یادداشت/

شجره طیبه در برابر تبر دشمن؛ چرا کاشت هر نهال، سیلی بر صورت استکبار است؟

پویش کاشت نهال در فروردین ۱۴۰۵، تنها یک اقدام نمادین نیست؛ بلکه مانوری از همبستگی ملی و نمایش اقتدار در برابر استکبار است.

کد خبر: ۸۲۴۱۶۸

تاریخ: ۱۴ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۰:۰۶

گروه استان‌های دفاع‌پرس _ «سیده معصومه حسینی»؛ تلاقی حماسه و طبیعت تاریخ ایران زمین همواره با ایستادگی و زایش دوباره عجین بوده است. نوروز ۱۴۰۵، اما طعمی متفاوت دارد؛ ترکیبی از عطر شکوفه‌ها و خون پاک شهدایی که در تقابل با وحشی‌گری‌های اخیرِ محور آمریکایی-صهیونیستی، جان خود را فدای عزت میهن کردند. پیام اخیر رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله «سیدمجتبی خامنه‌ای»، به مناسبت روز طبیعت، فراتر از یک توصیه زیست‌محیطی، یک «راهبرد اقتدارآفرین» است.

ایشان با پیوند زدن سنت حسنه درخت‌کاری به مفهوم مقاومت، پنجره‌ای جدید به روی تحلیل‌گران گشوده‌اند: نهال نه فقط به عنوان مظهر حیات، بلکه به عنوان نماد پایداری در برابر ویرانگری دشمن.

نهال امید؛ بذری برای آینده، باری برای دشمن

تحلیل این پیام را می‌توان در سه لایه پیروزی و اقتدار بررسی کرد:

تبدیل تهدید به رویش

دشمن زبون که در میدان نبرد نظامی و رویارویی مستقیم شکست خورده، امروز ناجوانمردانه به زیرساخت‌ها و فضا‌های زیستی و طبیعی ما چشم طمع دوخته است.

در چنین شرایطی، فرمان کاشت درختان مثمر، یک «پدافند غیرعامل» هوشمندانه است. هر چاله که برای نشاندن نهالی کنده می‌شود، در واقع خاکریزی است که مانع از پیشروی ناامیدی می‌گردد. ما با آباد کردن زمین، به دشمن می‌فهمانیم که اراده ملت ایران برای سازندگی، نه‌تنها متوقف نشده، بلکه مستحکم‌تر شده است.

کاشت امید در قلب ملت

کاشت وحشت در دل عدو: طبق فرموده رهبری، غرس نهال به نیت شهدا (به‌ویژه شهدای جنگ تحمیلی سوم)، پیامی روشن دارد: «ما ریشه در این خاک داریم». دیدن ملتی که در میانه تلاطم‌ها، با آرامش و اطمینان به آینده، به فکر کاشت درخت برای نسل‌های بعدی است، بزرگترین ضربه روانی به اتاق‌های فکر دشمن است. آنها می‌خواهند ایران را سرزمینی سوخته و ناامید جلوه دهند، اما نهال‌های ما، پرچم‌های سبزی هستند که نشان از زنده بودن و پویایی این تمدن بزرگ دارند.

شجره طیبه؛ از نونهالان مدرسه تا درختان پرثمر

تقابل میان شهادت نونهالان میهن توسط «دیوصفتان کودک‌کش» و توصیه به کاشت نهال، یک استراتژی جایگزینیِ الهی است. دشمن شاخه می‌زند، اما ملت ریشه را قوی‌تر می‌کند.

هر نهالی که امروز به زمین نشانده می‌شود، فردا به درختی تنومند تبدیل خواهد شد که سایه‌سار امنیت و میوه استقلال را به ارمغان می‌آورد. این همان منطقِ «شجره طیبه» است که اصل آن ثابت و فرع آن در آسمان‌هاست.

جمع‌بندی: فردایی که سبزتر از امروز است

پویش کاشت نهال در فروردین ۱۴۰۵، تنها یک اقدام نمادین نیست؛ بلکه مانوری از همبستگی ملی و نمایش اقتدار در برابر استکبار است. ملت ایران با لبیک به این پیام، نشان خواهد داد که میان «تخریب دشمن» و «آبادانی ولایت»، فاصله‌ای به اندازه ایمان و کفر وجود دارد. ما با دستانی که بوی خاک و ایثار می‌دهند، بذری را می‌کاریم که ثمره‌اش «ایران قوی» است.

این حرکت، بی‌شک بذر ناامیدی را در دل بدخواهان می‌پاشد و نور امید را در خانه‌های این سرزمین دلاورپرور ابدی می‌سازد. ان‌شاءالله که این شجره‌های طیبه، شاهدان صادق پیروزی نهایی حق بر باطل باشند.

یادتان باشد امام خامنه‌ای فرمودند تا پایان فرودین این کاشت دختران مثمر را ادامه دهید، اگر امروز نتونستید روز‌های دیگر اقدام کنید.

انتهای پیام/