یادداشت/

تحلیل راهبردی: وحدت، رمز پیروزی در سنگ‌سار تاریخ

پیروزی در جنگ، با «یک صدا» بودن از رهبر جدید تضمین می‌شود. هر چه زودتر و قوی‌تر زیر پرچم ولایت گردهم آییم، دشمن ضعیف‌تر خواهد شد. وحدت ما، تنها پناهگاه و تنها سلاح ما در این میدان است.

کد خبر: ۸۱۶۷۳۲

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۱:۳۰

گروه استان‌های دفاع‌پرس_«سیده معصومه حسینی»؛ امروز، لحظه تعیین‌کننده است؛ نه برای یک فرد، بلکه برای بقای یک ملت. در آستانه اعلام رهبر جدید، سرنوشت ما در گرو یک اصل استوار است: وحدتِ قلوب و اطاعتِ بی‌چون و چرا. آماده باشیم تا با اعلام نتایج، مانند صخره‌ای در برابر طوفان بایستیم.

واقعیتِ میدان: عبور از لحظه‌ی حساس

خبر جمعبندی نهایی شورای خبرگان برای انتخاب رهبر جدید، تنها یک رخداد اداری نیست؛ بلکه یک نقطه عطف تاریخی در مسیر حیات نظام اسلامی است. در شرایطی که کشور در محاصره جنگ تحمیلی (هم جنگ شناختی و هم جنگ تمام عیارسخت) قرار دارد، هرگونه تردید یا گسست، دقیقاً همان نقطه‌ای است که دشمن به دنبال آن است. دشمن می‌داند که «وحدت» خط قرمز ماست و «تفرقه»، تنها سلاحی است که در دستان او علیه ما وجود دارد.

دیالکتیکِ انتخاب و امتثال

در نظام ولایت، «انتخاب» آغاز راه نیست، بلکه «میلادِ اطاعت» است.

انتخاب: لحظه‌ای کوتاه برای یافتن شایسته‌ترین فرد.

اطاعت: شرط بقا و پیروزی در میدان نبرد.

پیروزی در این جنگ، با گلوله و موشک تنها به دست نمی‌آید؛ پیروزی زمانی حاصل می‌شود که ذهن‌ها و قلب‌ها پیش از آنکه دست‌ها به سلاح بچرخند، به یک نقطه جمع شوند. توجه داشته باشیم اگر در روز‌های اولیه پس از معرفی رهبر و بعد از بیعت با ایشان، صدایی بلندتر، آوایی متفاوت از رهبر جدید شنیده شود، به معنای آسیب‌پذیر شدن بدنه نظام است.

فرمول پیروزی: «یک صدا، زیر علم یک پرچم»

رمز پیروزی در این شرایط بحرانی، در فرمولی ساده، اما حیاتی نهفته است: اطلاعت مطلق و وحدت که قدرت می‌آورد.

زیر پرچم ولایت: هیچ جریانی، هیچ گروهی و هیچ تفکری نمی‌تواند خود را مستقل از ولایت تعریف کند. همه باید مانند قطره‌ای که به اقیانوس می‌پیوندد، خود را در سایه‌سار ولایت پنهان کنند.

هم‌نوازی در شرایط جنگی: در جنگ، فرمانده تنها یک نفر است. سربازان که فرمانده را نشناخته‌اند یا در فرمان او شک دارند، نابود می‌شوند. مردم باید آگاه باشند که «اطاعت از رهبر جدید» مساوی با «حفظ جان خود و خانواده‌هایشان» است.

وظیفه آگاهانه توده‌ها

برای آماده‌سازی اذهان، باید این باور را در لایه‌های عمیق ذهنی جامعه نهادینه کرد:

تردید، سلاح دشمن است: هر شبهه‌ای که بعد از بیعت شکل بگیرد، توطئه‌ای است برای ایجاد شکاف.

سکوتِ سازنده: در زمان جنگ، هرگونه بحث عمومی درباره جزئیات انتخاب، به جای اینکه به نفع نظام باشد، به ضرر امنیت ملی تمام می‌شود.

جهادِ تبلیغی: وظیفه هر شهروند آگاه این است که در محفل خانوادگی، در شبکه‌های اجتماعی و در محیط کار، پیام «یک‌صدا شدن با رهبر» را بدهد.

نتیجه‌گیری استراتژیک

در شرایط کنونی روز اعلام نام رهبر جدید، روز برگزاری یک «جشن بزرگ» نیست؛ روز اعلام «حالت آماده‌باش نظامی-سیاسی» است.

اگر امروز، ما زیر پرچم ولایت یکپارچه شویم و در برابر هرگونه توطئه تفرقه‌افکنی از خود نشان دهیم، دشمن درک می‌کند که این نظام نه‌تنها فرونمی‌ریزد، بلکه با همدلی مردم، به سنگری تبدیل می‌شود که هیچ دشمن شیطان صفتی بر روی آن اثر ندارد.

نکته نهایی:

«پیروزی در این جنگ، با «یک صدا» بودن از رهبر جدید تضمین می‌شود. هر چه زودتر و قوی‌تر زیر پرچم ولایت گردهم آییم، دشمن ضعیف‌تر خواهد شد. وحدت ما، تنها پناهگاه و تنها سلاح ما در این میدان است.»

انتهای پیام/