کیک توت‌فرنگی «سرباز وطن» در روز ولنتاین

مرضیه حاجی‌زاده، همسر شهید ناو استواریکم «فرهاد رضایی» با مرور خاطراتی چون پختن کیک و دلگرمی به عشق همسرش به ایران، از آخرین دیدارها و حس حضور همیشگی او در زندگی‌اش پرده برمی‌دارد.

کد خبر: ۸۲۳۹۳۱

تاریخ: ۱۲ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۹

«مرضیه حاجی‌زاده» ۲۴ ساله همسر شهید ناو استواریکم «فرهاد رضایی» که در ۲۹ سالگی از شهدای ناو دنا در جنگ رمضان به شهادت رسید، در گفت‌و‌گو با خبرنگار دفاع‌پرس از بیرجند، از شخصیت چندوجهی و عاشقانه همسرش پرده برداشت؛ مردی که «خیلی خودمانی، اجتماعی و شوخ‌طبع» بود و باور داشت که «سرباز وطن» است و کمترین کاری که می‌تواند برای کشورش انجام دهد، نگهبانی مهمات است.

کمترین کاری است که می‌توانم برای کشورم بکنم

شهید رضایی، با وجود اینکه در رسته‌ی موزیک خدمت می‌کرد و بیشتر فعالیتش در خشکی و امور اداری بود، همواره احساس مسئولیت عمیقی نسبت به میهن داشت.

وی در این باره گفت: او باور داشت که سرباز وطن است و حتی نگهبانی مهمات را نیز کمترین کاری می‌دانست که می‌تواند انجام دهد. صحبت از شهادت حتی با خانواده، نشان از عمق ارادت و عشق او به ایران داشت.

توازن میان عشق به وطن و عشق به خانواده

حاجی‌زاده با بیان اینکه یکی از چالش‌های زندگی مشترکمان، دوری‌های شغلی شهید بود بیان داشت: اولین جدایی طولانی‌مدت پس از ۵ سال زندگی مشترک، که به دلیل ماموریت ناو دنا رخ داد، که اولین دریا رفتن و اولین جدایی طولانی‌مان بود. تماس‌های ماهواره‌ای هر سه روز یک‌بار، با مدت زمان فقط سه دقیقه و در ساعتی که به دلیل اختلاف ساعتی، پاسی از شب گذشته بود، تنها راه ارتباط ما بود.

همسر شهید رضایی ادامه داد: انتظار داشتم قبل از عید برگردد. همه‌ی لباس‌های عیدمان را ست کرده بودم، گل خریده بودم، اما بازگشتش در ۲۹ اسفند، با آنچه تصور می‌کردم، بسیار متفاوت بود.

عشق، هنر و خاطرات شیرین

حاجی‌زاده به اولین ولنتاین پس از عقدشان اشاره کرد و گفت: او برایم کیک توت‌فرنگی پخت. مهارت زیادی در آشپزی، مخصوصاً پخت ماهی و کیک داشت.

همسر شهید گفت: عشق او به ایران نیز در تک‌تک صحبت‌هایش نمایان بود و اهمیت زیادی برای خاک کشورمان، هنر‌های ایرانی، شهر‌های ایران و پیشینه تاریخی‌اش قائل بود.

ماموریت ناو دنا؛ نمایش شکوه ایران

وی درباره ماموریت اخیر همسرش توضیح داد: ناو آموزشی بوده، فاقد ادوات جنگی و صرفاً برای حضور در رویداد میلادنگ در هند، جهت نمایش شکوه ایران بود، نه محافظت از آب‌ها.

آخرین خداحافظی و پیام آرامش

حاجی‌زاده گفت: همسرم در آخرین تماس تلفنی اطمینان داده بود که حالشان خوب است و جای نگرانی نیست. آخرین توصیه‌اش در آخرین دیدار، دعوتی به توکل و خودباوری بود که مراقب خودت باش و اگر در نبود من مشکلی داشتی، به خدا توکل کن، مطمئن باش خودش درست می‌کند.

از باورنکردن تا حس حضور همیشگی

همسر شهید رضایی گفت: در ابتدا، خبر شهادت همسرش را باور نکرد، اما پس از قطعی شدن، دلتنگی برای آغوش، صدای خنده و تماس‌های او را فرا گرفت. قوت قلبش، صحبت‌های پیشین شهید درباره شهادت و عشق به ایران بود.

وی افزود: حضور همسرم را در زندگی حس می‌کنم، «یک بوی خاص» که در زمان نیاز به او یادآوری می‌کند که تنها نیستم.

توصیه به تلاش برای شکوفایی کشور

حاجی‌زاده گفت: وصیت همسرم دعوت به علم‌آموزی و تلاش برای پیشرفت کشور بود که درس بخوانید تا بتوانید برای کشور شکوفایی رقم بزنید.

گفتنی‌است؛ وصیت این شهید، نشان از آینده‌نگری و دغدغه‌های ملی این شهید جوان دارد.

انتهای‌پیام/