حجت‌الاسلام خیاط: دعا جلوه حقیقی عبودیت و مایه اقتدار و امید جامعه مؤمن است

مدیر حوزه علمیه خراسان، با تبیین فلسفه دعا، آن را «مخّ العباده» و عامل نورانیت، بصیرت و استقامت در زندگی فردی و اجتماعی دانست و گفت: اتصال به منبع مطلق قدرت، انسان را در برابر سختی‌ها امیدوار و شکست‌ناپذیر می‌سازد.

کد خبر: ۸۱۲۹۱۴

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۸:۱۱

به گزارش دفاع‌پرس از خراسان رضوی، حجت‌الاسلام والمسلمین «علی خیاط» مدیر حوزه علیمه خراسان، در جمع طلاب خواهر معتکف حرم مطهر رضوی، با قدردانی از حضور آگاهانه و مسئولانه آنان در عرصه‌های مختلف اجتماعی، به‌ویژه راهپیمایی ۲۲ بهمن، اظهار داشت: حضور شما در این میدان‌ها، در کنار بصیرت و انتخاب آگاهانه، جلوه‌ای از عبادت اجتماعی و معنوی است که با آرامش، اخلاص و معنویت همراه بوده است.

وی با اشاره به توفیق برگزاری آیین اعتکاف در جوار بارگاه نورانی حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا (علیه‌السلام) افزود: امیدوارم خداوند متعال این انتخاب و این عبادت را از همه شما قبول فرماید و توفیق بهره‌مندی از برکات این سه روز معنوی را به بهترین وجه نصیب‌تان کند؛ فرصتی که توانسته‌ایم در آن، به ندای نورانی امام رئوف (علیه‌السلام) و به مقتضای فرمایش پیامبر گرامی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در ماه شعبان، در مسیر صیام و قیام گام برداریم.

مدیر حوزه علمیه خراسان، با طرح این پرسش که «اساساً فلسفه دعا در زندگی انسان چیست؟» تصریح کرد: گاهی این پرسش به‌صورت یک شبهه مطرح می‌شود که اگر خداوند به همه نیاز‌های ما آگاه است و اگر حکمت الهی اقتضا می‌کند آنچه مصلحت ماست به ما برسد، پس دعا چه نقشی دارد و چرا این همه بر آن تأکید شده است؟

حجت‌الاسلام خیاط با تأکید بر اینکه این پرسش ناشی از فهم نادرست فلسفه دعاست، خاطرنشان کرد: دعا صرفاً برای اطلاع دادن حاجات به خداوند نیست؛ چراکه خداوند به آنچه در دل ماست آگاه است و حکیمانه مقدرات را رقم می‌زند. فلسفه دعا، در حقیقت، به فلسفه آفرینش انسان بازمی‌گردد؛ آنجا که خداوند می‌فرماید: «وَما خَلَقتُ الجِنَّ وَالإنسَ إلّا لِیَعبُدون». دعا، عین عبادت و جلوه بندگی انسان در برابر پروردگار است.

وی با اشاره به جایگاه دعا در منظومه معارف دینی افزود: انسان یا اهل دعاست یا گرفتار روحیه استکبار؛ قرآن کریم به صراحت می‌فرماید «إِنَّ الَّذینَ یَستَکبِرونَ عَن عِبادَتی سَیَدخُلونَ جَهَنَّمَ فی داخِرین». امام سجاد (علیه‌السلام) نیز در دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه، با استناد به همین آیه، یادآور می‌شوند که دعا عین عبادت است و ترک آن، نشانه استکبار در برابر خداوند متعال است.

مدیر حوزه علمیه خراسان ادامه داد: اگر انسان اهل دعا نباشد، اساساً چه اعتنایی از سوی پروردگار متوجه او خواهد شد؟ گرچه رحمت عام الهی همه موجودات را دربرمی‌گیرد، اما انسان برای آنکه در مسیر بندگی قرار گیرد و مورد توجه خاص الهی باشد، باید اهل دعا و گفت‌و‌گو با خداوند باشد. به تعبیر روایات، دعا نه‌تنها عبادت، بلکه «مخّ العباده» و هسته مرکزی عبادت است.

حجت‌الاسلام خیاط افزود: دعا، عبادت است و خودِ عبادت، اثرگذار، معرفت‌افزا و نفاق‌زداست. دعا‌های اهل‌بیت (علیهم‌السلام) گنجینه‌ای از معارف‌اند که انسان در پرتو آنها، شناخت عمیق‌تری نسبت به خداوند و مسیر بندگی پیدا می‌کند.

وی با اشاره به روز‌های پایانی ماه شعبان، تصریح کرد: از مهم‌ترین توصیه‌ها در این ایام، استغفار و آمادگی برای ورود به ضیافت الهی است. اگر در روز‌های گذشته کوتاهی شده، هنوز فرصت باقی است تا با توبه و بازگشت، خود را برای ورود به ماه مبارک رمضان آماده کنیم؛ ماهی که «شهرالله» و ضیافت کرامت الهی است.

مدیر حوزه علمیه خراسان در پایان گفت: خداوند متعال، خیر دنیا و آخرت را به همه ما عنایت فرماید و هر آنچه شر و بلاست، از ما، ایران اسلامی و رهبر معظم انقلاب دور بدارد.

انتهای پیام/