میدان وحدت گرگان؛ تپش زنده مقاومت در شب های پر التهاب منطقه

همزمان با نزدیک‌شدن به پایان ضرب‌الاجل ۴۸ ساعته رییس جمهور آمریکا و در اوج فضاسازی‌های رسانه‌ای، میدان وحدت گرگان در سی‌وپنجمین شب تجمع مردمی مملو از جمعیتی شد که با حضوری پرشور خود تصویری عینی از ایستادگی و بی‌اعتنایی به تهدیدهای دشمن را به نمایش گذاشتند.

کد خبر: ۸۲۴۷۴۶

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۳

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از گلستان،شب سی‌ و پنجمین تجمع مردمی در حمایت از رزمندگان اسلام، خون خواهی امام شهید و پاسداشت خون شهیدان و بیعت با سومین رهبر انقلاب هم از راه رسید؛ شبی که نه صرفاً یک عدد در امتداد شب‌ها بلکه روایتی زنده از تپش مداوم یک عهد جمعی بود.

از نخستین ساعات شروع تجمع، میدان و خیابان‌های منتهی به محل برگزاری مراسم، آرام‌آرام رنگ حضور گرفت و موج جمعیت با شور و نظمی مثال‌زدنی به سوی میدان وحدت گرگان سرازیر شد.

طنین یکپارچه شعار «حیدر حیدر» در فضا پیچیده بود و جمعیتی که به‌مراتب پرشورتر و گسترده‌تر از شب‌های گذشته به نظر می‌رسید، تصویری روشن از روحیه‌ای به نمایش گذاشت که در آن، نشانی از ترس دیده نمی‌شد.

حضور مردم، نه‌تنها یک گردهمایی، بلکه بیانیه‌ای زنده از شجاعت، ایستادگی و مقاومت ملت در برابر «آمریکای جهانخوار» و «رژیم صهیونیستی» بود.

هوا بوی اسپند و خاطره می‌داد. پرچم‌ها در دست‌ها می‌رقصیدند و زمزمه‌ها، پیش از آن‌که به شعار بدل شوند در دل‌ها شکل گرفته بودند. صدای گام‌ها، ضرباهنگ مشترکی داشت؛ گویی هر قدم، تکرار یک جمله نانوشته بود: «ما ایستاده‌ایم.»

این شب، همچون شب‌های پیشین، به نام رزمندگان اسلام روشن شد؛ آنان که در دوردست‌ها، خط مقدم را با جان خود معنا می‌کنند. نامشان در میان جمع، نه با فریاد، که با احترام جاری بود. هر چهره‌ای در این جمعیت، روایتی داشت؛ مادری که قاب عکس فرزندش را به سینه فشرده بود، جوانی که پرچم را محکم‌تر از همیشه نگه داشته بود و پیرمردی که نگاهش به دوردست، گویی هنوز در جبهه‌ای نادیدنی سیر می‌کرد.

در میان این حضور، یاد «امام شهید» نیز همچون چراغی روشن، مسیر را معنا می‌کرد. خوانخواهی او نه فقط یک شعار بلکه عهدی بود که در سکوت‌های میان شعارها، در اشک‌های بی‌صدا و در مشت‌های گره‌کرده، خود را نشان می‌داد. مردم آمده بودند تا بگویند که خون اگرچه بر زمین ریخته، اما در رگ‌های زمان جاری مانده است.

سی‌وپنجمین شب از سلسله تجمع‌های مردمی در شهر دارالمؤمنین گرگان، در حالی رقم خورد که فضای رسانه‌ای جهان تحت تأثیر اظهارات اخیر رئیس‌جمهور آمریکا قرار داشت؛ اظهاراتی که از پایان یک ضرب‌الاجل ۴۸ ساعته حکایت داشت و با تهدید فروریختن آتش جهنم بر سر ایران سخن می‌گفت.

با این‌همه، آنچه دیشب در میدان وحدت جلوه‌گر شد نه پژواک ترس که تبلور اراده‌ای استوار و حضوری معنادار بود؛ پاسخی زنده، عینی و برخاسته از بطن مردم به این فضاسازی‌های پرهیاهو که نشان می‌داد صدای تهدید هرچند بلند، در برابر صلابت یک ملت، پژواکی ناپایدار بیش نیست. گرچه مردم اظهارات سخیف رییس جمهور آمریکا را یک فضاسازی رسانه‌ای و صرفا با هدف رعب و وحشت دانستند.

در میان جمعیت، پلاکارد‌های دست‌نویس، جلوه‌ای ویژه به این حضور بخشیده بود. هر کدام، روایت کوتاهی از نگاه و تحلیل مردم نسبت به تحولات اخیر بود.

نوجوانی با در دست داشتن پلاکاردی با مضمون «ضایعات جنگنده اف-۳۵ را خریداریم» به سرنگونی جنگنده پیشرفته دشمن اشاره داشت. در نقطه‌ای دیگر، فردی با نوشته‌ای خطاب به رئیس‌جمهور آمریکا، او را به جای طرح ادعا‌های بزرگ، به پاسخ‌گویی درباره مسائل و ناکامی‌های ادعایی فرا می‌خواند. این دست‌نوشته‌ها، بیش از آنکه صرفاً شعار باشند بازتابی از باور مردم در کف میدان بودند.

دیشب، گرگان حال‌وهوایی متفاوت داشت. شور و هیجان جمعیت، از مرز یک تجمع معمولی فراتر رفته و به جریانی خروشان بدل شده بود؛ جریانی که در آن، حضور نسل‌های مختلف از نوجوانان تا کهنسالان در کنار یکدیگر، تصویری از همبستگی اجتماعی را ترسیم می‌کرد.

یکی از برجسته‌ترین جلوه‌های سی‌وپنجمین شب تجمع مردمی در میدان وحدت گرگان، حضور پررنگ و معنادار اقشار و گروه‌های متنوع اجتماعی بود؛ از فعالان و گرایش‌های مختلف سیاسی گرفته تا اقوام گوناگون که هر یک با پوشش، زبان و نشانه‌های فرهنگی خود در این میدان حاضر شده بودند.

این همنشینی رنگارنگ، تصویری روشن از وحدتی عمیق را به نمایش گذاشت که فراتر از تفاوت‌ها، بر محور میهن و باور‌های مشترک شکل گرفته است. مردم در این گردهمایی، با حضوری خودجوش و همدلانه، نشان دادند که در بزنگاه‌های حساس، انسجام ملی به‌عنوان مهم‌ترین پشتوانه، خود را در کف میدان نمایان می‌کند.

در کنار این همبستگی، برپایی موکب‌های مردمی و پذیرایی صمیمانه از حاضران، جلوه‌ای دیگر از این پیوند اجتماعی را به تصویر کشید. مردمی که بی‌هیچ چشم‌داشتی، با امکانات ساده، اما دل‌هایی بزرگ، میزبان یکدیگر بودند و فضای تجمع را به محفل همدلی و همراهی بدل کرده بودند.

این صحنه‌ها، بیش از هر شعار و بیانیه‌ای، نشان‌دهنده عمق تعلق خاطر مردم به ارزش‌های انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی بود؛ اعتقاد و برادری که نه‌تنها در برابر تهدید‌های دشمنان رنگ نمی‌بازد بلکه استوارتر و عینی‌تر جلوه می‌کند.

دیشب نیز مردم، با حضوری گسترده و پرشور خود این گزاره را به نمایش گذاشتند که ترس، جایی در معادلات آنان ندارد و انسجام ملی، مهم‌ترین عامل برتری در میدان‌های پیش‌رو خواهد بود.

انتهای پیام/