سيد امير مومني

سيد امير با آغاز جنگ تحميلي و پس از اخذ ديپلم متوسطه، به جمع پرشور بسيجيان جان بر کف پيوست و رهسپار جبهه­هاي نبرد شد.

او همزمان به ادامه تحصيل پرداخت و در مهر ماه سال 1363 در رشته «علوم آزمايشگاهي» پذيرفته شد.

او در حين تحصيل در دانشکده در انجمن اسلامي، جهاد دانشگاهي و بسيج دانشگاه عضويت داشت و به همراه گروه پزشکي به جبهه اعزام و در عمليات متعددي شرکت نمود.

سيد امير مومني در سال 1366 در جهاد سازندگي اسلام آباد غرب به خدمت سربازي مشغول شد و به طور داوطلبانه به عنوان نيروي امداد پزشکي در ستاد جنگ شرکت کرد و در عمليات والفجر 10 دچار در منطقه حلبچه و  خرمال در عراق دچار مجروحيت شيميايي شد.

پس از طي دوره درمان و بهبودي، مجدداً رهسپار جبهه­هاي نبرد شد و در جريان عمليات مرصاد به صورت داوطلب در بيمارستان خدمت نمود و در جريان آزاد سازي اسلام آباد مورد اصابت تير مستقيم قرار گرفت و از ناحيه بازو و کتف مجروح گرديد.

وي در سال 1369 در مقطع دکتراي علوم آزمايشگاهي در دانشگاه علوم پزشکي ايران به تحصيل ادامه داد.

 موضوع پايان نامه تحصيلي ايشان عبارت است از: بررسي تشخيص تالاسمي مينور با استفاده از اندکسهاي سلولي، به راهنمايي پروانه وثوق که در سال 77-1376 و در 97 صفحه به نگارش در آمده است.

پايان