دلنوشته/ یاسر یمینی

همچون کبوتری در هوای حرم پر کشیدی و رفتی

باز هم می رفتی / سبکبال ، بی پروای باران و گلوله / چرا که اندیشه ات تلقی هنوز است و همیشه/ و آمال ات ، سرشار از آسمان / چنانکه ، سر انجام همچون کبوتری در هوای حرم پر کشیدی و رفتی/ متبرک باد نام تو ....

کد خبر: ۸۱۹۷۷

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۲

به گزارش دفاع پرس از مازندران،  یادداشت یاسر یمینی، مسئول روابط عمومی حوزه هنری مازندران در یاد کوه مردان مازندران ، که چندی است در دفاع از حریم حقیقت ، دور از زاد بوم خویش جانانه ایستاده اند و  یک به یک  کبوتر آسمان حرم  می شوند و به احترام سیزده شهید مازندرانی مدافع حرم  در حادثه ی خان طومان در ادامه می آید:

از روزن فراخ زمان ، چیزی به جا نمی ماند

جز فراموشی روز و شب، خاموشی حضور حادثه ها

جز دوری و دیری ،

همچون خاموشی چراغ خورشید در افق

اما نه برای تو

شوریدگی ات را به یاد دارم

وقتی که آب ، هنوز برایت یاد آور تشنگی قافله سالار حقیقت بود

و غروب ، نشان شام های غریبانه ی آل علی(ع)

شرمت را به یاد دارم

آن زمان که تاریکی شب محمل تَرک سپاه آزادگی (حسین (ع)) شد

آری ، شرمندگی ات را (از نام انسان) به یاد می آورم

و  عزم ات را که گفتی:

_ ای کاش ، من ...کربلا _

قرن ها می گذرد ،

روایت قافله ی خورشید سوی شام ، هنوز هم شانه ات را می لرزاند

اگر چه فراموشی ارمغان زمان است ، اما نه برای تو

چرا که تو

کلام قاطع  "  همیشه و هنوز "   هستی

همیشه ی بیداری و هنوز ایستادن

چنانکه امروز، برای حریم بانوی بیداری (زینب (س) )

همچون کبوتری ، رها

بی تردید طوفان و تاریکی ، پر کشیدی...

نَجوایت را به یاد دارم ،

_ ای کاش من نیز در کربلا... _

می دانم ، حتی اگر هزار سال دیگر نیز حریم حقیقت، مجال پرواز می شد ،

باز هم می رفتی

سبکبال ، بی پروای باران و گلوله

چرا که اندیشه ات تلقی هنوز است و همیشه

و آمال ات ، سرشار از آسمان

چنانکه ، سر انجام همچون کبوتری در هوای حرم  پر کشیدی  و  رفتی

متبرک باد نام تو ....