درس‌های رمضان / ۲۶

مؤمنین متقی متولیان مساجد هستند

قداست مسجد تا آنجاست که هر کسی حق ساخت و تعمیر مسجد را ندارد و این امر، مخصوص مؤمنین متقی و شجاعی است که جز از خدا از هیچ کس دیگری نترسند.

کد خبر: ۸۱۲۹۳۳

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۳:۵۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس، ماه رمضان که پیامبر مکرم اسلام (ص) آن را سید همه ماه‎ها خوانده است، فرصتی است برای درک و شناخت خود که مقدمه‌ای است برای شناخت خدواند. اما قبل از آن باید فلسفه این ماه مبارک را دریافت. حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی در چند سخنرانی و تفسیر‌های خود به تبیین ارزش‌های ماه رمضان پرداخته است.

به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان نکاتی از این شرح و تفسیر‌ها منتشر می‌شود که قسمت بیست‌وششم آن را در ادامه می‌خوانید:

اهمیت مسجد

اول بنای روی کره زمین که ساخته شد مسجد بوده است. جایگاه مسجد از قداستی خاص برخوردار است، چنانکه مؤمنان گفتند: بر مزار اصحاب کهف که به خاطر حفظ ایمان خود از رفاه و آسایش شهر و شهرنشینی گذشتند و به بیابان و غار پناه بردند، مسجدی بنا می‌کنیم. همچنین اولین کار پیامبر در مدینه پس از هجرت، ساختن مسجد بود.  خداوند، مسجد را خانه خود دانسته و برترین مردم، یعنی ابراهیم (ع) و اسماعیل (ع)، دو پیامبر بزرگ را خادم آن قرار داده است. قداست مسجد تا آنجاست که هر کسی حق ساخت و تعمیر مسجد را ندارد و این امر، مخصوص مؤمنین متقی و شجاعی است که جز از خدا از هیچ کس دیگری نترسند.

در احادیث برای کسانی که به مسجد رفت و آمد می‌کنند، بهره‌‎های فراوان ذکر شده است، از جمله: پیدا کردن دوست و برادر دینی، آگاهی‌های مفید، ارشاد و دوری از گناه، برخوردار شدن از نعمت و رحمت الهی. رسول خدا (ص) فرمود: همین که دیدید کسی به مسجد رفت و آمد می‌کند، به ایمان او گواهی دهید. مسجد، پایگاه مهم عبادی و اجتماعی مسلمانان است. بنابراین، هم متولیان آن باید صالح و پاک باشند و هم برنامه‌هایش سازنده و تربیت کننده، هم بودجه‌اش مشروع و حلال باشد و هم مسجدیان اهل تقوا و با خدا و مورد تکریم وگرنه اگر سازندگان مساجد، جباران و سلاطین باشند و پیشنمازان، افراد بی‌سواد و ترسو و خادمان نیز وارفتگان بی‌حال، طبعاً مساجد از هدف اصلی خود که آبادی معنوی است، دور خواهند ماند.

در روایات، امام جماعت عادل، آراستگی ظاهر، عطر زدن ولباس زیبا پوشیدن به هنگام نماز، بلند کردن دستان به هنگام رکوع و سجود در نماز، شرکت در نماز عید و نماز جمعه، از جمله مصادیق زینت شمرده شده‌اند. امام مجتبی (ع) به هنگام نماز وحضور در مسجد، بهترین لباس خود را می‌پوشید و می‌فرمود: «خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد و من لباس زیبای خود را برای پروردگارم می‌پوشم، خداوند زیبایی و زینت را دوست دارد و گرنه به آن امر نمی‌‎فرمود.»

با زینت به مسجد رفتن، احترامی است به بندگان خدا، به عبادت خدا و همچنین سبب ایجاد جاذبه و ترغیب عملی دیگران به آمدن در آنجا است. گرچه استفاده از زینت و طعام، امری فطری و طبیعی است، ولی در شرایط خاص مانند وجود نیازمندان و محرومان، باید با آنان همدردی کرد؛ لذا در تاریخ می‌خوانیم که نوع لباس امام صادق (ع) که مردم در رفاه نسبی به سر می‌بردند با لباس امام علی (ع) که مردم فقیر و ندار بودند، متفاوت بود، چون شرایط اجتماعی هر کدام فرق داشت.

منبع: رمضان با قرآن: سی روز، سی درس بر اساس تفسیر نور حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی گردآوری و تدوین علی محمد متوسلی

انتهای پیام/ 161