روایتی از زندگی شهید رمضان عامری:

145 روز همنشینی با شهید چمران/ شهیدی که تداعی کننده اهداف والای انقلاب اسلامی بود

145 روز جنگ میان آتش و خون و همنشینی با مرد عشق و حماسه، مصطفی چمران، نوجوان سختی کشیده گلستانی را مردتر از قبل ساخته و بینش او را نسبت به اهداف والای انقلاب و جنگ روشن ساخت. او می‌دانست که سرچشمه این همه مبارزه و عزّت کجاست و خود به آن چشمه ناب ملحق گشت.

کد خبر: ۹۳۸۶۵

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۱:۴۱

به گزارش دفاع پرس از گلستان، یکم مردادماه سالروز شهادت شهید "رمضان عامری" از شهدای روحانی استان گلستان است. لذا در سطور زیر زندگینامه پربارش را مرور میکنیم:

شهید رمضان عامری در روز دهم شهریور 1346 در یکی از روستاهای شهرستان زابل به نام «ده منصوری» دیده بر جهان خاکی گشود.

خانواده عامری به علت کم آبی شدیدی که در منطقه پدید آمده بود، مجبور به ترک دیار شدند و به خطه سرسبز شمال و نزدیکیهای علی آباد کتول مهاجرت کردند.

دوران تحصیلات ابتدائی را در روستای «بدراق» و «حاجی کلاته» و تحصیلات راهنمایی را در مدرسه هفده شهریور در مزرعه کتول سپری کرد. ایشان در ضمن تحصیل از تقید به مسائل مذهبی و انجام واجبات و ترک محرّمات باز نماند.

سال اول دبیرستان را در علیآباد میگذراند که زمزمههای رزم و شوق نبرد در جبهههای حق علیه باطل در درون این نوجوان پرشور طنین انداز گشت و مبارزات او با رژیم منحوس پهلوی در این جبهه نیز ادامه یافت.

این بار رژیم بعثی عراق بود که حریم اسلام را در چشم انداز پلید خود نظاره کرد و به خاک پاک ایران زمین طمع ورزید و رمضان عامری نیز ندای «هل من ناصر» حسین زمان را با جان و دل خرید و تمنّای وصال خویش را با اطاعت از مراد دل درآمیخته و عازم جبهههای غرب شد و در آنجا به گروه شهید چمران پیوست.

145 روز جنگ میان آتش و خون و همنشینی با مرد عشق و حماسه، مصطفی چمران، نوجوان سختی کشیده گلستانی را مردتر از قبل ساخته و بینش او را نسبت به اهداف والای انقلاب و جنگ روشن ساخت. او میدانست که سرچشمه این همه مبارزه و عزّت کجاست و خود به آن چشمه ناب ملحق گشت.

پس از بازگشت از جبهه، پای در حوزه علمیه نهاد و هدفی بس عظیم که ارشاد مردم و تبلیغ فقه آل محمد(ص) بود را با جان و دل دنبال کرد. تشکیل بسیج در پایگاه حضرت ابوالفضل(ع) «اسلام آباد» و برپایی مراسم عزاداری و ….از جمله یادگاریهای شهید عزیز در محل زندگی او است که هیچگاه از یاد نخواهد رفت.

دوران تحصیل، هیچگاه وی را از وظایف دیگر غافل نکرد و بار دیگر شور و شوق شهادت و جهاد در راه دوست، او را شهر به شهر و کوی به کوی به جبهههای غرب کشاند.

سرانجام این عزیز، این رزمنده جبهه نفس و جهاد، پس ازچهار بار اعزام به کوچههای عاشقی، اول مردادماه سال 1367 درمنطقه شلمچه در حالیکه نام خدا و مولایش امام حسین(ع) را زیر لب زمزمه میکرد، به درجه رفیع شهادت نایل آمد.

انتهای پیام/