مروری بر زندگی‌نامه شهید «یوسف بنایی محمدی»

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از آذربایجان‌شرقی، شهید «یوسف بنایی محمدی»، در سال 1342 در تبریز به دنیا آمد. وی پس از سپری کردن تحصیلاتش در مقطع راهنمایی و همزمان با آغاز جنگ تحمیلی به خدمت مقدس سربازی اعزام شده و در منطقه هنگ ژال بانه مشغول خدمت شده و سرانجام پس از 11 ماه سپری شدن از خدمت سربازی‌اش در تاریخ 21 شهریورماه 1366 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

زندگی‌نامه شهید:

دهه چهل، سال‌های تولد و پرورش سربازان خمینی کبیر بود؛ همان‌طور که خود امام فرموده بودند سربازان من اکنون در گهواره‌ها هستند. یوسف هم یکی از همان سربزان بود. فرزندی زیبا و آخرین فرزند خانواده بنایی که در سال 1342 متولد شد.

یوسف در دامان مادری مومن و عاشق اهل‌بیت(ع) و پدری که خود معلم قرآن بود، پرورش یافت. دوران کودکی‌اش به بازی با همسالانش گذشت و بزرگ‌تر شد و قدم به مدرسه گذاشت. دوران ابتدایی را در مدرسه خیابانی گذراند و دوره راهنمایی را آغاز کرد که همزمان شد با مقدمات انقلاب اسلامی و آغاز تظاهرات مردم. یوسف فرزند آخر خانواده بود و همه برادران و خواهران بزرگ‌ترش ازدواج کرده بودند و یوسف هم به همین خاطر نسبت به پدر و مادرش احساس مسئولیت زیادی می‌کرد و مونس پدر و مادرش بود. گاهی در کنار درس به کار سیم‌کشی ساختمان که در آن مهارت داشت، می‌پرداخت.

وصیت‌نامه شهید:

اینجانب یوسف بنایی محمدی فرزند اصغر متولد 1342 از شهرستان تبریز این وصیت‌نامه را در صحت و سلامت از منطقه هنگ ژال بانه برایتان می‌نویسم. در اینجا با برادرانم که به تعداد 50 نفر از فرزندان محبوب و خوب این مرز و بوم می‌باشند مشغول انجام وظیفه مقدس سربازی هستیم.

در این منطقه از یک طرف نیروهای مهاجم بعثی و از طرف دیگر منافقین از خدا بی‌خبر قصد هجوم و نفوذ به خاک مقدس کشورمان را دارد و هر از چند گاهی بر پایگاه‌های نظامی موجود در منطقه حمله می‌نمایند که با رشادت و فداکاری سپاه اسلام مثل همیشه خوار و زبون‌بر بر عقب زده می‌شوند.

نکته‌ای که حائز اهمیت و قابل ذکر است این است که بر خلاف سایر مناطق جنگی که بودم بزر دلم الهام شده در این منطقه به فیض شهادت نائل می‌شوم. پدر و مادر و برادران و خواهر عزیزم اگر چنین فیضی شامل حالم شد تقاضا دارم حلالم کنید و از گریه کردن بر من خودداری نمایید چرا که من هم مثل سایر جوانان این مملکت از سیدالشهدا(ع) سرور شهیدان درس عشق و شهادت را یاد گرفتم.

اگر خواستید از من یاد کنید با یک شاخه گل قرمز که به رنگ خون سرخ شهادت است بر مزارم به دیدارم بیایید.

انتهای پیام/