«خواجوی کرمانی» از کرمان تا مصر در جستجوی استاد

خواجوی کرمانی شاعر و سفیری سرگردان میان ایران و عراق و مصر بود که عطشی سیری ناپذیر برای کسب معارف داشت.

کد خبر: ۹۰۹۱۶

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۷

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، روز 5 شوال برابر است با زادروز شاعر بلند آوازه ایران خواجوی کرمانی؛ این شاعر هرچند در مقابل حافظ و سعدی حرف چندانی برای گفتن ندارد اما به دلیل تسلطش بر زبان شعر و مضامین آثارش شاعری است که او را به خلاق المعانی تبدیل کرده است.

خواجوی کرمانی شاعری زیر سایه حافظ و سعدی

کمالالدین ابوالعطا محمود بن على بن محمود مرشدى کرمانى معروف به «خواجوی کرمانی»  عارف و شاعر قرن هشتم هجرى است. ولادت شاعر به تصریح خودش به سال ۶۸۹ هـ اتفاق افتاده است. هنوز پسر بچه ای بیش نبود که شایستگی خود را با سرودن قصیده تاریخ حمام یزد نشان داد. این قصیده بر دیوارهای این بنا نقش شد و برای همیشه باقی ماند.

او در دوران جوانی ضمن تحصیل دانشهای معمول روزگار به سفر پرداخت و به حجاز،بیتالمقدس، اصفهان، آذربایجان، شام، ری، عراق و مصرو بعضی از بنادر خلیج فارس نیز رفت و خواجو مدتی را در بغداد اقامت داشت.

در سال ۷۳۲ هـ مثنوى هماى و همایون را بهنام سلطان ابوسعید و وزیرش غیاثالدین محمد در آن شهر به انجام رسانید و در سال ۷۳۶ به ایران بازگشت اما چون ابوسعید بهادرخان را مقتول یافت و غیاثالدین محمد هم مدتی، پس از ورود خواجو به دست مخالفانش به قتل رسید پس به اصفهان رفت و پس از چندى اقامت، از آنجا به کرمان رفت و در اوخر عمر به شیراز رفت و ماندگار شد و در پناه خاندان اینجو علىالخصوص در ظل عنایت شاه شیخ ابواسحق درآمد.