مجلس تاريخي
تيرماه 60 زد و خوردها اوج گرفته بود. بنيصدر به فرمان امام و تصويب مجلس از فرماندهي کل قوا و رياست قوه مجريه عزل
شده بود. يعني رئيس قوه مجريه نداشتيم. وقتي مقر حزب جمهوري هم منجر شد رئيس قوه قضائيه هم به شهادت
رسيد. خيلي از نمايندهها هم يا شهيد شده بودند و يا توي بيمارستان بستري بودند.
توي اين شرايط منافقها که شرايط را مناسب ميديدند دست به اسلحه بردند و يقين پيدا کردند که در شرايط خاطر و
طبق اصول علمي، اشغال کشوري که هر سه قوه¬اش عملاً از کار افتاده است براي آنها دست يافتني است.
آنها طوري برنامهريزي کرده بودند که توانستند در کمتر از سه يا چهار ماه يک تشکيلات 12 هزار نفري جمع کنند و با اين
نيرو قصد به دست گرفتن حکومت را داشتند.
توي اين شرايط با بچه هاي اطلاعات سپاه تيمهاي تعقيب و مراقبت، بازجويي و نيروهاي بررسي کننده اطلاعات را فعال
کرديم و در عملياتهاي ضربتي بسياري از منافقين را دستگير کرديم.
از آنطرف هم با تدبير امام سعي کرديم خلاء قواي سه گانه را به نوعي حل کنيم. به اين ترتيب که به نوعي اعلام کنيم
مجلس هنوز برپاست. اين تنها راه ما بود. چرا که انتخاب رئيس جمهور زمان نياز داشت و بايد رأيگيري انجام مي شد.
رئيس قوه قضائيه هم تا ميخواست انتخاب شود و آغاز به کار کند زمان لازم داشت. اين بود که تنها گزينه مجلس ما بود.
امام هم فرمود: به هر قيمتي شده برويد مجلس را تشکيل بدهيد و به بيرون اعلام کنيد که نظام و مجلس سر پا هستند.
چند نفر از مجروحين را از داخل بيمارستان آورديم و با برانکارد آورديم. آنها هم بال کمال ميل حاضر شدند عليرغم اينکه
حتي تحمل نشستن برايشان طاقتفرسا بود قبول کردند. حتي خيلي از نمايندههاي در همان يکي دو ساعتي که توي
مجلس بودند سرم هم به دستهايشان وصل بود. بعد يکي دو طرح و لايحه هم به رأي گذشته شد و از اين يکي دو
ساعت فيلم تهيه شد. بعد هم به سرعت آنها را به بيمارستان انتقال داديم.
وقتي فيلم مجلس پخش شد و اعلام شد که مجلس هنوز هست و به کار خودش آماده ميشود منافقها و ضدانقلابها
داشتند ديوانه ميشدند.
بچههاي اطلاعات سپاه هم وقتي با عملياتهاي ضربتي دستگيرشان کردند ديگر قضيه از اينرو به آنرو شده بود. حالا
ديگر يقين آنها به شکي سست تبديل شده بود...
منبع: سايت محسن رضايي
nikbakht
