گارد ریاست جمهوری صدام قبل ازرسیدن به فاو ، متلاشی شد!
روزی شفیع زاده آمد و گفت : برویم از تاین دکل بازدید کنیم .
گفتیم : برویم . من بودم و شفیع زاده و مسئول دیده بانی گروه . وقتی به آنجا رسیدیم ، چشممان افتاد به دکل .
یک دکل ده متری بود ، با میله های خیلی ضعیف . وقتی سه نفری رفتیم بالای دکل . گلوله توپی در فاصله دویست متری دکل منفجر شد . دکل مثل گهواره شروع کرد به تکان خوردن . دشمن چپ و راست دکل را می کوبید .
با این حال شفیع زاده خوشحال به نظر می رسید . گلوله ها نزدیک دکل منفج ر می شدند . می ترسیدم که یک وقت خدای ناکرده دکل سقوط کند .
یکدفعه ایشان گفت : الان است که دکل سر نگون شود برویم پایین .
پایین آمدن از دکل در آن وضع خیلی سخت بود . دکل همان طور می لرزید . شاید لرزش زیاد آن به این علت بود که یکی دو تا ترکش به میله های آن خورده بود . آماده پایین آمدن شدیم . من دلهره داشتم . در اثر انفجارهای پیاپی گلوله های توپ گرد و خاک همه جا را فرا گرفته بود . اول مسئول دیده بانی گروه رفت پایین . بعد شفیع زاده و به دنبال او ومن .
شفیع زاده حتی موقع پایین رفتن می خندید و شوخی می کرد . وقتی راه افتادیم او هنوز به دکل لرزان که به گهواره ای می ماند نگاه می کرد و می خندید .
مهدی وکیلی:
ما نتیجه آموزشها را در عملیات والفجر 8 دیدیم . لشکر گارد ریاست جمهوری عراق قبل از آن به کارخانه نمک شهر فاو برسد ، متلاشی شده بود .
در هفته اول شروع عملیات که هنوز نه لنجی در کار بود و نه پلی .
دستگاهی نبود که با آن بتوانیم لودر و بولدوزر را منتقل کنیم ، و خاکریز بزنیم .
بسیجیان ما با خیال آسوده ایستاده بودند روی آسفالت . توپخانه چنان از آنها حمایت می کرد که به خاکریز احساس نیاز نمی کردند .
در 7 روز اول عملیات ، توپخانه ، توان پاتک های دشمن را گرفته بود . ما نزدیک 38 گردان توپخانه را قبل از شروع عملیات توی نخلستانها جا داده بودیم .
شفیع زاده گفت : شب اول بیش از 15 گردان از وسط نخلستانها بیرون نیاورید .
صبح آن روز هواپیمای دشمن آمد بالای سرمان و عکسبرداری کرد و رفت .
شب بعد شفیع زاده گفت :5 گردان دیگر به این گردان بپیوندند و ....
و به این ترتیب شب آخر با 38 گردان دشمن را کوبیدیم . بی آنکه دشمن از طرح حساب شده توپخانه ما با خبر شود و بتواند با ما مقابله نماید .
نظر شفیع زاده این بود که : ما نباید بگذاریم دشمن بفهمد استعداد ما چقدر است باید دشمن را فریب بدهیم ....
به این علت بود که دشمن نتوانست در عملیات والفجر 8 حریف توپخانه های سپاه اسلام شود .
رضا سلیمانی :
در عملیات والفجر 8 مسئول دیدگاه شهید قاضی بودم . شفیع زاده به همراه دو نفر دیگر از برادران که چند قطعه عکس هوایی دستشان بود آمدند دیدگاه . می خواستند عملکرد توپخانه را از نزدیک ببینند . سوالاتی کردند و من اطلاعات لازم را در اختیار آنها گذاشتم . در آن هنگام هواپیماهای دشمن مواضع ما را بمباران کردند . توپخانه دشمن موضع ما را به شدت می کوبید . نیروهای گارد ریاست جمهوری عراق با تمام تجهیزات از طریق جاده فاو – بصره به طرف مواضع ما می آمدند تا در مقابل عملیات سلحشوران اسلام پاتک نمایند .
شفیع زاده سریعا مواضع حساس دشمن را از نقاط مختلف شناسایی کرد و از دکل 18 متری که دشمن اطراف آن را به شدت می کوبید ، با لا رفت و از آن جا مواضع دشمن را به دقت شناسایی نمود . چند ساعتی پیش ما ماند و آتش توپخانه را هدایت کرد و چنان آتشی روی سر مزدوران عراقی ریخت که دشمنت را کانلا زمین گیر کرد .
گفتیم : برویم . من بودم و شفیع زاده و مسئول دیده بانی گروه . وقتی به آنجا رسیدیم ، چشممان افتاد به دکل .
یک دکل ده متری بود ، با میله های خیلی ضعیف . وقتی سه نفری رفتیم بالای دکل . گلوله توپی در فاصله دویست متری دکل منفجر شد . دکل مثل گهواره شروع کرد به تکان خوردن . دشمن چپ و راست دکل را می کوبید .
با این حال شفیع زاده خوشحال به نظر می رسید . گلوله ها نزدیک دکل منفج ر می شدند . می ترسیدم که یک وقت خدای ناکرده دکل سقوط کند .
یکدفعه ایشان گفت : الان است که دکل سر نگون شود برویم پایین .
پایین آمدن از دکل در آن وضع خیلی سخت بود . دکل همان طور می لرزید . شاید لرزش زیاد آن به این علت بود که یکی دو تا ترکش به میله های آن خورده بود . آماده پایین آمدن شدیم . من دلهره داشتم . در اثر انفجارهای پیاپی گلوله های توپ گرد و خاک همه جا را فرا گرفته بود . اول مسئول دیده بانی گروه رفت پایین . بعد شفیع زاده و به دنبال او ومن .
شفیع زاده حتی موقع پایین رفتن می خندید و شوخی می کرد . وقتی راه افتادیم او هنوز به دکل لرزان که به گهواره ای می ماند نگاه می کرد و می خندید .
مهدی وکیلی:
ما نتیجه آموزشها را در عملیات والفجر 8 دیدیم . لشکر گارد ریاست جمهوری عراق قبل از آن به کارخانه نمک شهر فاو برسد ، متلاشی شده بود .
در هفته اول شروع عملیات که هنوز نه لنجی در کار بود و نه پلی .
دستگاهی نبود که با آن بتوانیم لودر و بولدوزر را منتقل کنیم ، و خاکریز بزنیم .
بسیجیان ما با خیال آسوده ایستاده بودند روی آسفالت . توپخانه چنان از آنها حمایت می کرد که به خاکریز احساس نیاز نمی کردند .
در 7 روز اول عملیات ، توپخانه ، توان پاتک های دشمن را گرفته بود . ما نزدیک 38 گردان توپخانه را قبل از شروع عملیات توی نخلستانها جا داده بودیم .
شفیع زاده گفت : شب اول بیش از 15 گردان از وسط نخلستانها بیرون نیاورید .
صبح آن روز هواپیمای دشمن آمد بالای سرمان و عکسبرداری کرد و رفت .
شب بعد شفیع زاده گفت :5 گردان دیگر به این گردان بپیوندند و ....
و به این ترتیب شب آخر با 38 گردان دشمن را کوبیدیم . بی آنکه دشمن از طرح حساب شده توپخانه ما با خبر شود و بتواند با ما مقابله نماید .
نظر شفیع زاده این بود که : ما نباید بگذاریم دشمن بفهمد استعداد ما چقدر است باید دشمن را فریب بدهیم ....
به این علت بود که دشمن نتوانست در عملیات والفجر 8 حریف توپخانه های سپاه اسلام شود .
رضا سلیمانی :
در عملیات والفجر 8 مسئول دیدگاه شهید قاضی بودم . شفیع زاده به همراه دو نفر دیگر از برادران که چند قطعه عکس هوایی دستشان بود آمدند دیدگاه . می خواستند عملکرد توپخانه را از نزدیک ببینند . سوالاتی کردند و من اطلاعات لازم را در اختیار آنها گذاشتم . در آن هنگام هواپیماهای دشمن مواضع ما را بمباران کردند . توپخانه دشمن موضع ما را به شدت می کوبید . نیروهای گارد ریاست جمهوری عراق با تمام تجهیزات از طریق جاده فاو – بصره به طرف مواضع ما می آمدند تا در مقابل عملیات سلحشوران اسلام پاتک نمایند .
شفیع زاده سریعا مواضع حساس دشمن را از نقاط مختلف شناسایی کرد و از دکل 18 متری که دشمن اطراف آن را به شدت می کوبید ، با لا رفت و از آن جا مواضع دشمن را به دقت شناسایی نمود . چند ساعتی پیش ما ماند و آتش توپخانه را هدایت کرد و چنان آتشی روی سر مزدوران عراقی ریخت که دشمنت را کانلا زمین گیر کرد .
لینک کپی شد
نظر شما
