فرازی از وصیتنامه پاسدار شهید دوستعلی مقدم

هدف من خدا بوده و قرآن و نه هیچ چیز دیگر

شهید دوستعلی مقدم: بر تابوتم عکس امام بزنید و کنار آن عکس کوچک مرا بزنید تا مردم بدانند که این شهید وفادار به ولایت فقیه بود.

کد خبر: ۸۲۶۲۳

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۸:۱۰

به گزارش خبرگزاری دفاع پرس از زنجان،  پاسدارشهید دوستعلی مقدم در دوم تیرماه41 در شهرستان زنجان بدنیا آمد. وی در سوم اسفند ماه 62 در عملیات خیبر جزیره مجنون مفقود شد. پیکرش در هجدهم اسفند 93 کشف و سرانجام در اردیبهشت 94 پس از رجعت پیکرمطهرش به زنجان در گلزار شهدای پایین تدفین شد.

متن وصیتنامه شهید مقدم به شرح ذیل است:

از وقتی که انقلاب را شناخته و با مرجعیت امام آشنا گشتم، تصمیم گرفتم که در راه امام خمینی که همان راه انبیا و معصومین است کشته شوم. شهادت شربتی است که هر کس توان آن را ندارد که بنوشد، مگر اینکه خود را از تمام قید و بندهای ظاهری اعم از مال و جان خود گذشته و در راه پروردگار خویش رها کند. آری این راه، راه سعادت و پیروزی است. افتخار می کنم که ایدئولوژی ام اسلام است، اسلامی که به من فهماند چگونه بیاندیشم و چگونه راهم را انتخاب کنم. در واقع من از زمانی توانستم به راه واقعی اسلام بیایم که خط امام خمینی را شناختم.

بار خدایا این قطره خون ناچیز و جان نا قابل مرا در راه گسترش اسلام از جان و دل بپذیر و اگر ما آن ارزش را داشته باشیم که آن قطره خون نا قابل مرا در راه مکتب ریخته شود و اسلام به پیش رود هزارها بار به ما جان بده تا در راه تو مبارزه کنیم و در راه تو به شهادت برسیم. ای خدای بزرگ و مهربان می خواهم در این راه مرا یاری کنی و در راه تو قدم بردارم و تمام هستیم مال تو باشد تا این راهی که می روم هر گلوله وهر ترکشی که بر تنم می خورد به یاد تو تحمل کنم.

ما در عصری زندگی می کنیم که ظلم سراسر جهان را فرا گرفته است باید خون بدهیم تا اسلام عزیز با ظهور مهدی عزیز (عج) پیروز شود. به جهانخواران شرق و غرب بگویید اگر خانه و کاشانه ام را به آتش بکشند، اگر گلوله های شما قلبم را سوراخ سوراخ کنند و ترکش خمپاره های شما بدنم را پاره پاره کنند، آرزوی شنیدن یک کلمه ضعف و زبونی و آرزوی فروختن دینم را به گور خواهید برد.

اگر کشته شدم مرا غسل ندهید چون ننگ است برای کسی که معلمش حسین (ع) است غسل بدهند،. برایم کفن نپوشانید چون حسین (ع) را کفن نپوشاندند. بر مزارم گل نریزید زیرا چه انصاف است کسی که رهبرش حسین را در میان نیزه و خنجرها بیرون آوردند و به خاک سپردند خودش را میان گل بپوشانند. بر مزارم گریه نکنید چون کسی نبود برای حسین گریه کند و اگر خواستید گریه کنید برای حسین گریه کنید. بر تابوتم عکس امام بزنید و کنار آن عکس کوچک مرا بزنید تا مردم بدانند که این شهید وفادار به ولایت فقیه بود. بر تابوتم یک جلد قرآن بگذارید تا مردم بدانند که هدف من خدا بوده و قرآن و نه هیچ چیز دیگر. و در آخر تقاضای من از ملت شهید پرور این است که در خط امام قدم بردارید بخصوص برادران پاسدار، و یاور امام عزیز باشید که امید مستضعفان جهان می باشد. وجود این امام سعادتی است که نصیبمان شده است و این امام است که تمام ابر قدرتها را به زانو در آورده ....