درس‌های رمضان / ۱۷

مودت اهل بیت (ع) به معنای تسلیم اراده خداوندی است

پیامبراکرم (ص) اعلام می‌کند: اگر من از شما مزدی درخواست می‌کنم و می‌گویم اهل بیتم (ع) را دوست بدارید، به خاطر آن است که فایده این مزد به خود شما برمی‌گردد. «فهو لکم» زیرا کسی که به اهل بیت (ع) پیامبر علاقهمند باشد، از آنان پیروی می‌کند و هر کس از رهبران معصوم پیروی کند، از راه خدا پیروی کرده است.

کد خبر: ۸۱۲۹۲۴

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۳:۵۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس، ماه رمضان که پیامبر مکرم اسلام (ص) آن را سید همه ماه‎ها خوانده است، فرصتی است برای درک و شناخت خود که مقدمه‌ای است برای شناخت خدواند. اما قبل از آن باید فلسفه این ماه مبارک را دریافت. حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی در چند سخنرانی و تفسیر‌های خود به تبیین ارزش‌های ماه رمضان پرداخته است.

به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان نکاتی از این شرح و تفسیر‌ها منتشر می‌شود که قسمت هفدهم آن را در ادامه می‌خوانید:

مودت اهل بیت (ع) پاداش رسالت

بار‌ها در قرآن این سخن به میان آمده که انبیا از مردم مزد و پاداشی نمی‌خواستند، در سوره شعراء از آیه ۱۰۰ تا ۱۸۰ این مطلب از قول پیامبران مختلف تکرار شده است، پیامبر اسلام (ص) نیز از مردم درخواست مزد مادی نداشت، ولی دو مرتبه از طرف خداوند با کلمه «قل» مأمور شد تا مزد معنوی را که به نفع خود مردم است، از مردم تقاضا کند.

این مزد معنوی نیز با دو تعبیر آمده است؛ یک بار می‌فرماید: من هیچ مزدی نمی‌خواهم جز آنکه هرکه خواست راه خدا را انتخاب کند، و یک بار می‌فرماید: «لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فی القربی» و در آیه ۴۷ سوره سبأ نتیجه و فایده درخواست مودت را به نفع خود مردم میداند: «قُلْ مَا سَأَلْتُکم مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکمْ إِنْ أَجْرِیَ إِلا عَلَی اللهِ وَهُوَ عَلَی کلِ شَیْ ءٍ شَهِیدٌ»؛ بگو: هر مزدی که از شما خواستم پس آن به نفع شماست، مزد من جز بر خدا نیست و او بر هر چیزی گواه است.

بنابراین پیامبراکرم (ص) اعلام می‌کند: اگر من از شما مزدی درخواست می‌کنم و می‌گویم اهل بیتم (ع) را دوست بدارید، به خاطر آن است که فایده این مزد به خود شما برمی‌گردد. «فهو لکم»، زیرا کسی که به اهل بیت (ع) پیامبر علاقه‌مند باشد، از آنان پیروی می‌کند و هر کس از رهبران معصوم پیروی کند، از راه خدا پیروی کرده است؛ بنابراین مزد رسالت دو چیز است: یکی انتخاب راه خدا و دیگری مودت قربی. جالب آنکه در هر دو تعبیر کلمه «الا» مطرح شده است، یعنی مزد من تنها همین مورد است.

پیامبر اسلام از طرف خداوند یک بار مأمور می‌شود که به مردم بگوید: مزد من تنها انتخاب راه خداست و بار دیگر مأمور می‌شود که بگوید: مزد من فقط مودت قربی است. در واقع باید این دو درخواست یکی باشد. یعنی راه خدا همان مودت قربی باشد. از طرفی مودت با دو چیز ملازم است: یکی شناخت و معرفت، زیرا تا انسان کسی را نشناسد نمی‌تواند به او عشق بورزد. دوم اطاعت و تبعیت، زیرا مودت بدون اطاعت نوعی تظاهر و ریاکاری و دروغ و تملق است. پس کسانی که دستورات خود را از غیر اهل بیت پیامبر (ع) می‌گیرند، راه خدا را پیش نگرفته‌اند.

منبع: رمضان با قرآن: سی روز، سی درس بر اساس تفسیر نور حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی گردآوری و تدوین علی محمد متوسلی

انتهای پیام/ 161