یادداشت/ صالح السید باقر

نگاه ترحم آمیز ایران به عربستان

برای توضیح موضع ایران در قبال عربستان هیچ کلمه ای گویاتر از «ترحم» نیست زیرا تهران به ریاض و گرفتاری خودخواسته آن به دیده ترحم می نگرد چرا که عربستان تنها بازنده اوضاع جاری است.

کد خبر: ۹۰۰۵۲

تاریخ: ۱۳ تير ۱۳۹۵ - ۲۳:۳۳

به گزارش گروه بین الملل دفاع پرس، حس ترحم  گویا ترین واژه برای توضیح موضع ایران در قبال عربستان است زیرا تهران به ریاض و گرفتاری خودخواسته آن به دیده ترحم می نگرد چرا که عربستان تنها بازنده اوضاعی جاری است.آیا ریاض عظمت ایران را از بین برد؟

تمام حامیان سیاست جدید عربستان در منطقه بر این باورند که ریاض با اتخاذ مجموعه اقدامات مانند آغاز جنگ علیه یمن، دخالت در مسائل بحرین، پافشاری بر لزوم کناره گیری بشار اسد از قدرت و نیز اعدام شیخ نمر و تشکیل ائتلاف گسترده متشکل از بسیاری از کشورهای عربی و اسلامی، عظمت وشکوه ایران را از بین برده و به نفود منطقه ای آن پایان داد.

در مقابل دوستداران جمهوری اسلامی و حامیان آن و پیش از همه سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله ایران را به دلیل صبر زیاد در قبال سیاست منطقه ای عربستان و خودداری از واکنش تند که آن را از ادامه سیاست های خرابکارانه بازدارد، سرزنش می کنند.

در این میان باید پرسید چرا تهران ریاض را سرجایش نمی نشاند و آیا در اصل توان بازدارندگی در مقابل ریاض را دارد یا خیر؟

مذاکرات اتمی، شاهد توانمندی ایران در برابر آمریکا

در مورد توانایی ایران برای بازدارندگی عربستان اگر بخواهیم سخن به میان بیاوریم چه بسا دیگران آن را فقط ادعا بدانند اما در این خصوص فقط کافی است که به توانمندی ایران در جریان مذاکرات هسته ای استناد کنیم به این معنی که هیچ کسی قدرت آمریکا و توانایی آن در تحمیل تحریم های علیه ایران به بهانه برنامه اتمی آن را انکار نمی کند اما باید پرسید چرا واشنگتن ناچار شد با ایران مذاکره کند و مشروعیت برنامه اتمی آن را به رسمیت بشناسد؟

آیا این رویکرد آمریکا به نوبه خود از واقعیت بسیار مهمی پرده برمی دارد و آن اینکه ایران برگه های برنده و عناصر قدرتی را در اختیار دارد که با استفاده از آن می تواند آمریکا را به مذاکراه و به رسمیت شناختن برنامه اتمی خود مجبور کند؟

اگر تهران در برابر واشنگتن چنین قدرتی دارد آیا نمی تواند ریاض را به توقف سیاست های خرابکارانه در منطقه مجبور کند؟

راهبرد نظامی ایران دفاعی است

نکته قابل توجه اینکه اگر منظور از مجبور کردن، رویارویی نظامی باشد باید گفت که ایران همواره اعلام کرده است که راهبرد نظامی آن نه فقط با عربستان بلکه با سرسخت ترین دشمنان نیز دفاعی است و تا زمانی که هیچ کشوری به ایران تعرض نداشته باشد آن را هدف حمله قرار نخواهد داد.

از سوی دیگر ایران به اصل وحدت امت مسلمان و یکپارچه کردن تلاش ها برای حل و فصل مسائل این امت ایمان داشته و بر این باور است که جنگ و مشکلات و اختلافات بین کشورهای اسلامی عامل اصلی تضعیف آنان و کم رنگ شدن نقش منطقه ای و بین المللی آنان است در نیتجه باید پرسید وقتی ایران به این اصل ایمان دارد آیا منطقی است که خود عامل فرسایش قدرت یک کشور اسلامی دیگر باشد؟

سایر کشورهای اسلامی این واقعیت را در مورد ایران درک کرده و به خوبی می دانند که تهران هیچ سوء نیتی در قبال آنان ندارد، بنابراین از آنجا که این روزها در حال و هوای روز قدس هستیم، این سوال مطرح است که آیا اوضاع جاری در یمن، سوریه و بسیاری از سایر کشورهای عربی و اسلامی به نفع قضیه فلسطین پیش می رود؟

از سوی دیگر باید در نظر داشت که ثروت های عربستان در مشکلات خودخواسته آن از جمله حمله به یمن هزینه می شود از همین رو تهران همواره با این رویکردها به طور کلی مخالف بوده و همواره گفت وگو برای حل و فصل مشکلات را خواستار بوده است.

گرفتاری های عربستان در یمن و سوریه

این در حالی است که اوضاع عربستان در سوریه بهتر از یمن نیست زیرا پس از آنکه به چیزی جز کناره گیری بشار اسد از قدرت راضی نمی شد امروز فقط این درخواست را دارد که گروههای تروریستی که میلیاردها دلار برای آنان هزینه کرده است در گفت وگوهای سیاسی مربوط به سوریه مشارکت داده شوند.

خطر فروپاشی عربستان در تمام سطوح

عربستان امروز با فروپاشی در تمام سطوح روبه رو است و چه بسا جامعه جهانی و ابرقدرت ها در این فروپاشی شریک باشند، زیرا متوجه شده اند که عربستان در فاجعه افراط گرایی و تروریسم که امنیت جهانی را در معرض تهدید قرار داده است، دست دارد از همین رو تنها راه از بین بردن تروریسم را فروپاشی عربستان و از بین بردن ثروت های آن از طریق جنگ های بیهوده می دانند و شاید به همین دلیل گرفتار کردن ریاض در جنگ علیه یمن را راهی برای پایان ثروت های آن می دانند.

باور کسر بودجه و بدهی خارجی عربستان سخت است

این روند در حالی است که هیچ کس پیش بینی نمی کرد که کار عربستان به جایی برسد که سهام شرکت آرامکو را به فروش برساند و یا با کسر بودجه روبه رو شده و از بانک های خارجی وام بگیرد و البته همه این گرفتاری ها حاصل سیاست های بیهود ریاض است.

از سوی دیگر عربستان هنگامی که توطئه کاهش قیمت نفت را طراحی کرد، گمان می کرد ایران و روسیه را به زانو درخواهد آورد اما این اقدام به مصیبتی برای خودش تبدیل شد زیرا کاهش بهای نفت با هزینه های سنگین حمله به یمن و بحران سوریه و دخالت در بحرین همزمان شد.

عربستان گمان می کرد که متحدانش بهترین یاور آن خواهند بود اما امروز این امارات متحده عربی است که به صراحت اعلام کرده است از نظر آن جنگ در یمن تمام شده است به این معنی که دیگر در این جنگ متحد سعودی نیست، همانطور که ترکیه که به نوعی در گرفتار کردن عربستان در سوریه دخالت داشت، پس از توافق با روسیه به سمت راهکار سیاسی بحران سوریه گرایش پیدا کرده است.

اینجاست که تهران به ریاض به دلیل باتلاق بزرگی که در آن گرفتار شده است، به دیده ترحم می نگرد تا جایی که اگر عربستان این وضعیت را جبران نکرده و راه درست را در پیش نگیرد، هیچ گزینه ای به جز فروپاشی کامل در انتظارش نخواهد بود و در آن زمان است که ریاض متوجه خواهد شد که تهران بهترین نصحیت کننده بود نه کسانی که آن را گرفتار جنگ ها و مشکلات بی حاصل کردند.

نویسنده: صالح السید باقر