از اشغال تا آزادسازي - سياست تجاوزكارانه رژيم بعث عراق
اساسنامه حزب بعث عراق به حزب مزبور اختيار ميدهد كه براي تغيير اوضاع نامناسب در جهان عرب وارد مبارزه و جنگ شود. مبارزهطلبي، توسل به زور و خشونت، ايجاد ترور و وحشت از خصوصيات بارز حزب بعث عراق ميباشد.
ميشل عفلق (بنيانگذار و استراتژيست حزب بعث) در تشريح بخش مربوط به ماموريت جاودانه عرب، اشاره به مبارزه با خطرات بزرگ، جنگيدن و رفع
موانع نموده و تاكيد مينمايد كه "مبارزه تا نجات ملت بزرگ عرب در همه جا خواهد بود." وي چنين ادامه ميدهد: "در هر كجا كه ملت عرب به كشورهاي مختلف تجزيه و يا بدون سرزمين شده و يا موجبات ايجاد يك كشور مصنوعي و ساختگي فراهم گرديده است، ميبايست اين مبارزه تا اتصال اين قطعات به يكديگر و تشكيل و تاسيس امپراطوري يكپارچه و طبيعي عرب ادامه يابد" .
بر همين اساس رژيم بعث عراق از بدو روي كارآمدن و پس از استقلال كويت، سياست توسعه طلبانه اي در قبال اين كشور اتخاذ نموده است. اقدام اين رژيم در محاصره كويت در سال1973 و تمركز نيروها و اشغال بخشي از خاك آن كشور و ادعاي مالكيت بر كويت به طور اعم ( به عنوان جزئي از استان بصره ) و بر جزاير "وربه" و "بوبيان" به طوراخص ، خود گوياي چنين سياستي است. در تعقيب همين سياست توسعهطلبي است كه عراق سرزمينهاي زيادي در مرزهاي خود با همسايگانش از جمله اردن و عربستان را تصرف و يا ادعاي تعلق آنها را به خاك خود نموده است 0
از روزهاي اول انقلاب اسلامي ايران، مشهود بود كه رهبران عراق با نگراني خاص رويدادهاي سياسي ايران را تعقيب نموده، و منتظر فرصت مناسبي بودند كه دست به تهديد و عمل نظامي عليه ايران بزنند.
عملا دو ماه پس از سرنگوني شاه در ايران، جلسات متعدد و كاملا محرمانهاي بين سران حزب بعث در بغداد تشكيل شد كه در پايان منجر به صدور بخشنامههاي بكلي محرمانه خطاب به رهبران و سران آن حزب گرديد، كه يك نسخه از اين بخشنامه به دست محافل خبري بيرون و نيز روزنامه
"كريستين ساينس مانيتور " افتاد و چاپ شد.
در اين بخشنامه پس از تحليل رژيم سرنگون شده پهلوي و اشاره به روابط آن با آمريكا و نقش شاه در دفاع از منافع غرب و ژاندارمي خليج فارس تاكيد شده بود كه با فروريختن نظام شاهنشاهي و درهم پاشيدن ارتش و تاسيسات اصلي آن، ايران قادر به انجام نقشي كه تاكنون به عهده داشته نخواهد بود، و بنابراين تنها كشوري كه ميتواند با استفاده از اين موقعيت خلا ايجاد شده را پر كرده و در مورد مسائل امنيت خليج فارس نقش اساسي راايفا كند عراق است، و اين كار بايد با برنامهريزي، دقت، سرعت و مداومت كامل انجام گيرد. همان بخشنامه ميافزايد كه: "به عقيده حزب بعث براي ايجاد يك موقعيت ژئوپولتيك جديد به وسيله عراق، زمينه از هر جهت فراهم است" لذا به منظور شناسايي اين موقعيت جديد توسط دنياي غرب، حمله نظامي به ايران با وارد آوردن يك ضربه موثر كه بنا به ارزيابي آنها به شكست ايران منتهي مي شود ، لازم مي باشد.
ميشل عفلق (بنيانگذار و استراتژيست حزب بعث) در تشريح بخش مربوط به ماموريت جاودانه عرب، اشاره به مبارزه با خطرات بزرگ، جنگيدن و رفع
موانع نموده و تاكيد مينمايد كه "مبارزه تا نجات ملت بزرگ عرب در همه جا خواهد بود." وي چنين ادامه ميدهد: "در هر كجا كه ملت عرب به كشورهاي مختلف تجزيه و يا بدون سرزمين شده و يا موجبات ايجاد يك كشور مصنوعي و ساختگي فراهم گرديده است، ميبايست اين مبارزه تا اتصال اين قطعات به يكديگر و تشكيل و تاسيس امپراطوري يكپارچه و طبيعي عرب ادامه يابد" .
بر همين اساس رژيم بعث عراق از بدو روي كارآمدن و پس از استقلال كويت، سياست توسعه طلبانه اي در قبال اين كشور اتخاذ نموده است. اقدام اين رژيم در محاصره كويت در سال1973 و تمركز نيروها و اشغال بخشي از خاك آن كشور و ادعاي مالكيت بر كويت به طور اعم ( به عنوان جزئي از استان بصره ) و بر جزاير "وربه" و "بوبيان" به طوراخص ، خود گوياي چنين سياستي است. در تعقيب همين سياست توسعهطلبي است كه عراق سرزمينهاي زيادي در مرزهاي خود با همسايگانش از جمله اردن و عربستان را تصرف و يا ادعاي تعلق آنها را به خاك خود نموده است 0
از روزهاي اول انقلاب اسلامي ايران، مشهود بود كه رهبران عراق با نگراني خاص رويدادهاي سياسي ايران را تعقيب نموده، و منتظر فرصت مناسبي بودند كه دست به تهديد و عمل نظامي عليه ايران بزنند.
عملا دو ماه پس از سرنگوني شاه در ايران، جلسات متعدد و كاملا محرمانهاي بين سران حزب بعث در بغداد تشكيل شد كه در پايان منجر به صدور بخشنامههاي بكلي محرمانه خطاب به رهبران و سران آن حزب گرديد، كه يك نسخه از اين بخشنامه به دست محافل خبري بيرون و نيز روزنامه
"كريستين ساينس مانيتور " افتاد و چاپ شد.
در اين بخشنامه پس از تحليل رژيم سرنگون شده پهلوي و اشاره به روابط آن با آمريكا و نقش شاه در دفاع از منافع غرب و ژاندارمي خليج فارس تاكيد شده بود كه با فروريختن نظام شاهنشاهي و درهم پاشيدن ارتش و تاسيسات اصلي آن، ايران قادر به انجام نقشي كه تاكنون به عهده داشته نخواهد بود، و بنابراين تنها كشوري كه ميتواند با استفاده از اين موقعيت خلا ايجاد شده را پر كرده و در مورد مسائل امنيت خليج فارس نقش اساسي راايفا كند عراق است، و اين كار بايد با برنامهريزي، دقت، سرعت و مداومت كامل انجام گيرد. همان بخشنامه ميافزايد كه: "به عقيده حزب بعث براي ايجاد يك موقعيت ژئوپولتيك جديد به وسيله عراق، زمينه از هر جهت فراهم است" لذا به منظور شناسايي اين موقعيت جديد توسط دنياي غرب، حمله نظامي به ايران با وارد آوردن يك ضربه موثر كه بنا به ارزيابي آنها به شكست ايران منتهي مي شود ، لازم مي باشد.
لینک کپی شد
نظر شما
