دلنوشته خواهر شهید مدافع حرم افغانستانی؛

کاش شهادت «صارمی» در جغرافیای کشورم، روز خبرنگار نبود

من خاطره تلخ صارمی ها را فراموش نمی‌کنم، هیچگاه دوست نداشتم روز شهادت شهید صارمی آنهم در کشور افغانستان روز خبرنگار باشد از آن جهت که برای من ننگ است که او در کشور جغرافیایی متعلق به من به شهادت برسد.

کد خبر: ۹۴۸۶۸

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۲

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع پرس، زینب خاوری خواهر شهید مدافع حرم افغانستانی در نوشته ای به مناسبت شهادت شهید محمود صارمی نوشت:

زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد، ضرب المثلی که شاید در برخی موارد  در مورد خبرنگاران جامعه ما صدق کند بعضی مواقع هم نه. افرادی که گاه با قلم و زبان سبزشان باعث روشن و بیدار شدن ذهن انسانها میشوند. افرادی که رسالت شان اگاهی مردم است بیدار کردن انسانهای به خواب رفته است.

درست 18سال پیش در چنین روزی در مزار شریف فاجعه ای رخ داد که هیچگاه دوست نداشتم روز شهادت شهید صارمی آنهم در کشور افغانستان روز خبرنگار باشد از آن جهت که برای من ننگ است که او در کشور جغرافیایی متعلق به من به شهادت برسد در حالیکه من در ایران متولد و بزرگ شدم و نان و نمک شان را خوردم.

شاید برخی این حرف مرا من را از باب چاپلوسی و یا شستشوی مغزم بدانند اما همه خوب می دانند که نسل های پیشینیان افغانستان انسانهای بسیار پاکی بودند که بسیار حرمت نان و نمک را می داشتند.ما افغانستانیها همیشه عادت کردهایم نقاط منفی برخی از ایرانی ها را در قبال مهاجرین ببینیم همیشه حالت طلب کارانه داریم. بد نیست گاهی به خودمان رجوع کنیم این رفتارها وصله ما نیست.

سیاست کثیف است، وجدان من بر نمی تابد که یک روز در مقابل طالبان باشیم و پیکرهای بی جان عزیزمان روی دست مان و روز دیگر در کنار طالبان، من خاطره تلخ صارمی ها را فراموش نمیکنم... من طالب و داعش  و آمریکا و... نیستم و خود را در کنار آنان بر نمیتابم. شیطان همیشه شیطان است و دشمن همیشه دشمن، در هر کجای این زمین که باشد او را به عنوان دوست بر نمیتابم. شاید این حرف های مرا سادهلوحی های احساسی دخترانهای بدانند.

امروز بهانهای شد تا از دوستان خوب خبرنگارم تشکر کنم و این روز را که به صورت ویژه متعلق به آنهاست گرامی بدارم و برایشان آرزوی موفقیت هر چه بیشتر در این رسالت مهمی که به دوش گرفته اند را داشته باشم.