پیامدهای انهدام دقیق و دردناک آواکس‌های دشمن

تحلیلگران این سؤال را مطرح می‌کنند که چگونه ایران توانسته هواپیماهای آواکس را با این دقت مورد حمله قرار دهد.

کد خبر: ۸۲۴۱۱۷

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۰:۱۴

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس، سباستین سبیت: این مقاله به بررسی حمله موشکی و پهپادی ایران به پایگاه هوایی «پرنس سلطان» عربستان سعودی در اواخر مارس ۲۰۲۶ می‌پردازد؛ حمله‌ای که بنا بر گزارش‌ها منجر به نابودی دست کم یک هواپیمای پیشرفته آمریکایی از نوع E-3 Sentry (آواکس) شده است. این رویداد نه‌تنها از نظر نظامی اهمیت دارد، بلکه پیامدهای ژئوپلیتیکی گسترده‌ای نیز به همراه دارد و حتی احتمال نقش‌آفرینی روسیه در آن مطرح شده است.

در ابتدا، گزارش‌ها تنها از زخمی شدن حدود ۱۵ سرباز آمریکایی خبر می‌دادند، اما به‌مرور زمان مشخص شد که خسارات بسیار جدی‌تر بوده است. تصاویر ماهواره‌ای و ویدئوهایی که در روزهای پس از حمله منتشر شدند، نشان می‌دهند که یک هواپیمای آواکس E-3 Sentry که در پایگاه مستقر بوده، به‌طور کامل نابود شده است. با وجود تأیید غیررسمی این موضوع از سوی رسانه‌ها، ارتش آمریکا هنوز به‌طور رسمی این خسارت را تأیید نکرده است.

هواپیمای E-3 Sentry که به نام آواکس نیز شناخته می‌شود، یکی از مهم‌ترین ابزارهای نظارتی و اطلاعاتی نیروی هوایی آمریکا به شمار می‌رود. این هواپیما در واقع یک «برج کنترل پرنده» است که قادر است از ارتفاع بالا، میدان نبرد را به‌صورت لحظه‌ای زیر نظر بگیرد. این سیستم می‌تواند حرکت نیروهای دشمن، شلیک موشک‌ها و حتی پرواز پهپادها را بسیار زودتر از رادارهای زمینی شناسایی کند. به‌عنوان مثال، این هواپیما می‌تواند پرتاب یک پهپاد را تا حدود ۸۵ دقیقه زودتر از سیستم‌های زمینی تشخیص دهد.

چنین قابلیت‌هایی باعث می‌شود که E-3 نقش کلیدی در هماهنگی میان نیروهای هوایی، زمینی و دریایی ایفا کند. در شرایط فعلی غرب آسیا که عملیات‌های آمریکا عمدتاً بر پایه حملات هوایی و دفاع از مواضع است، این هواپیماها اهمیت حیاتی دارند. بنابراین، از دست دادن یکی از آن‌ها می‌تواند توان عملیاتی و امنیت نیروهای آمریکایی را کاهش دهد.

با این حال، کارشناسان تأکید می‌کنند که این اتفاق موازنه قدرت را به‌طور اساسی تغییر نمی‌دهد، چرا که آمریکا در مجموع ۱۷ فروند از این نوع هواپیما در اختیار دارد و چند فروند از آن‌ها در منطقه مستقر هستند. اما مشکل اصلی اینجاست که این هواپیماها قدیمی بوده و از دهه ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار گرفته‌اند و همه آن‌ها در شرایط عملیاتی کامل نیستند. از سوی دیگر، آمریکا برای پوشش سایر مناطق جهان نیز به این تجهیزات نیاز دارد، بنابراین جایگزینی سریع این هواپیمای از دست‌رفته کار ساده‌ای نیست.

از دید کارشناسان نظامی، این حادثه یک «عقب‌گرد جدی» برای واشنگتن محسوب می‌شود. زیرا در یک جنگ شدید، وجود چنین تجهیزات پیشرفته‌ای برای حفظ پوشش دائمی (شبانه‌روزی) ضروری است. کاهش تعداد این هواپیماها می‌تواند موجب کاهش دقت در شناسایی تهدیدات و افزایش آسیب‌پذیری نیروهای آمریکایی شود.

از منظر ایران، این حمله یک موفقیت بزرگ تلقی می‌شود. رسانه‌های ایرانی نیز به‌طور گسترده به نابودی احتمالی این هواپیما پرداخته‌اند تا نشان دهند که حتی با وجود فشارها و حملات شدید آمریکا و اسرائیل، همچنان قادر به وارد کردن ضربات سنگین هستند. این موضوع به‌ویژه از این جهت اهمیت دارد که پایگاه شاهزاده سلطان یکی از مهم‌ترین مراکز استقرار نیروهای آمریکایی در منطقه محسوب می‌شود و انتظار می‌رفت که به‌شدت محافظت شود.

در همین راستا، برخی تحلیلگران این سؤال را مطرح کرده‌اند که چگونه ایران توانسته چنین هدف مهمی را با این دقت مورد حمله قرار دهد. در مجموع، این حمله چند پیام مهم دارد: نخست، آسیب‌پذیری پایگاه‌های کلیدی آمریکا در منطقه؛ دوم، اهمیت حیاتی تجهیزات پیشرفته‌ای مانند آواکس؛ و سوم، احتمال شکل‌گیری همکاری‌های پیچیده‌تر میان قدرت‌های جهانی در چارچوب رقابت‌های ژئوپلیتیکی. نابودی یک هواپیمای E-3 Sentry، اگرچه به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست، اما می‌تواند تأثیرات قابل‌توجهی بر نحوه مدیریت عملیات نظامی آمریکا در غرب آسیا داشته باشد.

انتهای پیام/ 121