کدام صفت موجب ریای در عمل می شود

استاد قرائتی در ادامه سلسله مباحث تفسیری خود با موضوع تفسیر قطره ای به بیان پیام ها و نکته های آیه دهم سوره بقره پرداخته است.

کد خبر: ۹۱۱۶۴

تاریخ: ۲۲ تير ۱۳۹۵ - ۱۹:۲۰

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، «فِى قُلُوبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَهُمْ اللَّهُ مَرَضاً وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ بِمَا کَانُواْ یَکْذِبُونَ» (بقره/10)

ازنظر قرآن، روح انسان همچون جسم او، گاه به بیماری هایی دچار می شود که اگر درمان نشوند، گسترش یافته و رشد می کنند، تا جایی که انسانیتِ انسان را ازبین می برند.

نفاق از بیماری های خطرناک روحی است که زمینه را برای بروز بیماری های دیگر روحی همچون بخل و حسد و طمع مهیا می کند.

انسان سالم یک چهره بیشتر ندارد و میان فکر و عمل او هماهنگی کامل است. زبانش چیزی را می گوید که در دل دارد و رفتارش با عقایدش مطابق است. اما اگر غیر از این شد، روح بیمار شده و دچار انحراف گردیده است.

نفاق همچون مرداری است که اگر در روح و دل انسان باقی بماند، باعث می شود منافق بهجای تسلیمشدن در برابر دستورات نازل شده از طرف خداوند، ریاکاری کند و پلیدی نفاق او بیشتر آشکار گردد و بدین گونه بیماری نفاقش افزایش یابد.

«نفاق» معنای وسیعی دارد و هرگونه دوگانگی میان گفتار و عمل و ظاهر و باطن را شامل می شود. لذا افراد مؤمن نیز ممکن است گاهی دچار آن شوند. ریا و تظاهر در ادای عبادت، یعنی کار را برای غیرخدا انجامدادن، نوعی نفاق است.

پیامبر گرامی اسلام می فرمایند: سه صفت است که در هر کس باشد، منافق است، هرچند روزه بگیرد و نماز بخواند و خود را مسلمان بداند: کسی که در امانت خیانت کند؛ کسی که به هنگام سخنگفتن دروغ بگوید؛ کسی که وعده بدهد، ولی عمل نکند.

از این آیه مى آموزیم:

* نفاق، بیماری روحی است و منافق همچون فرد بیمار، نه سالم است و نه مرده، نه مؤمن است و نه کافر.

* نفاق، رشدی سرطانی و فراگیر دارد که اگر درمان نشود، همۀ ابعاد وجودی انسان را فرامی گیرد.

* سرچشمۀ نفاق، دروغ است و دروغگویی شیوۀ معمول منافقان است.

نکتههای آیه:

بیمارى، گاهى مربوط به جسم است، نظیر آیه 185 سوره بقره؛ «ومن کان مریضاً» که درباره احکام روزه بیماران مى باشد. و گاهى مربوط به روح، نظیر این آیه «فى قلوبهم مرض» که درباره بیمارى نفاق مى باشد.

داستان منافق، به لاشه و مردارى بد بو مى ماند که در مخزن آبى افتاده باشد. هر چه آب در آن بیشتر وارد شود، فسادش بیشتر شده و بوى نامطبوع و آلودگى آن افزایش مى یابد. نفاق، همچون مردارى است که اگر در روح و دل انسان باقى بماند، هر آیه و حکمى که از طرف خداوند نازل شود، به جاى تسلیم شدن در برابر آن، دست به تظاهر و ریاکارى مى زند و یک گام بر نفاق خود مى افزاید. این روح مریض، تمام افکار و اعمال او را، ریاکارانه و منافقانه مى کند و این نوعى افزایش بیمارى است. «فزادهم اللَّه مرضاً» شاید جمله «فزادهم اللَّه مرضاً» نفرین باشد. نظیر «قاتلهم اللَّه» یعنى اکنون که در دل بیمارى دارند، خدا بیمارى آنان را اضافه کند.