درس‌های رمضان / ۲۲

استغفار، مانع بلاست

توبه و استغفار، اهمیت ویژه‌ای نزد خدا دارد، چنان که سرنوشت امتی را نیز تغییر می دهد. گناهکاران نباید مأیوس شوند؛ استغفار، توبه وزیارت اولیای خدا، وسیله بازسازی روحی آنان است.

کد خبر: ۸۱۲۹۲۹

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۳:۵۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس، ماه رمضان که پیامبر مکرم اسلام (ص) آن را سید همه ماه‎ها خوانده است، فرصتی است برای درک و شناخت خود که مقدمه‌ای است برای شناخت خدواند. اما قبل از آن باید فلسفه این ماه مبارک را دریافت. حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی در چند سخنرانی و تفسیر‌های خود به تبیین ارزش‌های ماه رمضان پرداخته است.

به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان نکاتی از این شرح و تفسیر‌ها منتشر می‌شود که قسمت بیست‌ودوم آن را در ادامه می‌خوانید:

گناه و نافرمانی

مخالفت فرمان خداوند هر چه باشد، بزرگ است، ولی با این حال همه گناهان در یک سطح نیستند، برخی گناهان همچون دروغ و غیبت، زشتی بیشتری دارند و از کیفر سخت‌تری برخوردارند. علاوه بر آنکه زمان گناه، مکان گناه، قصد گناهکار، علم و جهل او نسبت به گناه، اصرار و عدم اصرار بر گناه نیز در آن اثر می‌گذارد. امام علی (ع) فرمودند: بدترین گناه، گناهی است که انسان آن را سبک یا کوچک بشمارد.  بعضی عوامل و شرایط، گناهان صغیر را به کبیره تبدیل می‌کند، از جمله: اصرار بر صغیره، سبک شمردن گناه، شادی کردن هنگام گناه، انجام دادن گناه از روی طغیان، مغرور شدن به مهلت‌های الهی، آشکارا گناه کردن، گناه بزرگان و افراد برجسته.

گناه و نافرمانی، در روح و روان، فرد و خانواده واجتماع، مکان و زمان و در نسل و ذریه، تبعات بسیاری دارد، از جمله: عذاب وجدان، (گناه مخالفت با عقل و فطرت و وجدان است) قساوت قلب، سلب نعمت، رد دعا، تغییر رزق، محرومیت از عبادات نظیر نماز شب، بلای ناگهانی، قطع باران، ویرانی خانه، رسوایی و خواری، کوتاهی عمر، زلزله، فقر و ناداری، اندوه و بیماری، تسلط اشرار و...، آیات و روایاتی وارد شده است. اما برای جبران گناهان باید توبه و استغفار کرد. پیامبران الهی هم خود اهل استغفار بودند. ما نیز هم خودمان باید استغفار کنیم و هم از اولیای خدا بخواهیم که برای ما استغفار کنند. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: مرگ و زندگی من برای شما خیر است؛ در زمان حیاتم خدا عذاب را از شما بر می‌دارد و پس از رحلتم نیز با عرضه اعمالتان به من، با استغفار و طلب بخشش من، مشمول خیر می‌شوید.

چنانکه درخواست پیامبر در حق مؤمنان مستجاب است، درخواست نیکان و فرشتگان نیز اثر دارد. در یک جا استغفار فرشتگان برای مردم مطرح است و در جای دیگر برای مؤمنان. زیارت رهبران آسمانی و استمداد و توسل از طریق آن عزیزان، مورد تأیید قرآن است. البته پیامبر بخشنده گناه نیست، واسطه عفو الهی است؛ بنابراین خطاکار، ابتدا باید پشیمان شود و به سوی حق برود، سپس برای استحکام رابطه با خداوند، از مقام رسالت کمک بگیرد. در احادیث آمده است که خداوند به خاطر وجود برخی افراد پاک و علمای ربانی، سختی و عذاب را از دیگران برمی دارد. چنانکه در ماجرای قلع و قمع قوم لوط، حضرت ابراهیم به فرشتگان مأمور عذاب گفت: آیا با وجود یک مرد خدایی در منطقه، آنجا را نابود می‌سازید؟! فرشتگان گفتند: ما می‌دانیم که لوط در آنجاست و به او دستور دادیم تا از آنجا خارج شود.

یا حضرت علی (ع) پس از رحلت پیامبر (ص) فرمود: یکی از دو امان از میان ما رفت، أمان دیگر را که استغفار است حفظ کنید. یا امام رضا (ع) به زکریا بن آدم فرمود: در شهر قم بمان که خداوند همان گونه که به واسطه امام کاظم (ع) بلا و عذاب را از اهل بغداد برداشت، به واسطه وجود تو نیز بلا را از آن شهر دور می‌کند. استغفار، مانع بلاست. توبه و استغفار، اهمیت ویژه‌ای نزد خدا دارد، چنانکه سرنوشت امتی را نیز تغییر می‌دهد. گناهکاران نباید مأیوس شوند؛ استغفار، توبه وزیارت اولیای خدا، وسیله بازسازی روحی آنان است. البته استغفار برای مشرکان و منافقان اثری ندارد.

منبع: رمضان با قرآن: سی روز، سی درس بر اساس تفسیر نور حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی گردآوری و تدوین علی محمد متوسلی

انتهای پیام/ 161