وصيت نامه شهید رضا داروئیان

همانا همه چيز اوست و يازگشتنمان نيز بسوي اوست و اين اوست عشق و عاشقي را آفريد و عشق حسين ( ع) از همه عشقها برتر و عاشقان اوعاشقتر از ديگران.
اي خدای عالميان هيچ توشه اي بجز گناه ندارم ولي چشم به عطاي تو دارم . الهي ما را بيامرز و بعد بميران اگر نمي بودعشق حسين )ع( دلها همه زنگ زده و سياه و كدر مي شد . پس اي ثار الله ما را از عاشقان حقيقي قرار بده و عشقمان را افزون كن و از شراب عشقت سيرايمان بنما و از شهداي كربلا ما را جدا مفرما .
به پير جماران عمر طولاني تا ظهور حضرت مهدي عليه السلام(عج) عنايت كن تنها آرزويم اين است كه در لحظات آخر عمر خود را كشان كشان بر روي صورت به قدمهاي اباعبدالله الحسين بياندازم و بر خاك پاي مبارك حضرت بوسه زنم، خاك پايش را توتیاي چشم بكنم. از همه طلب حلاليت مي كنم.
مرا در وادي رحمت كنار قبرشهید احد مقيمي اگر مكان بود دفن كنيد .پارچه سبز در كتابخانه ام هست كه آنرا بر قبر حضرت رسول و به بيت خداوند ماليده و در آب زمزم شسته ام حتماً و حتماً بر روي كفنم بياندازيد و با آن دفن كنيد.                                                                   رضا داروئیان