شکست پروژه «اسرائیل» در کوچ اجباری فلسطینیان

در ماه‌های اخیر، تلاش‌های رژیم «اسرائیل» برای تحمیل کوچ اجباری به فلسطینیان، به‌ویژه در نوار غزه و بخش‌هایی از کرانه باختری، با بن‌بست‌های جدی سیاسی، میدانی و بین‌المللی روبه‌رو شده و عملاً نشانه‌های روشنی از شکست این پروژه نمایان شده است.

کد خبر: ۸۱۳۸۹۸

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۳:۱۵

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس - روزبه قمصری؛ پروژه رژیم صهیونیستی در کوچ اجباری مردم فلسطین که با تشدید عملیات نظامی، تخریب گسترده زیرساخت‌های غیرنظامی و اعمال فشار‌های انسانی دنبال می‌شد، با هدف وادار کردن فلسطینیان به ترک سرزمین خود و تغییر واقعیت جمعیتی مناطق اشغالی طراحی شده است.

با این حال، مقاومت و پایداری طولانی و خستگی ناپذیر فلسطینیان و ناتوانی رژیم صهیونیستی در ایجاد مسیر امن و پایدار برای جابه‌جایی جمعی مردم فلسطین، این سیاست را با ناکامی مواجه کرده است. بر همین اساس، مشاهده می‌کنیم که با بازگشایی محدود گذرگاه رفح، روند بازگشت فلسطینیانی که بیش از دو سال در خارج از نوار غزه گرفتار مانده بودند، مجددا از سر گرفته شده است.

از طرف دیگر، شاهد هستیم که گذرگاه رفح از دوم فوریه به صورت جزئی و تحت محدودیت‌های شدید بازگشایی شده است. این گذرگاه از مه ۲۰۲۴ و پس از عملیات نظامی ارتش رژیم صهیونیستی در شهر رفح و تسلط بر بخش فلسطینی آن، بسته شده بود. ولی اکنون، هرچند عبور و مرور در این گذرگاه از سر گرفته شده، اما روند خروج و ورود مسافران همچنان با محدودیت‌های گسترده همراه است.

بر همین اساس، با توجه به اخبار و گزارش‌هایی که پیرامون بازگشایی گذرگاه رفح تهیه و منتشر شده باید گفت که حدود ۸۰ هزار فلسطینی در خارج از غزه برای بازگشت به این باریکه ثبت‌نام کرده‌اند. این آمار در حالی مطرح می‌شود که برخی مقامات صهیونیست در طول ماه‌های گذشته بار‌ها از طرح‌هایی برای تخلیه جمعیتی غزه سخن گفته‌اند. ناظران معتقدند اصرار فلسطینیان بر بازگشت، محاسبات سیاسی این طرح‌ها را با چالش مواجه کرده است.

اما نکته بسیار مهم و قابل توجه این است که علی‌رغم حجم بالای حملات و محاصره شدید، اکثریت فلسطینیان از ترک سرزمین خود امتناع کرده‌اند. تجربه تاریخی فلسطین، به‌ویژه «نکبه»، باعث شده کوچ اجباری برای مردم این سرزمین به‌مثابه حذف هویت و از دست دادن حق بازگشت تلقی شود؛ مسئله‌ای که اراده مقاومت اجتماعی را تقویت کرده است.

این در حالی است که پروژه «اسرائیل» در کوچ اجباری فلسطینیان در سطح بین‌المللی نیز، با واکنش‌های فراوان و شدیدی رو‌به‌رو شده است. سازمان‌های حقوق بشری و نهاد‌های وابسته به سازمان ملل متحد، کوچ اجباری را مصداق «جنایت جنگی» و نقض آشکار حقوق بین‌الملل بشردوستانه دانسته‌اند. بر همین اساس، افزایش فشار افکار عمومی جهانی و اعتراضات گسترده در کشور‌های مختلف، هزینه‌های سیاسی این پروژه را برای تل‌آویو بسیار بالا برده است.

از سوی دیگر، ناتوانی رژیم صهیونیستی در جلب همکاری کشور‌های همسایه برای پذیرش آوارگان فلسطینی، یکی دیگر از عوامل کلیدی شکست این طرح به شمار می‌رود. دولت‌های منطقه، با وجود فشار‌های سیاسی، نسبت به مشارکت در پروژه‌ای که می‌تواند به تثبیت اشغال و حذف مسئله فلسطین منجر شود، به شدت مخالفت می‌کنند.

موضوع مهم دیگر این است که تحلیلگران منطقه‌ای و بین‌المللی معتقد هستند که بازگشت حتی یک نفر به غزه شکستی عملی برای پروژه کوچ اجباری است. به گفته آنها، تصمیم به بازگشت دو بعد انسانی و ملی دارد: از یک‌سو پیوند خانواده‌ها را احیا می‌کند و از سوی دیگر بیانگر آگاهی جمعی نسبت به پیامد‌های کوچ اجباری است. بر همین اساس، تجربه بازگشت آوارگان به شمال غزه پس از برقراری آتش‌بس نیز همین رویکرد را نشان داده است.

در آخر، مجموعه‌ای از مقاومت مردمی، محدودیت‌های میدانی، مخالفت‌های منطقه‌ای و فشار‌های حقوقی و رسانه‌ای بین‌المللی، پروژه رژیم صهیونیستی برای کوچ اجباری فلسطینیان را با شکست روبه‌رو کرده است؛ شکستی که نه‌تنها مانع تحقق اهداف کوتاه‌مدت تل‌آویو شده، بلکه بار دیگر مسئله فلسطین و حق ماندن در سرزمین مادری را به محور توجه افکار عمومی جهان بازگردانده است.

انتهای پیام/ ۱۳۴