معرفی شهیدان «مومن پور»؛ سازندگان بمب دستی در قم

شهیدان والامقام «حسین و مهدی مومن پور» دو پسرعموی شهیدی هستند که روز ۲۳ بهمن سال ۱۳۵۷، حین ساخت بمب دستی برای مبارزه با عمال طاغوت در منزل خود در قم، به شهادت رسیدند.

کد خبر: ۸۱۲۶۶۱

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ - ۲۳:۵۹

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از قم، شهیدان گرانقدر حسین و مهدی «مومن پور» متولد سال ۱۳۳۶ در محله باغ‌پنبه قم بودند.

حسین هنوز خردسال بود که آغوش پرمهر مادر علویه اش را از دست داد. در نوجوانی به شغل آهنگری روی آورد و با برادرش (مرحوم محمد طیب) به حرفه درب و پنجره‌سازی مشغول شد. وی علاقه‌مند به مسجد و محافل دینی بود و در عزاداری حضرت سیدالشهدا (ع) حضوری فعال داشت.

مهدی نیز در خانواده‌ای متدین و کشاورز پا به جهان گذاشت و در کمک به خانواده، فعال و در تحصیل علم و فن کوشا بود.

وی در سن نوجوانی با تعلیم و هدایت برادر ارشدش (مرحوم آیت الله شیخ محمد مومن قمی) با اصول و ارزش‌های اسلام و رهبر انقلاب اسلامی آشنا و مرید امام خمینی (ره) شد.

در دوران انقلاب اسلامی، هر دو با دوستان و جوانان باغ پنبه به میدان مبارزه با رژیم شاه وارد شدند و در تظاهرات و راهپیمایی‌های انقلاب همراه مردم بودند.

در حین مبارزات انقلابی، با همفکری برخی دوستان به این نتیجه رسیدند که برای مقابله با مأموران شاه و ایجاد رعب و وحشت برای آنها، باید از مواد منفجره استفاده کنند و نارنجک‌های دستی بسازند.

در آن زمان، ساخت بمب و نارنجک دستی با حداقل امکانات و به صورت مخفیانه، کار بسیار خطرناک و غیر قابل باوری بود، اما جوانان محله پنبه و به خصوص حسین و مهدی مومن، با مهارت شروع به این کار کردند و بسیار مخفیانه و با رعایت احتیاط‌های لازم در سال ۱۳۵۷ تعداد زیادی از این نارنجک‌ها و بمب‌های دستی (سه راهی) را تولید و شب‌ها در مسیر حرکت تانک‌ها و نیرو‌های نظامی رژیم پرتاب می‌کردند و یا در اختیار برخی جوانان جسور محله قرار می‌دادند تا در موقع لازم از آنها علیه مأموران گارد شاهی استفاده کنند.

چه بسیار بمب‌های دست‌ساز این جوانان، تانک‌های طاغوت را از کار انداخت و عرصه را بر دشمنان اسلام تنگ کرد. در دو سه ماه اواخر مبارزات در سال ۱۳۵۷ که بازار قم یکپارچه تعطیل و تهیه فتیله هم برای بمب سه راهی‌ها مشکل بود، آنها مکرر از بند‌های کفش و کتونی‌های مستعمل بستگان برای فتیله استفاده می‌کردند و در این راه بند کتونی‌های خود را نیز به مصرف رسانیده بودند.

بعد از ظهر روز ۲۳ بهمن بود که مهدی از تحویل دادن سه راهی‌ها و بمب‌های تهیه شده به انباری که زیر نظر حاج شیخ محمد یزدی به مصرف می‌رسید، برگشته بود. به او گفتند با اینکه دیروز پیروزی ملت و سقوط دولت بختیار اعلام شد، دیگر چه حاجتی به این مواد است؟ در جواب گفته بود: هنوز برخی از نیرو‌های ارتش در خرم آباد تسلیم نشدند و مقاومت می‌کنند و به ما گفته‌اند برای مقابله با آنها باز هم به چنین موادی احتیاج است.

خاطره‌اى از مجاهدت مهدى و حسین مومن پور از زبان خواهر مهدی (همسر حسین):

روز ۲۳ بهمن که هنوز عوامل طاغوت همه جا تسلیم نشده بودند، این دو عموزاده و دوست صمیمی، حدود ساعت ۴ بعدازظهر در کارگاهی که در ورودی منزل ما بود مشغول ساخت سه راهی بودند. من هم گاهی کمک آنها می‌کردم.

گفتند: برای ما آب بیاور ما تشنه‌ایم. با خود گفتم بهتر است آب میوه برایشان ببرم. تا برای تهیه آب میوه داخل خانه رفتم، یک مرتبه با صدای انفجار همه جا لرزید و خانه پر از دود و غبار شد.

تا خودم را به کارگاه رساندم با پیکر قطعه قطعه شده آنها (برادرم و همسرم) مواجه شدم. لحظاتی بعد مادرم به محل انفجار آمد و صحنه دلخراش مقتل فرزند و دامادش را مشاهده کرد. مادر خیلی صبور و با ایمان بود و هیچ بی‌تابی نکرد و گفت: قسمت آنها بود که لب تشنه شربت شهادت بنوشند.

لازم به ذکر است: حضرت امام (ره) پس از پیروزى انقلاب اسلامی ا خانواده شهیدان مومن در قم دیدار کردند.

پیکر مطهر این دو شهید عزیز در آرامستان بقیع قم قرار دارد.

انتهای پیام/