یادداشت؛

۹ دی؛ صحنه رزمایش اسلام سیاسی

۹ دی، صحنه رزمایش اسلام سیاسی در برابر دشمنی است که باورهای بنیادین ملت را هدف گرفته است.

کد خبر: ۸۴۴۴

تاریخ: ۱۰ دی ۱۳۹۲ - ۱۳:۰۱

حجتالاسلام والمسلمین سید محمدرضا واحدی معاون فرهنگی و روابط عمومی ارتش به مناسبت سالروز حماسه ۹ دی، یادداشتی را در اختیار خبرگزاری دفاع مقدس قرار داده که متن آن به شرح زیر است.

انتخابات خرداد ۱۳۸۸ آزمون ملتی بود که باید در سیامین بهار پس از پیروزی انقلاب اسلامی نشان میدادند که تا چه حد پایبند نظام مقدس جمهوری اسلامی هستند.

حضور گسترده و بینظیر مردم در این دوره از انتخابات همان رفتاری بود که از امت پایبند به آرمانهای انقلاب انتظار میرفت و مشارکت سطح بالای مردم دلپذیرترین دستاورد این فرایند انتخاب یک مسئول و مأمور بود.

این موفقیت بزرگ حکایت از پیروزی و قدرت نمایی سیاسی یک امت دینی داشت و تبدیل به یک مؤلفه قدرت برای نظام مقدسمان میشد که رفتارهایی خارج از عرف دینی و ملی توسط بعضی از مسئولان گذشته و حال کشور، زمینه را برای موج سواری بیگانگان و دشمنان نظام مقدس جمهوری اسلامی فراهم آورد.

دشمن در این زمینه و با استفاده از ناپختگی بخشی از نیروهای خودی صحنههایی جعل کرد که گریز بخشی از جامعه از حاکمیت دینی و سیاسی را به نمایش بگذارد. حال آنکه حقیقت، همچنان پایبندی مردم به نظام مقدس جمهوری اسلامی بود و خیل یکپارچه امت، جدای از ضد انقلاب و عناصر نفوذی دشمن، پایبندیاش به همه گذشته و آینده روشن نظام را فریاد میزد.

در روزهای پس از انتخابات ۸۸ آنچه انتظار میرفت این بود که با تعیین یک مسئول، سلایق سیاسی باز هم مسیر وحدت را برگزینند و همه کسانی که با حضورشان پای صندوقهای رأی گیری، نسبتشان با نظام را نشان داده بودند، همچنان دست در دست یکدیگر در راه اعتلای نظام اسلامی بکوشند. اما نگذاشتند جلوه وحدت امت آنگونه که باید و شاید به نمایش درآید و این بود که چند ماهی در التهاب گذشت تا فصل بازخوانی روایت اقتدار و سازش ناپذیری اسلامی سیاسی فرارسید.

دشمن که هیچگاه از پایمردی مردم ایران درک درستی نداشت، در شرایطی که همه مردم، یکپارچه و یکدل، زیر بیرق عزای حسینی ایستاده و در ماتم محرم و عاشورای حسینی، آه از جگر میکشیدند، به این ستون مستحکم اعتقادی ملت هجمه آورد و به این ترتیب، بزرگترین اشتباهش را مرتکب شد.

ملت، هرگز نمیپذیرفت که کوچکترین اهانتی به مجلس عزای سید و سالار شهیدان شود. در میان همه آن اختلاف سلایق سیاسی که وجود داشت، اتحاد مکتبی، پایبندی به مرام عاشوراییان و دلبستگی به ولایت فقیه، نقاط اشتراک ملت بود. ملتی که فقط با ذکر شعار عزتمداری حسین علیه السلام، بزرگترین انقلاب قرن را رقم زده و بلافاصله پس از انقلاب هم در صحنه دفاع مقدس با ندای لبیک یا حسین، به میدان آمده و جان داده بود، چگونه میتوانست از سید و سالار شهیدان و پرچمدار اسلام سیاسی فاصله گرفته باشد؟!

اینکه مقام معظم رهبری، چندی پیش در دیدار با اعضای ستاد مرکزی هیئت رزمندگان اسلام فرمودند: "هرکس علاقهمند به امام حسین است، یعنى علاقهمند به اسلام سیاسى است، اسلام مجاهد است، اسلام مقاتله است، اسلام خون دادن است، اسلام جان دادن است؛ معناى اعتقاد به امام حسین این است" هویت حسینی ملت مکتبی را به خوبی نشان میدهد. هویتی که دشمن فراموش کرده بود و یا تصور میکرد که رنگ باخته و اینگونه شد که دست به یک قمار بزرگ زد و فرصتی فراهم شد که با موضع گیری به موقع و نقش هدایتی مقام معظم رهبری، عملکرد اشتباه برخی نخبگان سیاسی، باز هم با حضور یکپارچه مردم جبران شود.

احساس مسئولیت خودجوش مردم مهمترین واکنش به بیحرمتی صورت گرفته بود و این واکنش بجا، چنین مورد ستایش مقام معظم رهبری قرار گرفت: آنچه که براى ما لازم است، این است که آحاد مردم، مسئولین، غیر مسئولین، بخصوص جوانها، بخصوص کسانى که سخن و حرفشان تأثیر دارد، احساس مسئولیت حضور در صحنه را از دست ندهند. هیچ کس نگوید من تکلیفى ندارم، من مسئولیتى ندارم؛ همه مسئولند.

مسئولیت معنایش این نیست که اسلحه ببندیم، بیائیم توى خیابان راه برویم؛ در هر کارى که هستیم، احساس مسئولیت کنیم؛ مسئولیت دفاع از انقلاب و از نظام جمهورى اسلامى؛ یعنى از اسلام، یعنى از حقوق مردم، یعنى از عزت کشور. این، شرط اول: همه باید این احساس مسئولیت را داشته باشیم. و من مىبینم که این احساس مسئولیت را داریم. این را مردم کشور ثابت کردند، ثابت میکنند؛ حالا یک نمونه واضحش همین ۹ دى بود.

مقام معظم رهبری، موقعیتشناسی مردم را تابع محض پذیرندگی دلهای ملت در برابر دعوت الهی میدانند و با اشاره به دست قدرت خدا که از آستین ملت حسینی برون آمد، میفرمایند: مطمئن باشید که روز نهم دىِ امسال هم در تاریخ ماند؛ این هم یک روز متمایزى شد. شاید به یک معنا بشود گفت که در شرایط کنونى - که شرایط غبارآلودگىِ فضاست - این حرکت مردم اهمیت مضاعفى داشت؛ کار بزرگى بود. هرچه انسان در اطراف این قضایا فکر میکند، دست خداى متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین بن على (علیه السّلام) را مىبیند. این کارها کارهایى نیست که با اراده امثال ما انجام بگیرد؛ این کار خداست، این دست قدرت الهى است؛ همان طور که امام در یک موقعیت حساسى - که من بارها این را نقل کردهام - به بنده فرمودند: من در تمام این مدت، دست قدرت الهى را در پشت این قضایا دیدم. درست دید آن مرد نافذِ بابصیرت، آن مرد خدا.

یکی از مهمترین وجوه حماسه عاشورایی نه دی، حضور خودجوش و یکپارچه مردم در دفاع از ساحت شهید غریب و مظلوم کربلا و نظام اسلامی و عاشورایی بود. آنچه در عاشورای ۸۸ رخ داد، تیری بود که جان و دل ملت را نشانه رفته بود و همین سبب شد که امت برای حفظ بزرگترین سرمایهاش وارد میدان شود و جایگاه خودش را هم اعلام کند: بزرگترین ثروت براى یک نظام همین است که مردم پشت سرش باشند. آمدند به اصطلاح خواستند این حرکت مردمى را خراب کنند؛ گفتند راهپیمائى حکومتى! بى عقلها نفهمیدند که با این حرف دارند حکومت را تعریف میکنند؛ دارند از حکومت تمجید میکنند. این چه حکومتى است که در ظرف دو روز - روز عاشورا (یکشنبه) آن خباثتها را راه انداختند، روز چهارشنبه این حرکت عظیم راه افتاد – میتواند یک چنین بسیج عظیم ملى را در سرتاسر کشور بکند؟ امروز کدام کشور دیگر، کدام حکومت دیگر چنین قدرتى دارد؟

آری! حضور یکپارچه و میلیونی مردم در خیابانها و خلق حماسه نهم دی، اوج باور مکتبی و ولایی امتی بود که همچنان به تداوم حکومت الهی در این سرزمین میاندیشند و ولایتمدار و تابع فرمان ولی فقیهشان هستند.

آری تمام اهتمام رهبری و نخبگان دلسوز نظام اسلامی، حفظ آرمانهای عاشورایی ملت است و با این اندیشه است که مجاهدان فی سبیل الله، صف عزاداری حضرت ابی عبدالله را تشکیل میدهند و در کنار نقش دفاعی و جهادی، نقش ارشادی میپذیرند تا این فرهنگ حسینی همچنان پایدار بماند و دشمن، همچنان در گرفتن عاشورا از این امت ناکام باشد.

نهم دی، صحنه رزمایش اسلام سیاسی در برابر دشمنی است که باورهای بنیادین ملت را هدف گرفته است: شایستهترین مجموعههایى که میتوانند براى امام حسین عزادارى کنند، واقعاً همین مجاهدین فىسبیلاللهاند، همین رزمندگانند، همین جوانها هستند؛ و شما این را قدر بدانید و این را هدایت کنید؛ هدایت کنید. این میتواند یک چشمه خورشید و چشمه نورى باشد براى اِشعاع در مغزها و در فکرها و در دلهاى مخاطبین که بتواند اینها را از لحاظ معارف اسلامى و معارف دینى بالا ببرد. «