فرار بنیصدر و رجوی در ۷ مرداد ۱۳۶۰ فاز جدیدی از فعالیتهای اپوزوسیون جمهوری اسلامی را رقم زد. اما روایت کمتر شنیده شده در این رابطه تلاشهای دیپلماتیک ایران برای بازگرداندن تیم پروازی است.
همسر سرلشکر شهید حاجیزاده با اشاره به روحیه لطیف و شجاعت مثالزدنی این شهید والامقام، او را فرماندهی دلیر در میدان نبرد و پدری مهربان در کانون خانواده توصیف کرد.
رابطه صوری و غیرفرخنده بنیثدر و رجوی چندان دوام نیاورد. دو سال بعد، در ۱۳۶۲، بنیصدر و رجوی از هم جدا شدند. شورای ملی مقاومت فروپاشید. هر کدام راه خود را رفتند.
جمعی از اعضای دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید انقلاب اسلامی با حضور در منزل فرمانده شهید نیروی هوافضای سپاه، به مقام این شهید والامقام ادای احترام کردند.
مدیرعامل موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس گفت: اقتدار و عزت امروز جمهوری اسلامی ایران نتیجه حماسهآفرینی رزمندگان و شهدای دفاع مقدس است و این فرهنگ باید برای نسلهای آینده حفظ و تبیین شود.
نگاه کودک به «جنگ» یکی از نابترین و در عین حال تکاندهندهترین چشماندازهایی است که ادبیات معاصر به خود دیده است. کودک، نه از منظر تاریخنگارانه و نه از دریچۀ تحلیل سیاسی و نظامی؛ بلکه از جایگاه انسانی بیدفاع به روایت آن میپردازد.
پذیرش قطعنامه ۵۹۸ برای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) نه پایان جنگ، بلکه آغاز آخرین قمار نظامی بود. عملیاتی که با رؤیای فتح تهران آغاز شد، چند روز بعد در تنگه مرصاد به شکستی تاریخی انجامید.
مسعود رجوی، رهبر گروهک مجاهدین خلق که شکست سختی در حمله به ایران در مرداد ۱۳۶۷ خورده بود، بعد از بازگشت نیروهایش به مقر، آنها را تنبیه متفاوتی کرد. تنبیه مشمئزکننده که اعضای جدا شده این گروهک، بعد از سالها به آن اعتراف کردند.
پیشکسوت دفاعمقدس گفت: پس از شکست عملیات فروغ جاویدان در مرصاد، رژیم بعثی در ۱۵ مرداد ۱۳۶۷ قطعنامه ۵۹۸ را رسماً پذیرفت. ایران نیز در ۱۶ مرداد مجدداً پذیرش خود را اعلام کرد و سرانجام در ۲۹ مرداد ۱۳۶۷ آتشبس و استقرار نیروها انجام شد. این آخرین نفسهای صدام در جنگ تحمیلی بود.
در این عملیات تعداد بسیار زیادی از نیروهای سازمان کشته شدند چنانکه شهید صیاد گفته بود: «از شب ورود اینها تا آخر به درک واصل شدنشان بین گردنه چهار زبر حضور داشتم. یک دفعه دیدم منافقین پلید حالا صد تا صد تا از کشتههایشان پشته درست میشود بهدست ما.»