دفاع پرس گزارش می‌دهد؛

تضاد عدالت با مشی اشرافی‌گرایانه

مشى اشرافی‌گرایانه براى مسوولان کشور از آنجایی که سبب اختلاف طبقاتی در جامعه می‌شود به‌عنوان نقطه‌ى ضعف به شمار مى‌آید؛ چرا که با کمی تامل در مشی بنیانگذار جمهوری اسلامی به راحتی می‌توان دریافت که انقلاب اسلامی، ماهیتی ضد اشرافی و ضد استکباری و در جهت رفاه حال کوخ‌نشینان داشته است.

کد خبر: ۸۶۵۷۲

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۲

به گزارش خبرنگار اخبار داخلی دفاع پرس، وقتی ثروت ارزش میشود، مردمی که تا دیروز ارزشهای معنوی برایشان بهعنوان شاخص مطرح میشد و تلویزیون پر میشد از تصاویر جنگ و امامی که میگفت" :خدا نیاورد آن روزى را که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما، پشت کردن به دفاع از محرومین و روآوردن به حمایت از سرمایهدارها گردد." ملاک ارزشیابیشان ثروتاندوزی و مال و مکنت بیشتر خواهد شد.

حالا امروز پز دادن به ماشینهای گرانقیمت و لباسهای خاص و روی آوردن به سبک زندگی غربی یکی از لذایذ زندگی مردم در عصر حاضر میشود. این سبک زندگی ویژه از اشرافیگری نشات میگیرد و باعث تفاوت طبقاتی میان اقشار جامعه میشود. و ازجمله مصادیقی که روند حرکت به سمت عدالت را در جامعه کُند میکند، نمود اشرافیگری در مسئولان بالا دستی کشور است؛ لذا باید این معضل از میان مسئولان برچیده شود تا میان اقشار مردم هم کمرنگ شود.

در همین راستا رهبر معظم انقلاب اشرافیگری را حائز دو عیب عمده دانستند و فرمودند: اشرافیگری دو عیب دارد؛ عیب دومش از عیب اوّلش بزرگتر است. عیب اوّلِ اشرافیگری، اسراف است. اشرافیگریِ حلال را میگوییم؛ یعنی آن چیزی که پولش از راه حلال و به حق بهدست آمده. اما عیب دوم بدتر است و آن این است که فرهنگسازی میکند؛ یعنی چیزی برای مسابقه دادن همه درست میکند. البته در این زمینه مسؤولان درجه یک بسیار نقش دارند؛ تلویزیون بسیار نقش دارد؛ منش من و شما هم بسیار نقش دارد.

مشى اشرافیگرایانه براى مسوولان کشور از آنجایی که سبب و باعث اختلاف طبقاتی در جامعه میشود برایشان به عنوان نقطهى ضعف به شمار مىآید؛ چرا که با کمی تامل در مشی بنیانگذار جمهوری اسلامی براحتی می توان دریافت که انقلاب اسلامی، ماهیتی ضد اشرافی و ضد استکباری و در جهت رفاه حال کوخنشینان داشته است و تنها به خاطر یکسان سازی طبقات اجتماعی عوام و خواص مردم انقلاب شکل گرفت. اما امروز شاهدیم نافرمانی برخی مسئولین از این هدف رهبر کبیر انقلاب باعث شده عناصر دنیاطلب و فرصتطلب زمام کارها را در دست گرفتند.

از دید امیرالمومین دنبال جاه و مقام رفتن، دنبال دنیا به هر شکل آن رفتن، در همهی زمانها محکوم و مردود است. این همان روحیهای است که میخواهد به ما تعلیم دهد یاد خدا و توجه به ذکر و مناجات الهی، مهمترین علاج است.