صالحی: «ایران در پناه قرآن» پرچمی هزارساله در این سرزمین است / ۱۴۰۰ الهام قرآنی در شاهنامه

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأکید بر اینکه «ایران در پناه قرآن» پرچمی است که قرن‌ها بر فراز این سرزمین برافراشته بوده، گفت: اگر فردوسی، عطار و سعدی را نداشتیم، ایرانیِ امروز نیز وجود نداشت؛ بخشی از هویت ایرانی ما به این شاعران بازمی‌گردد و آثار آنان پیوندی عمیق با قرآن دارد.

کد خبر: ۸۱۴۱۵۳

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۲:۲۷

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، آیین افتتاح سی‌وسومین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم شامگاه شنبه با حضور سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، در مصلای امام خمینی(ره) برگزار شد.

سیدعباس صالحی در این مراسم با اشاره به شعار «ایران در پناه قرآن» اظهار کرد: این شعار، متعلق به امروز و دیروز نیست؛ ایران در طول تاریخ خود همواره این پرچم را همراه داشته است.

وی با اشاره به کتاب «خدمات متقابل اسلام و ایران» اثر شهید مرتضی مطهری افزود: می‌توان از خدمات متقابل ایران و قرآن سخن گفت. ایرانیان دلدادگی خود به اسلام و قرآن را به سرعت نشان دادند، زیرا پیام قرآن را با فطرت خویش همسو یافتند و از نخستین اقوامی بودند که سرمایه‌های علمی و فرهنگی خود را در خدمت قرآن قرار دادند.

صالحی همچنین به کتاب «ایران و قرآن» نوشته نورالدین بولحیه، اندیشمند الجزایری، اشاره کرد و گفت: او در این اثر ۴۰۰ صفحه‌ای به خدمات ایرانیان به قرآن پرداخته و در جایی می‌نویسد خدمات ایرانیان در یک قرن اخیر به قرآن کریم، هم‌سنگ خدمات همه امت اسلامی به این کتاب آسمانی بوده است.

وزیر فرهنگ تأکید کرد: می‌توان کتاب‌های متعددی درباره دلباختگی ایرانیان به متن وحی نگاشت. در مقابل، خدمات قرآن به ایران نیز گسترده است؛ هویت ایرانی با شعر فارسی گره خورده و شاعران بزرگی چون فردوسی، عطار و سعدی، در شکل‌گیری این هویت نقش‌آفرین بوده‌اند. آثار آنان سرشار از مضامین و الهامات قرآنی است؛ به‌گونه‌ای که در شاهنامه دست‌کم ۱۴۰۰ الهام قرآنی گزارش شده است.

وی در ادامه با اشاره به پیشینه ایرانیان در علوم قرآنی گفت: وصاب اسدی در قرن نخست هجری امام‌القراء کوفه بود و گفته‌اند هنگام تلاوت او در مسجد کوفه، چنان سکوتی حاکم می‌شد که گویی جنبنده‌ای در مسجد نبود. افزون بر او، شمار قابل توجهی از قاریان ایرانی در همان سده نخست هجری درخشیدند.

صالحی درباره علت برجستگی ایرانیان در علم قرائت افزود: افزون بر دلبستگی معنوی به قرآن، پیشینه توجه ایرانیان به متون مذهبی اوستایی ـ با تأکید بر صحت و زیبایی قرائت ـ زمینه‌ساز توجه ویژه آنان به علم قرائت قرآن شد. در حوزه تفسیر نیز ایرانیان چهره‌های برجسته‌ای داشته‌اند.

وی با اشاره به پیوند ساختاری ادبیات فارسی با قرآن اظهار کرد: بهاالدین خرمشاهی در کتاب «قرآن و مثنوی» بر این نکته تأکید می‌کند که ساختار مثنوی از ساختار قرآن الهام گرفته است؛ ویژگی‌هایی همچون روایت‌های غیرخطی و عدم پیوستگی ظاهری در بیان قصص، از شباهت‌های این دو متن است. این بدان معناست که نه‌تنها مفاهیم، بلکه ساختار نیز الهام‌بخش مولانا بوده است. از سوی دیگر، حافظ نیز با قرآن مأنوس بود و حتی لقب او، لقبی قرآنی است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پایان خاطرنشان کرد: میراث شعر فارسی که به آن می‌بالیم، از چشمه‌سار قرآن سیراب شده است. دیگر عرصه‌های فرهنگ و هنر ایرانی نیز از قرآن تأثیر پذیرفته‌اند؛ بنابراین «ایران در پناه قرآن» نه یک شعار مقطعی یا سیاسی، بلکه حقیقتی تاریخی است که در طول قرن‌ها استمرار داشته است.

انتهای پیام/ 121