«نبرد در حلقه آب‌وآتش» شرحی بر عملکرد لشکر ۱۷ در عملیات خیبر

عملکرد لشکر ۱۷ علی ابن ابیطالب در عملیات خیبر که شامل نیرو‌های استان‌های قم، مرکزی، سمنان، قزوین و زنجان می‌شدند در کتاب نبرد در حلقه آب و آتش به خوبی شرح داده شده است.

کد خبر: ۸۱۴۴۳۶

تاریخ: ۰۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۱:۳۶

به گزارش گروه فرهنگ دفاع‌پرس، سال‌هاست که از اجرای عملیات خیبر گذشته، دیگر از هورها، باتلاق‌ها، نیزارها، کانال‌ها و سنگرهای کمین خبری نیست؛ اگرچه هور خشک شده و جزایر دیگر آن جزایر قبلی نیست، اما روح حماسی برای ما آموزه‌های مهم جهاد در راه خدا در سایه‌سار ولایت، توکل و توسل، تدبیر و تلاش و استقامت در مقابل سیل انبوه جبهه دشمن را به ارمغان دارد.

عملیات خیبر یکی از خلاقانه‌ترین و پیچیده‌ترین و اولین عملیات آبی - خاکی جمهوری اسلامی ایران پس از به بن‌بست رسیدن و دوران رکود پس از عملیات والفجر مقدماتی در جبهه‌های جنوب بود؛ عملیاتی که زمینه‌ساز تشکیل یگان‌های دریایی، گردان‌های غواصی و آشنایی با قایقرانی و بلم‌رانی و تجربیات نبرد آبی - خاکی برای رزمندگان شد.

کتاب «نبرد در حلقه آب‌وآتش» که به عملکرد لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب (ع) در عملیات خیبر پرداخته است، به نویسندگی «حسین کاجی» و با حمایت مرکز اسناد، تحقیقات و نشر معارف دفاع مقدس و مجاهدت‌های سپاه و همچنین همکاری مرکز حفظ آثار دفاع مقدس استان قم، در ۷ فصل و ۵۶۰ صفحه به رشته تحریر درآمده است که هم‌زمان با سالروز این عملیات غرورآفرین معرفی می‌گردد.

کتاب پیش رو، عملکرد حماسی رزمندگان لشکر ۱۷ علی بن ابیطالب (ع) در استان‌های قم، مرکزی، سمنان، قزوین و زنجان را در عملیات خیبر شرح داده است.

در مقطعی ۹۰ روزه پس از عملیات والفجر ۴، انتقال، جابه‌جایی و ستون‌کشی رزمندگان لشکر ۱۷ علی بن ابی‌طالب (ع) از جنوب به جبهه مهران و از مهران به سرپل ذهاب، از سر پل ذهاب به مریوان و ارتفاعات سر به فلک کشیده منطقه عملیاتی والفجر ۴ و جنگ سخت در ارتفاعات نفس‌گیر منطقه و سپس انتقال امکانات لشکر از غرب به جبهه جنوب و اجرای مأموریت جدید و بازسازی و آماده‌سازی یگان و تغییر ساختار و سازمان و امکانات و آموزش از نبرد کوهستانی به نبرد آبی - خاکی، کار سخت و تلاش شبانه روزی را در پی داشت.

این کتاب مشتمل بر ۷ فصل است؛

فصل اول، کلیات عملیات؛ در این فصل به دلایل انتخاب زمین، اهداف، مشخصات و وضعیت خودی و دشمن قبل از عملیات خیبر پرداخته شده است.

فصل دوم، آماده‌سازی لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب (ع)؛ در این فصل به بررسی سازمان رزم و آموزش نیروها و به بیان اقدامات آماده‌سازی واحدهای تخصصی برای اجرای عملیات خیبر می‌پردازد.

فصل سوم، روند شناسایی و توجیه فرماندهان؛ در این فصل، اقدامات واحد اطلاعات عملیات برای شناسایی منطقه عملیاتی خیبر و مراحل و نتایج شناسایی‌ها بررسی می‌شوند.

فصل چهارم، سازماندهی نیروها و طراحی مانور عملیات خیبر را برای مخاطب شرح می‌دهد.

فصل پنجم، شرح عملیات؛ این فصل تصرف ضلع شرقی جزیره شمالی و جنوبی مجنون و استقرار پشت کانال صوئیب و در ادامه استقرار در ضلع غربی جزیره جنوبی و مقابله با پاتک‌های عراق را برای مخاطب تشریح می‌کند. از آنجایی که این فصل به تشریح اقدامات رزمندگان لشکر برای دستیابی به اهداف موردنظر در بطن عملیات می‌پردازد و بالطبع با خاطرات و روایت‌های رزمندگان لشکر از اتفاقات عملیات همراه می‌باشد، مبسوط‌ترین و درعین‌حال جذاب‌ترین فصل کتاب می‌باشد.

فصل ششم به نتایج و بازتاب‌های عملیات خیبر می‌پردازد.

در فصل هفتم، اسناد (دست‌نوشته‌های شهید مهدی زین‌الدین) و تصاویر مرتبط با عملیات خیبر آورده شده است.

به‌منظور مستند بودن و غنای محتوایی این اثر، از اسناد مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس اعم از صوت جلسات و بی‌سیم و دفترچه یادداشت راویان قرارگاه‌های حنین، بدر و نجف و راویان همراه فرماندهان لشکرهای ۱۷ علی بن ابی‌طالب (ع)،۸ نجف،۳۱ عاشورا و ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) در عملیات خیبر استفاده شده است.

در پشت جلد کتاب می‌خوانیم:

آنجا آتش، خیلی‌خیلی سنگین بود. بوی باروت و انفجار و گردوغبار، نفس‌کشیدن را سخت کرده بود. دشمن دیوانه‌وار مقاومت می‌کرد، به‌طوری که باید روی جنازه‌های دشمن قدم بر می‌داشتیم تا به پل می‌رسیدیم. پس از رسیدن به پل، خمپاره‌ای کنار سید محمدباقر سحری، فرمانده دسته خورد و پای او از زیر زانو قطع و بدنش پر از ترکش شد و خونریزی زیادی کرد. در این حین، خمپاره‌ای کنار من خورد. پایم از دونقطه شکست و ۸۰-۷۰ ترکش ریزودرشت هم به بدنم اصابت کرد. تمام بدنم غرق خون شد. بی‌حال روی زمین افتاده بودم. بچه‌هایی که از دسته و گروهان ما مانده بودند، جانانه می‌جنگیدند. زمان کم و فضا محدود بود. در آن وانفسا، اگر تانک می‌آمد، همه مجروحان و شهدا زیرشنی تانک له می‌شدند. از شدت مجروحیت بیهوش شدم. پس از به هوش آمدن، هوا در حال روشن‌شدن بود و صدای انفجار و سوت خمپاره‌ها کم شده بود. فقط گاهی صدای تق‌تق شلیک تیر می‌آمد.

انتهای پیام/ 119