رهبران و علما بیداری اسلامی (1)
در فروردین سال 1318 ش به دنیا آمدند.از نوجوانی تحصیلات مقدماتی حوزه را نزد پدر گرامیشان شروع کردند.در مشهد در محضر اساتیدی هم چون شیخ هاشم قزوینی ،آقامیرزا مدرس یزدی،میرزا جواد آقا تهرانی و در نجف از درس حضرات آیات حکیم ، شاهرودی، میرزاباقر زنجانی ،سید یحیی یزدی و میرزا حسن بجنوردی و در قم نزد آیات عظام بروجردی ، امام خمینی (ره)،شیخ مرتضی حائری یزدی و علامه طباطبایی کسب فیض نموده و به درجه اجتهاد رسیدند؛ اما به خاطر بیماری پدر و به منظور نگهداری از ایشان به مشهد بازگشتند.
ایشان که خود را شاگرد مکتب فکری امام خمینی (ره ) میدانند، از سال 1341 وارد میدان مبارزات سیاسی شده وشانزده سال تمام با وجود فراز و نشیب های فراوان از جمله زندان،شکنجه و تبعید،مبارزه کردند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی همچنان پر شور و پر تلاش به فعالیت های ارزشمند اسلامی و در جهت نزدیکتر شدن به اهداف انقلاب اسلامی می پرداختند که همه در نوع و زمان خود بی نظیر و بسیار مهم بودند که عبارتند از :
معاونت وزارت دفاع،سرپرستی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، امامن جمعه تهران، نماینده امام خمینی (ره) در شورای عالی دفاع، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی حضور فعال و مخلصانه در لباس رزم در جبهه های دفاع مقدس ، ریاست جمهوری ،ریاست شورای انقلاب فرهنگی ، ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام ، ریاست شورای بازنگری قانون اساسی ، رهبری و ولایت امت.
در تاریخ 6 تیر 1360 و زمانی که ایشان در حال ایراد سخن در مسجد ابوذر تهران بودند، به واسطه انفجار بمبی که یکی از عوامل تروریست منافقین درون یک ضبت صوت و در مقابل ایشان کار گذاشته بود، به شدت مجروح شدند؛ اما دست عنایت خداوند این سرمایه عظیم را برای انقلاب اسلامی و رهبری آن نگاه داشت.
