«حسبی‌الله»؛ علاج محسن چاوشی برای روزهای جنگ

محسن چاوشی با انتشار قطعه «حسبی‌الله» بار دیگر نشان داد که در بزنگاه‌های تاریخی، جانب ایران را می‌گیرد؛ حتی اگر به قیمت ایجاد موجی از حملات و انتقادها از سوی برخی چهره‌های خارج‌نشین تمام شود.

کد خبر: ۸۱۹۳۵۹

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۹

به گزارش گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ امیرعلی شعبانی؛ در روز‌هایی که فضای عمومی کشور تحت تاثیر اصلی‌ترین واقعه روز یعنی «جنگ رمضان» قرار دارد، انتشار قطعه تازه «حسبی‌الله» از سوی «محسن چاوشی» بار دیگر نام این خواننده را به یکی از موضوعات مورد توجه افکار عمومی تبدیل کرده است؛ اثری که بسیاری آن را ادامه همان مسیری می‌دانند که چاوشی پیش‌تر با قطعه «علاج» آغاز کرده بود.

چاوشی در نخستین روز‌های جنگ ۱۲ روزه، زمانی که فضای جامعه سرشار از نگرانی، خشم و التهاب بود، قطعه «علاج» را منتشر کرد؛ اثری با ترانه‌ای از «کاظم بهمنی» که با زبانی صریح به تجاوز دشمن، کودک‌کشی و رفتار دوگانه قدرت‌های جهانی اشاره می‌کرد. در بخشی از این اثر آمده است: «شیپور جنگ را زده و یک‌باره صلح می‌طلبید؟ ابلیس‌زادگان پلید…»؛ عباراتی که به سرعت در فضای مجازی دست‌به‌دست شد و به یکی از نخستین واکنش‌های هنری جدی به جنگ تبدیل شد.

قطعه «علاج» در همان روز‌های نخست انتشار، واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخت. بسیاری از کاربران و چهره‌های فرهنگی در داخل کشور از این اثر به‌عنوان صدای اعتراض هنری به تجاوز خارجی یاد کردند. در مقابل، برخی از سلبریتی‌های خارج‌نشین نیز نسبت به موضع چاوشی واکنش نشان دادند و از او خواستند «در سمت درست تاریخ بایستد»؛ تعبیری که در فضای مجازی به یکی از کلیدواژه‌های بحث پیرامون این اثر تبدیل شد.

در این میان، عده‌ای نیز او را به «وسط‌بازی» متهم کردند؛ اتهامی که عملاً به این معنا بود که چرا یک هنرمند در شرایط جنگی، به‌جای سکوت یا موضعی خنثی، آشکارا از ایران و مردم کشورش دفاع کرده است.

اما پاسخ چاوشی به این حاشیه‌ها نه در قالب مصاحبه‌های طولانی یا جدال‌های رسانه‌ای، بلکه در قالب یک متن صریح در فضای مجازی و البته با انتشار اثر جدیدش شکل گرفت؛ متنی که در آن به‌صراحت تأکید کرد در برابر تجاوز بیگانه، مسئله برای او نه دعوای سیاسی بلکه دفاع از سرزمین و مردم است. چاوشی تصریح کرد: «هرچه فکر کردم، دیدم نمی‌توانم از بیگانه بخواهم به کشورم حمله کند! عده‌ای خیلی دیر می‌فهمند که در جهان هیچ کشوری جز به منافع خودش فکر نمی‌کند و علاج واقعی در وطن‌هاست.»

در همین چارچوب، انتشار قطعه تازه «حسبی‌الله» را می‌توان ادامه همان مسیر دانست؛ مسیری که در آن، یک هنرمند تلاش می‌کند با زبان موسیقی، موضع خود را نسبت به تحولات پیرامونش بیان کند.

«حسبی‌الله» در فضایی منتشر شده که هنوز بحث جنگ، صدای آژیر‌ها و اخبار حملات دشمن و پاسخ‌های کوبنده سربازان وطن در ذهن جامعه حاکم است. از همین رو، بسیاری از مخاطبان این قطعه را نه صرفاً یک اثر موسیقایی، بلکه واکنشی هنری به شرایطی می‌دانند که کشور در آن قرار گرفته است.

در سال‌های گذشته نیز چاوشی نشان داده که در بزنگاه‌های اجتماعی و انسانی، کمتر به قواعد رایج بازار موسیقی تن می‌دهد. انتشار آثار مرتبط با مسائل اجتماعی، حمایت از زندانیان نیازمند دیه و حضور فعال در کارزار‌های مردمی از جمله اقداماتی است که او را به یکی از چهره‌های متفاوت موسیقی پاپ ایران تبدیل کرده است.

با این حال، انتشار «علاج» و حالا «حسبی‌الله» شاید نقطه‌ای تازه در کارنامه هنری او باشد؛ جایی که یک خواننده پاپ، در میانه یک بحران امنیتی و جنگی، به‌جای فاصله گرفتن از فضای عمومی جامعه، تصمیم می‌گیرد صدای بخشی از احساسات و واکنش‌های مردم باشد.

در نهایت، آنچه بیش از هر چیز در ماجرای «حسبی‌الله» جلب توجه می‌کند، نه صرفاً یک قطعه موسیقی، بلکه نحوه مواجهه یک هنرمند با لحظه‌ای حساس از تاریخ معاصر است؛ لحظه‌ای که در آن بسیاری ترجیح می‌دهند سکوت کنند، اما برخی این شجاعت را دارند که موضع خود را حتی اگر پرهزینه باشد، آشکارا بیان کنند.

«حسبی‌الله» را می‌توان در همین چارچوب شنید؛ نه فقط به‌عنوان یک اثر موسیقایی، بلکه به‌عنوان بیانیه‌ای هنری در دفاع از کشوری که این روز‌ها بیش از هر زمان دیگری با مفهوم ایستادگی و مقاومت گره خورده است.

انتهای پیام/ ۹۹۹