کتاب درباره شهيد - متن کتاب "چون کوه با شکوه" - روزهاي سخت كردستان

کد خبر: ۱۱۸۱۴۴
تاریخ انتشار: ۰۵ مرداد ۱۳۸۷ - ۱۷:۱۷ - 26July 2008
ساعت حدود يك و نيم بامداد بود . منتظر ماندم تا از حمام بيرون آمد .
گفتم : «برادر بروجردي ! اگه با من كاري نداري ،‌برم بخوابم .»
گفت : «چرا ، با تو كار دارم . مي‌خوام با تو يك دست پينگ‌پنگ بازي كنم . بعد مي‌خوابيم.»
تعجب كردم ،‌گفتم : «اين وقت شب ؟»
گفت : «چه اشكالي دارد ؟»
گفتم : «از سر و وضعت پيداست كه خسته‌اي و نياز به استراحت داري .»
گفت : «ايراد نداره ، بعد از بازي مي‌خوابم .»
آن شب بازي 21 بر 18 به نفع بروجردي تمام شد .
او در ورزش تجربه و مهارت كافي داشت . خيلي هم به ورزش پايبند بود . با تمام گرفتاريهايي كه داشت ، اگر فراغتي دست مي‌داد ، مي‌رفت ورزش مي‌كرد . براي او نوع ورزش مهم نبود . در نظر او فوتبال ، واليبال ، پينگ‌پنگ يا هر ورزش ديگر ، ارزش يكسان داشت .
بازي كه تمام شد ،‌رفتم تا بخوابم . او هم به اتاق خودش رفت . مدتي گذشت ، اما خوابم نبرد ، به سراغ او رفتم . ديدم با اين كه روز سختي را پشت سر گذاشته ، اما در اين ساعت ، به نماز شب ايستاده است و دارد با خداي خود راز و نياز مي‌كند .
او را به حال خود گذاشتم و رفتم به اتاق خودم و خوابيدم . دوباره ساعت پنج صبح براي نماز بيدار شدم . متوجه شدم بروجردي نماز خود را خوانده و ستاد را به قصد انجام يك ماموريت ترك كرده است !
نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار