دفاع پرس گزارش می‌دهد؛

افشای نقش آمریکا در جنایات شیمیایی صدام علیه ایران

درحالی که مدعیان حقوق بشر به سردمداری آمریکا، همواره تلاش دارند خود را به عنوان مخالفان جدی سلاح‌های کشتار جمعی نشان دهند، اسناد فاش شده بیانگر آن است که سرویس‌های جاسوسی آمریکا به عنوان بزرگترین ناقض کنوانسیون منع گسترش تسلیحات شیمیایی، با اتکا به هجمه‌های رسانه‌ای، درصدد سرپوش گذاشتن بر نقش خود در توسعه و تجهیز این جنگ‌افزارهای ممنوعه بوده است.

کد خبر: ۸۹۴۱۰

تاریخ: ۱۰ تير ۱۳۹۵ - ۰۱:۴۹

به گزارش گروه بینالملل دفاع پرس، رژیم دیکتاتور و معدوم عراق، پس از تحمل شکستهای سنگین در برابر سپاه اسلام، در سایه حمایتهای مدعیان دفاع از حقوق بشر از جمله آمریکا، به طور گسترده از سلاحهای شیمیایی علیه مردم و رزمندگان اسلام روی آورد که بمباران شیمیایی شهر سردشت، یکی از جنایات هولناک بشری علیه ملت بیدفاع ایران است.

صدام از سالها پیش با جمعآوری برخی از اساتید دانشگاه و صرف مبالغ هنگفت به جمع کردن اطلاعات درباره سلاحهای شیمیایی، میکروبی و رادیواکتیو پرداخت و در هر سه زمینه موفقیتهایی کسب کرد. وی از سال 1984به بعد، به استفاده گسترده از عامل اعصاب «تابون» روی آورد، و بعدها به سراغ گاز «ویایکس» رفت که از قدرت و دوام بیشتری برخوردار بود. دیکتاتور جنایتکار در سال 1988 حدود چهار تن از این ماده شیمیایی را در اختیار داشت. استفاده از گاز اعصاب، گاز تاولزا و گازهای عامل خون  نیز اثرات مرگباری بر روی قربانیان گذاشت.

صدام حتی به مردم کشورش هم رحم نمیکرد و آنها را با سلاحهای شیمیایی مورد حمله قرار میداد که تنها در یکی از این حملات، در اسفند 1366، بیش از پنج هزار شهروند بیگناه عراقی کشته و هفت هزار نفر هم مجروح شدند .این حمله که در روزهای پایانی جنگ تحمیلی علیه ایران رخ داد، اوج قساوت و بیرحمی صدام را نشان داد و یک نسل کشی تمام عیار به شمار میآید.

استفاده رژیم بعثی صدام از سلاحهای شیمیایی علیه ایران پس از عملیات پیروزمندانه آزادسازی خرمشهر به طور محدود آغاز شد، اما پس از پیروزیهای بزرگ ایران و شکست نیروهای بعثی در عملیاتهای والفجر2، والفجر 4، خیبر و بدر، رژیم بعثی صدام به استفاده گسترده از این سلاحها روی آورد.

مناطقی که هدف حملات شیمیایی رژیم بعثی صدام قرار گرفت شامل مناطق عملیاتی شمال غرب (عملیات والفجر2)، روستاهای مجاور و حاج عمران، نساردیره، نساردیره سفلی، شاهماردیره، باباجانی، سومار، مریوان، بانه و روستاهای مجاور دودان و شیخ صله، پیرانشهر، نودشه، سردشت، جزایر مجنون، منطقه عملیاتی طلائیه بود.

هفتم تیر 1366 هجری شمسی نیز، جهان شاهد یکی از هولناکترین جنایات دست پرورده مدعیان دفاع از حقوق بشر بود. به دستور صدام، هواپیماهای عراق چهار نقطه شلوغ شهر سردشت در استان آذربایجان غربی را با سلاح شیمیایی بمباران کردند که در این جنایت هولناک، 110 نفر به شهادت رسیده و هشت هزار نفر دیگر نیز در معرض گازهای سمی قرار گرفتند و مسموم شدند.

صدام که در جنگ تحمیلی یارای مقاومت با رزمندگان دلاور و شجاع ایران را نداشت، تلاش کرد با بمباران شیمیایی شهرها و روستاهای ایران، موازنههای قوا را به نفع خود تغییر دهد. بمباران شیمیایی شهرستان نودشه از توابع پاوه واقع در شمال غربی استان کرمانشاه نیز یکی دیگر از جنایات هولناک صدام بود، این شهر در سه نوبت هدف حملات شیمیایی بعثیها قرار گرفت که بر اثر آن بیش از یکصد نفر از مردم که بیشتر آنها زن و کودک بودند، به شهادت رسیدند و تعداد زیادی هم مصدوم شدند.

بر اساس آمارهای اعلام شده، رژیم بعثی صدام در مجموع در طول جنگ تحمیلی هشت ساله علیه ایران، 378 حمله شیمیایی علیه ایران انجام داد که بر اثر آن بیش از 50 هزار نفر شهید و مجروح شدند.

افشای نقش حامیان غربی صدام در تجهیز عراق به سلاح شیمیایی

بدیهی است که صدام به تنهایی نمیتوانست انواع گسترده سلاحهای شیمیایی را تهیه و تولید کند به همین سبب اربابان اروپایی- آمریکایی وی با دلارهای نفتی بادآورده رژیمهای مرتجع عرب، انواع سلاحهای مرگبار از جمله شیمیایی و میکروبی را در اختیار صدام گذاشتند. دادههای موجود از مشارکت 85 شرکت آلمانی، 19 شرکت فرانسوی، 18 شرکت انگلیسی و 18شرکت آمریکایی در تهیه سلاح شیمیایی برای رژیم صدام حکایت میکند، البته رژیم صدام در بمباران شیمیایی شهر حلبچه از بمبهایی که برخی از آنها ساخت شوروی سابق بود نیز استفاده کرد.

آگوست سال 2013 که آمریکا مدعی حمله شیمیایی ارتش سوریه علیه مواضع گروههای مخالف در حومه دمشق شده و با توسل همین دستاویز از تصمیم خود برای حمله نظامی به سوریه خبر داده بود، اسناد جدیدی از حملات شیمیایی رژیم صدام ضد جمهوری اسلامی ایران و همکاری آمریکا با دیکتاتور عراق در انجام این حملات هولناک فاش شد.

بر اساس این اسناد جدید که متعلق به سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سی آی ای) است، آمریکا اطلاعاتی را به رژیم سابق بعثی درباره مکان استقرار رزمندگان ایرانی تقدیم کرده بود و واشنگتن از حملات موشکی صدام کاملا مطلع بود.

مجله فارین پالیسی، در این باره نوشته بود آمریکا در حالی در اندیشه حمله نظامی به سوریه در واکنش به حمله شیمیایی به نزدیک دمشق است که چندین سال پیش در برابر حملات با گاز اعصاب علیه ایران سکوت کرده و هیچ اقدامی برای جلوگیری از آن انجام نداده بود.

بر اساس گزارش فارین پالیسی، در سال 1988 میلادی در جریان جنگ هشت ساله تحمیلی رژیم صدام علیه ایران، آمریکا با استفاده از تصاویر ماهوارههای خود به تعیین مواضع سربازان ایرانی پرداخت و صدام را در جریان آن قرار داد تصاویر ماهوارههای آمریکایی در برگیرنده نقشههای مربوط به تحرکات نیروهای ایرانی و تاسیسات خدمات لجستیکی و دفاع هوایی آنها بود، و ارتش بعثی هم از سلاح شیمیایی مانند گاز سارین به رزمندگان ایرانی حمله کرد.

هدف از حمله شیمیایی، وادار کردن دولت ایران به نشستن در میز مذاکرات بود این در حالی بود که از طرفی دولت رونالد ریگان برای پیروزی رژیم صدام تلاش میکرد و از سوی دیگر مقامات آمریکایی در طول این سالها همواره دست داشتن خود در حملات شیمیایی رژیم بعثی صدام علیه ایران را انکار میکردند و مدعی میشدند که هیچ اطلاعی از تصمیمات صدام برای دست زدن به چنین حملاتی نداشتند.

«ریک فرانکونا» افسر بازنشسته نیروی هوایی آمریکا که در آن زمان به عنوان وابسته نظامی ارتش آمریکا دربغداد خدمت می کرد، اظهارات افشاگرانه ای را در گفت و گو با فارین پالیسی درباره هماهنگی رژیم بعثی صدام با آمریکا برای حمله شیمیایی به رزمندگان ایرانی مطرح کرده بود.

این سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی آمریکا گفته بود عراقی ها ما را از تصمیم خود برای استفاده از گاز اعصاب در آن زمان(جنگ تحمیلی) مطلع نکرده بودند، زیرا ما همه چیز را خودمان میدانستیم!

این مدارک نشان میدهد که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا اعلام کرده است که نباید ایران به ادله و مدارکی که استفاده رژیم صدام از سلاح شیمیایی را اثبات کند، دست یابد .این اسناد همچنین به میزان اطلاع آمریکا از چگونگی و زمان استفاده رژیم بعثی عراق از سلاح شیمیایی اشاره کرده و تصریح میکند که مقامات آمریکایی از این حملات، کاملا مطلع بودند.

بر اساس آنچه این اسناد فاش کردهاند، برخی مقامات سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا مانند رئیس آن که روابط نزیکی با رونالد ریگان رئیس جمهور وقت این کشور داشتند، از به کارگیری سلاح اعصاب علیه نیروهای ایرانی و غیر نظامیان از سوی رژیم صدام اطلاع داشتند، این در حالی بود که این رژیم تلاش می کرد حمایت ایتالیا برای افزایش ساخت سلاح شیمیایی را نیز به دست آورد.

دیکتاتور جنایتکار سابق عراق که مرتکب جنایات بی شمار و هولناکی از جمله استفاده از سلاح شیمیایی علیه رزمندگان ایرانی شده بود، در دسامبر سال 2006 پس از محکوم شدن در پرونده کشتار مردم روستای الدجیل عراق به اعدام محکوم و به دار مجازات آویخته شد. این ترفند نیز خود به ابزار دیگری مبدل شد تا با عدم رسیدگی به سایر جنایات و اتهامات وی، از فاش شدن نقش عوامل غربی در فجایعی که دست صدام به آنها آلوده شده بود، جلوگیری شود.

اعتراف رسانه های غربی به استفاده صدام از سلاح شیمیایی

چندی پیش روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز، در گزارشی با عنوان مواد شیمیایی از دوران رژیم بعثی سابق عراق فاش کرده بود که طی سال های 2004 تا سال 2011 (پس از سقوط صدام)، نظامیان آمریکایی در چندین مورد با مواد شیمیایی به جا مانده از رژیم سابق عراق برخورد کرده و در مواردی هم مجروح شدند، اما به دستور وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) از افشای این مساله خودداری کردند.

بر اساس اعتراف روزنامه نیویورک تایمز، این مواد شیمیایی از زمان جنگ عراق علیه ایران به جا مانده است و جالب اینکه مجروح شدن برخی نظامیان آمریکایی بر اثر  بمبهایی بوده که با مشارکت آمریکا و اروپا طراحی و ساخته شده و در اختیار رژیم بعثی سابق عراق قرار می گرفت.

بر اساس گزارش این روزنامه، بر اثر برخورد نظامیان آمریکایی با ذخایر شیمیایی به جا مانده از دوران رژیم بعثی سابق، پس از سال 2003(سال سقوط صدام مزدور معدوم)، دست کم 17 نفر از آنها و پنج نیروی پلیس عراقی مجروح شدند و بیش از پنج هزار بمب یا موشک حامل مواد شیمیایی نیز شناسایی شده بودند.

تلاش غربی ها به ویژه آمریکایی ها برای سرپوش گذشتن بر حملات شیمیایی نیروهای رژیم بعثی سابق عراق به ایران در طول جنگ تحمیلی هشت ساله در حالی بوده است که یک خبرنگار آلمانی نیز چندی پیش فاش کرده بود که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) مانع انتشار مستندات حملات شیمیایی صدام به ایران شده است.

"اودو اولفکوته" که سالها در مجلات «اشپیگل» و «فرانکفورتر آلگمانیه» به فعالیت رسانه ای مشغول بود مدعی است به دلیل حضور در مناطق جنگی ایران در هنگام حمله شیمیایی صدام، دچار بیماری شده، در مصاحبههای مختلف از اقدام غیرقانونی سازمانهای اطلاعاتی غربی از جمله آمریکا و آلمان گفته و تصریح کرده که سازمان سیا با پول دادن به خبرنگاران، گزارشها را آنطور که میخواهد در رسانهها منتشر میکند. ویدر گفت و گو با یک پایگاه خبری روسی «راشا اینسایدر» با تاکید بر حمایت های غرب به ویژه آمریکا از صدام و اینکه دیکتاتور معدوم، مهره و متحد وفاداری برای غربی ها قلمداد می شد، تصریح کرده بود که سیا و دیگر نهادهای اطلاعاتی غربی به وی اجازه ندادند مستنداتش درباره حملات شیمیایی صدام معدوم به ایران منتشر شود.

وی در ادامه میگوید: «حدود 35 کیلومتری مرز در منطقهای تحت حاکمیت ایران به نام «زبیداد» من با چشمان خود دیدم که عراقیها هزاران ایرانی را با استفاده از گازهای سمی کشتند یا مجروح کردند. من دقیقا کارهایی که مافوق من از من خواسته بود را انجام دادم. من از حملات شیمیایی عکس گرفتم. اما وقتی به فرانکفورت بازگشتم دیدم که وی علاقه زیادی به جنایاتی که در مرز ایران شاهدش بودم نشان نمیدهد. آنها به من اجازه دادند که مطلبی درباره آن بنویسم اما به شدت مرا محدود کردند، به گونهای که اهمیت آن تا حد زیادی کاهش یافت. همزمان از من خواستند که تصاویری که از حملات شیمیایی صدام گرفته بودم را به «انجمن آلمانی شرکتهای شیمیایی» در فرانکفورت تحویل دهم. چراکه این گازهای سمی که بسیاری از ایرانیها را کشته بود در آلمان ساخته شده بود.»

معرفی صدام به عنوان آغازگر جنگ و اعتراف آشکار مهمترین نهاد بین المللی یعنی سازمان ملل متحد و شورای امنیت به این مساله در حقیقت اعتراف به دست داشتن غربی ها و متحدان آنها در به راه انداختن جنگ بی رحمانه و نابرابر علیه جمهوری اسلامی ایران است که در طول هشت سال، رزمندگانش تنها با تکیه بر ایمان و اراده و توکل و پشتیبانی همه جانبه مردم و رهبری هوشمندانه و قدرتمندانه امام خمینی(ره)، توانست در این جنگ جهانی نابرابر مقاومت جانانه ای از خود نشان دهد و در نهایت با معرفی صدام به عنوان آغازگر جنگ، مهر تاییدی بر حقانیت و مظلومیت ایران از سوی سازمان ملل متحد و شورای امنیت زده شد و روسیاهی و شرمساری برای مدعیان دفاع از حقوق بشر به دنبال داشت که همچنان با وجود سال ها از پایان این جنگ، نتوانسته اند لکه ننگین حمایت های نامحدود خود از صدام و جنایاتش را پاک کنند و افکار عمومی هر سال با ابعاد جدیدی از جنایات ضد بشری مهره و مزدور آمریکا آشنا میشوند و دروغ بودن ادعاهای آنها درباره دفاع از حقوق بشر بیش از پیش آشکار میشود.