کمال پورتراب:

علما با موسیقی والا و فاخر مخالف نیستند

معلمین خوب ما در زمان کودکی و نوجوانی همواره مطالب درسی را به شعر در می آوردند، به آن ریتم می دادند و آن را در ذهن ما ماندگار می کردند و این سبب می شد که معلومات در ذهن ما کودکان پایدار بماند. این پایه و اساس کار است.

کد خبر: ۹۱۰

تاریخ: ۱۵ تير ۱۳۹۲ - ۱۷:۲۷

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، استاد کمال پورتراب در دیدار با مسئولان خانه سرود انقلاب اسلامی گفت: قرائت قرآن داری موسیقی است و زینت قرآن صوت حسن است؛ مراد از صوت حسن و تغنی قرآن همان موسیقی والا و فاخر است. اینکه بسیاری از علما با موسیقی مخالفند با موسیقی بد و نوع غیر قابل قبول آن است.

وی افزود: باید هم زمان هم به زیبایی موسیقی فکر کرد و هم به آهنگ کلام. در خلق اثرهای هنری معمولا یا سخن خراب می شود و یا موسیقی. هر کلامی آهنگ و تاکیدات خاص خود را دارد که باید در ساخت موسیقی به آن توجه کرد.

نویسنده کتاب " تئوری موسیقی " دررابطه با نقش معلم و پاکی و دلسوزی او در جهت آموزش متعالی گفت: معلم باید دلسوز باشد، در ذهنش فقط مادیات نباشد. من اگر می خواستم به فکر پول باشم الان امکانات مادی فراوانی داشتم. تمام تلاش من این بود که به فرزندانم عشق را هدیه کنم در وجود آنها عشق را بسازم. ما باید به دنبال این باشیم تا از خود، نامی نیک به یادگار بگذاریم. من هنوز از اینکه فردی باشد و بخواهد از من چیزی بیاموزد خوشحال می شوم و همواره خواسته ام آنچه را که طی سالیان سال آموخته ام،  قبل از آنکه از بین برود در اختیار اهلش بگذارم.

چهره ماندگار موسیقی ایران در سال 1387اظهار داشت: معلمین خوب ما در زمان کودکی و نوجوانی همواره مطالب درسی را به شعر در می آوردند، به آن ریتم می دادند و آن را در ذهن ما ماندگار می کردند و این سبب می شد که معلومات در ذهن ما کودکان پایدار بماند. این پایه و اساس کار است.

پورتراب ادامه داد: اصولا هر چیز که به نظم درآید زودتر فرا گرفته می شود و در خاطره ها می ماند. در زمان تحصیل ما معلمی بود به نام معلم سرود. بنده خودم پس از گرفتن دیپلم موسیقی از طرف وزارت فرهنگ آن زمان معلم سرود شدم که رسما در مدارس به دانش آموزان سرود یاد بدهم. در آن زمان سرود بسیار اهمیت داشت. خیلی از اوقات پندهای سعدی در قالب سرود به بچه ها تدریس می شد و بچه هایی که به صورت طبیعی، کمتر با این متن ها ارتباط برقرار می کردند با سرود با این متون پیوند می خوردند.

نویسنده کتاب " مقدمه ای بر مبانی آهنگسازی"  تصریح کرد: برخی از سرودها نصیحت آموز بود و بعضی میهن پرستانه. من این سرودها را می توانم از مجلات موسیقی که در اختیار دارم استخراج کنم. اگر سرود کشور به جایگاهی برسد که بتواند با کتاب "پیوند سخن و موسیقی" آقای دهلوی تطبیق پیدا کند، بسیار عالی است.

وی علت کم رنگ شدن سرود در کشور را حذف درس سرود در مدارس عنوان کرد و اقدام خانه سرود در جهت احیای سرود کشور را موثر و مفید خواند و در این رابطه گفت: کار شما بسیار موثر است و می تواند جلوی برخی از کمبودها را بگیرد. موسیقی پاک و واقعی انسان را به خدا می رساند و روح را تزکیه می کند.

استاد پورتراب خاطرنشان کرد: قرائت قرآن داری موسیقی است و زینت قرآن صوت حسن است؛ مراد از صوت حسن و تغنی قرآن همان موسیقی والا و فاخر است. اینکه بسیاری از علما با موسیقی مخالفند با موسیقی بد و نوع غیر قابل قبول آن است. آنها به نوعی حق دارند چون نتیجه کار را که چندان خوشایند نیست، می نگرند و به همین خاطر دچار تردید می شوند. در صورتی که موسیقی در شکل عالی و فاخر آن شایسته و ضروری است.

نویسنده کتاب " آهنگهای برگزیده برای پیانو" افزود: ما باید با هنرجویان خود صادقانه برخورد کنیم. دانشجو باید در چشم استاد شفافیت را ببیند. باید محیط علم آموزی کاملا پاک باشد. باید توجه کرد کسانی که می خواهند سرود بخوانند، صدای خوبی داشته باشند. مدارس آواز اول افراد را انتخاب می کنند. صدا باید موسیقایی و طبیعی باشد. باید آناتومی حنجره و گوش را شناخت. مربیان باید فن بیان را بیاموزند و بدانند که چگونه یک متن را دکلمه کنند. چرا بعضی افراد وقتی صحبت می کنند به دل می چسبد چون می دانند حروف و کلمات چگونه باید تلفظ شود.

وی توجه جدی و ریشه ای به موضوع سرود و همچنین مساله آموزش آن را یک اصل اجتناب ناپذیرخواند ودر این زمینه گفت: ما نباید به سرود کشور نگاه موقت و گذرا داشته باشیم. این حرکت در عین حال که باید ریشه ای باشد باید متعهدانه و دلسوزانه باشد. ما در رابطه با موسیقی و سرود باید به یک تعریف جامع برسیم. این مقوله محتاج یک بازنگری جدی است.