آسيب شناسي سينماي دفاع مقدس/1/جواد اردکاني:رويکرد اعتقادي، سينماي دفاع مقدس را زنده نگه داشته است
به گزارش سايت ساجد به نقل از حيات ،به گفته وي هنر اصلي فيلم سازان جنگي دنيا اين است که به نفع اهداف سياسي روز جامعه شان از جنگ بهره برداري مي کنند.
نگاه انساني به معناي طرفداري از حق است
کارگردان «به کبودي ياس» ادامه داد: در دوره اي از سينماي دفاع مقدس، فيلم سازها به اين سمت رفتند که "بياييم انساني تر و بدون داوري و قضاوت، جنگ را ببينيم و سمت گيري نداشته باشيم و به عراقي هم مثل يک انسان نگاه کنيم".
وي افزود: من به عنوان فيلم ساز به بخش هايي از دفاع مقدس، معتقدم و دليلي ندارد براي خوش آمد عده اي از اعتقاد خود دست بکشم اما از طرفي در فيلم هايم به سراغ عراقي ها هم نمي روم و در مورد آن ها قضاوت نمي کنم اما ايران را مي شناسم و به عراق هم دلبستگي ندارم و هم چنان هم معتقدم که عراقي ها متجاوز بوده اند.
اردکاني در ادامه تاکيد کرد: هم چنان جزو آدم هايي هستم که هنوز باور نکرده ام که نگاه انساني يعني بي طرفي و معتقدم نگاه انساني به معناي طرفداري از حق است و از سويي نمي توانم بگويم "من کاري ندارم حق با کيست" يا "نمي دانم چه کسي متجاوز است و چه کسي مظلوم" و اتفاقا اصرار دارم که در فيلم سازي دفاع مقدس بايد رويکرد داشته باشيم چراکه سينماي جنگ را زنده نگه داشته و من اين رويکرد را تحسين مي کنم.
به اعتقاد اين کارگردان اگر فيلم سازي معتقد است که ما در جنگ مظلوم نبوده ايم و عراق متجاوز نيست و يا فکر مي کند ادامه جنگ بعد از فتح خرمشهر نامشروع بوده، نظريه اش را فيلم کند اما همين نگاه نيز رويکرد دارد و خنثي نيست.
کارگردان برگزيده "سيمرغ زرين بهترين فيلم از نگاه ملي جشنواره بيست و هفتم فجر" به نگاه شعاري در سينماي جنگ اشاره کرد و گفت: در مقطعي از تاريخ –سال هاي جنگ- به فيلم هايي از جنگ نياز داشتيم که جامعه را براي ادامه دفاع تهييج کند و در اين دوره نيز آثار خوبي داشتيم اما در دهه بعد، دهه 70، حساسيت نظامي ها و سخت گيري هاي بي جا اجازه نمي داد از زاويه هايي غير از عُرف جامعه که متاثر از سينماي دهه 60 بود، به جنگ نگاه شود.
سينما وقايع نگاري جنگ را فراموش کرده است
اردکاني هم چنين از فيلم هاي ساخته شده در رويکرد اجتماعي جنگ ياد کرد و افزود: با وجود آثار موفق در چند رويکرد محدود هيچ کس به اين فکر نکرد که ما هنوز از خود جنگ هيچ نگفته ايم و متاسفانه سينما وظيفه اصلي خود را که به اعتقاد من "وقايع نگاري" جنگ بود فراموش کرده است.
به گفته اين کارگردان ابتدا بايد يک سينماي دفاع مقدس زنده داشته باشيم و در ادامه از آن انتظار داشته باشيم که در ژانرها و گونه هاي مختلف قدم بگذارد.
وي در ادامه صحبت هاي خود بر لزوم ساخت فيلم هاي متفاوت از جنگ تاکيد کرد و گفت: ساخت فيلم در ژانرهاي مختلف، تک کارهايي است که بايد ساخته شود اما اين ها تنه اصلي سينماي دفاع مقدس را شکل نمي دهند.
متناسب با بضاعت امروز سينما فيلم مي سازيم
اردکاني درباره تفاوت فيلم هاي جنگي ساخته شده در ايران و جهان، اظهار کرد: امکانات فراوان در کشورهاي مطرح عرصه سينما به قدري زياد است که فيلم ساز براي تصوير برداري حتي 1 سکانس از فيلم جنگي خود، هزينه بسيار بالايي مي کند و صحنه هاي جنگي که آن ها خلق مي کنند با امکانات موجود در ايران به هيچ وجه قابل ساخت نيست.
وي تاکيد کرد شرايط و امکانات در داخل و خارج به قدري نابرابر است که ما اگر به سمت آن نوع فيلم سازي برويم، خود و جنگمان را تمسخر کرده ايم.
نگاه انساني به معناي طرفداري از حق است
کارگردان «به کبودي ياس» ادامه داد: در دوره اي از سينماي دفاع مقدس، فيلم سازها به اين سمت رفتند که "بياييم انساني تر و بدون داوري و قضاوت، جنگ را ببينيم و سمت گيري نداشته باشيم و به عراقي هم مثل يک انسان نگاه کنيم".
وي افزود: من به عنوان فيلم ساز به بخش هايي از دفاع مقدس، معتقدم و دليلي ندارد براي خوش آمد عده اي از اعتقاد خود دست بکشم اما از طرفي در فيلم هايم به سراغ عراقي ها هم نمي روم و در مورد آن ها قضاوت نمي کنم اما ايران را مي شناسم و به عراق هم دلبستگي ندارم و هم چنان هم معتقدم که عراقي ها متجاوز بوده اند.
اردکاني در ادامه تاکيد کرد: هم چنان جزو آدم هايي هستم که هنوز باور نکرده ام که نگاه انساني يعني بي طرفي و معتقدم نگاه انساني به معناي طرفداري از حق است و از سويي نمي توانم بگويم "من کاري ندارم حق با کيست" يا "نمي دانم چه کسي متجاوز است و چه کسي مظلوم" و اتفاقا اصرار دارم که در فيلم سازي دفاع مقدس بايد رويکرد داشته باشيم چراکه سينماي جنگ را زنده نگه داشته و من اين رويکرد را تحسين مي کنم.
به اعتقاد اين کارگردان اگر فيلم سازي معتقد است که ما در جنگ مظلوم نبوده ايم و عراق متجاوز نيست و يا فکر مي کند ادامه جنگ بعد از فتح خرمشهر نامشروع بوده، نظريه اش را فيلم کند اما همين نگاه نيز رويکرد دارد و خنثي نيست.
کارگردان برگزيده "سيمرغ زرين بهترين فيلم از نگاه ملي جشنواره بيست و هفتم فجر" به نگاه شعاري در سينماي جنگ اشاره کرد و گفت: در مقطعي از تاريخ –سال هاي جنگ- به فيلم هايي از جنگ نياز داشتيم که جامعه را براي ادامه دفاع تهييج کند و در اين دوره نيز آثار خوبي داشتيم اما در دهه بعد، دهه 70، حساسيت نظامي ها و سخت گيري هاي بي جا اجازه نمي داد از زاويه هايي غير از عُرف جامعه که متاثر از سينماي دهه 60 بود، به جنگ نگاه شود.
سينما وقايع نگاري جنگ را فراموش کرده است
اردکاني هم چنين از فيلم هاي ساخته شده در رويکرد اجتماعي جنگ ياد کرد و افزود: با وجود آثار موفق در چند رويکرد محدود هيچ کس به اين فکر نکرد که ما هنوز از خود جنگ هيچ نگفته ايم و متاسفانه سينما وظيفه اصلي خود را که به اعتقاد من "وقايع نگاري" جنگ بود فراموش کرده است.
به گفته اين کارگردان ابتدا بايد يک سينماي دفاع مقدس زنده داشته باشيم و در ادامه از آن انتظار داشته باشيم که در ژانرها و گونه هاي مختلف قدم بگذارد.
وي در ادامه صحبت هاي خود بر لزوم ساخت فيلم هاي متفاوت از جنگ تاکيد کرد و گفت: ساخت فيلم در ژانرهاي مختلف، تک کارهايي است که بايد ساخته شود اما اين ها تنه اصلي سينماي دفاع مقدس را شکل نمي دهند.
متناسب با بضاعت امروز سينما فيلم مي سازيم
اردکاني درباره تفاوت فيلم هاي جنگي ساخته شده در ايران و جهان، اظهار کرد: امکانات فراوان در کشورهاي مطرح عرصه سينما به قدري زياد است که فيلم ساز براي تصوير برداري حتي 1 سکانس از فيلم جنگي خود، هزينه بسيار بالايي مي کند و صحنه هاي جنگي که آن ها خلق مي کنند با امکانات موجود در ايران به هيچ وجه قابل ساخت نيست.
وي تاکيد کرد شرايط و امکانات در داخل و خارج به قدري نابرابر است که ما اگر به سمت آن نوع فيلم سازي برويم، خود و جنگمان را تمسخر کرده ايم.
لینک کپی شد
نظر شما
