درس‌های رمضان / ۲۱

قرار گرفتن در مدار توحید شرط شفاعت شدن است

شفاعت، روزنه امید گناهکاران و وسیله‌ای برای ارتباط آنان با اولیای خدا و پیروی از آنان است. شفاعت اذن خداست و برخورداران از شفاعت، تنها کسانی هستند که در مدار توحید و دارای منطق صحیح و اعتقادات حق باشند و گفتارشان مورد قبول خدا قرار گرفته باشد.

کد خبر: ۸۱۲۹۲۸

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۳:۵۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس، ماه رمضان که پیامبر مکرم اسلام (ص) آن را سید همه ماه‎ها خوانده است، فرصتی است برای درک و شناخت خود که مقدمه‌ای است برای شناخت خدواند. اما قبل از آن باید فلسفه این ماه مبارک را دریافت. حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی در چند سخنرانی و تفسیر‌های خود به تبیین ارزش‌های ماه رمضان پرداخته است.

به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان نکاتی از این شرح و تفسیر‌ها منتشر می‌شود که قسمت بیست‌ویک آن را در ادامه می‌خوانید:

شفاعت و شرایط آن

از آنجا که انکار شفاعت، خلاف قرآن و روایات و مایه یأس مؤمنانِ گناهکار است و قبول شفاعت بی‌قید و شرط نیز سبب جرأت خلافکاران و خلاف عدالت الهی است، لذا قرآن کریم برای شفاعت، حساب و کتاب و مقرراتی در نظر گرفته است. از نظر قرآن، شفاعت، روزنه امید گناهکاران و وسیله‌ای برای ارتباط آنان با اولیای خدا و پیروی از آنان است. شفاعت اذن خداست و برخورداران از شفاعت، تنها کسانی هستند که در مدار توحید و دارای منطق صحیح و اعتقادات حق باشند و گفتارشان مورد قبول خدا قرار گرفته باشد، یعنی شهادتین آنان موضعی، موسمی، اکراهی، سطحی و بر اساس مسخره و نفاق نباشد، در این صورت اگر در عمل کمبود داشته باشند، با شفاعت مورد عنایت قرار می‌گیرند.

از این روی قرآن، شفاعت بت‌ها را برای بت‌پرستان در دنیا و آخرت باطل دانسته است. شفاعت به معنای فدا شدن حضرت عیسی (ع) برای پاک شدن گناهان پیروانش و یا شهادت امام حسین (ع) برای شفاعت از شیعیان قابل پذیرش نیست، هر چند امام از شافعان بزرگ در روز قیامت است، اما باید دانست که هدف او از شهادت، شفاعت کردن طرفدارانش نبوده است. امام باقر (ع) فرمودند: شفاعت پیامبر (ص) تنها برای کسانی است که از نظر عمل و گفتار مورد رضایت باشند و بر مودت آل پیامبر (ص) زندگی کرده و بر آن مرده‌اند.

در قرآن و روایات می‌خوانیم که خداوند در قیامت به افرادی اجازه می‌دهد تا برای دیگران شفاعت کنند. همچنین پیامبر اکرم (ص). در روایتی فرمودند: «اولین کسی که شفاعت (امت خود را) می‌کند، من هستم.» امیرالمؤمنین (ع) نیز می‌فرماید: «روز قیامت، قرآن از شفاعت کنندگان است.».  اما قرآن و روایات، کسانی را مشمول شفاعت معرفی می‌کنند که دارای شرایطی باشند که به برخی از آنها اشاره می‌شود. الف) اهل ایمان و نماز و انفاق در راه خدا باشند و عمر را به هدر نداده باشند. ب) خداوند به شفاعت آنان اذن داده باشد. ج) با ایمان از دنیا برود. د) رابطه‌ای میان شفیع و شفاعت شونده وجود داشته باشد. کسی که با شافعان ارتباطی مکتبی نداشته باشد، مشمول شفاعت قرار نمی‌گیرد.

منبع: رمضان با قرآن: سی روز، سی درس بر اساس تفسیر نور حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی گردآوری و تدوین علی محمد متوسلی

انتهای پیام/ 161