حرکت‌ها، انگار تپش قلب ایرانِ ما زیاد می‌شود.

صداها یکی می‌شود، صدای آدم‌هایی از چند نسل. صداها در پی شعارها به هم گره می‌خورند و همه حرف‌ها یکی می‌شود: «تا پای جان برای ایران می‌مانیم». چشم‌ها پر از شوقند. لبخندها مقاومت را قاب می‌کنند و چهره‌ها پر از امیدند. امید به روزهای روشن، چراکه این خاک، خانه مادری همه ما است.

۲۲ بهمن امسال، جور دیگری جان دارد. جور دیگری یکی بودن ما را فریاد می‌زند. حضور تماشایی مردم، غزلی است بلند از عاشقانه‌های اهالی شهر برای وطن. وطنی که جان ما است. وطنی که دار و ندار ما است. امروز فریادها خیلی جوان‌تر بود و ریشه‌دارتر و پرشکوه‌تر. همه مردم آمدند تا نشان دهند با همه دلخوری‌هایی که دارند اما همچنان تنور دلشان گرم است، گرم به گرمای جانِ ایران خانم.

ایران ما زنده است. زنده می‌ماند. فریادهای نشسته در حنجره آدم‌ها بازتاب روزهایی است که با همه فشارهای اقتصادی که تحمل می‌کنند اما امیدوارند به روزهای خوب. و به قول محسن خان چاوشی، مردم ما به این باور رسیده‌اند که علاج در وطن است. حضور امسال مردم نتیجه یک جوشش درونی است درست زمانی که همه یک حرف واحد داریم و  آن هم قطع دست هر غریبه‌ای است که ادعا می‌کند می‌تواند برای ما کاری کند.

و امروز در این سیل خروشان انسانی، آنچه دیده می‌شود صداقتِ عشق مردم است به وطن، به سرزمین مادری ما ایران...

انتهای پیام/