اگر خواستيد گريه کنيد اول به مصيبت امام حسين(ع) بناليد

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از ارومیه، شهید مهدیقلی عبدی در سال ۴۲ در روستای كلقاری اهر از توابع آذربايجان‌شرقی ديده به جهان گشود و از همان دوران کودکی و تنها پس از گذراندن دو سال تحصيل در کنار پدر به کارگری پرداخت و از پانزده سالگی به کار قالی‌بافی مشغول شد تا اينکه رهسپار خدمت مقدس سربازی شد و پس از ۲۰ ماه خدمت داوطلبانه راهی جبهه جنوب شده و در تاريخ ۱۶ اسفند ماه ۶۲ در عمليات خيبر به درجه رفيع شهادت نايل گشت.

وی قبل از انقلاب فعاليت خاصی نداشته است و به علت اينکه زندگی خانواده شهيد به سختی می‌گذشت شب و روز کار می‌کرد تا هزينه زندگی خانواده را تامین کند، بعداز پيروزی انقلاب اسلامی در مساجد و پايگاه‌ها کمک زيادی می‌کرد.

شهید مهدیقلی عبدی از نظر اعتقادی معتقد به خداوند تعالی بوده و ولايت فقيه را در حال حاضر ولی امر مسلمين دانسته و هميشه فرمايشات بنيانگذار جمهوری اسلامی ايران لبيک گفته و در نهضت حسينی پيروزی خون بر شمشير می‌دانستند و هميشه در مجالس حسينی شرکت می‌کرد.

یکی از بستگان شهید تعریف می‌کند: زمانی که به مرخصی می‌آمد پیش از پایان مرخصی‌اش بی‌تاب شده و سریع عازم جبهه می‌شد و در آخرین مرخصی‌اش توصيه کرد که مادر شايد اين دفعه آخرم باشد و ديگر برنگردم ولی از شما تقاضا دارم که زياد شيون و گريه نکنيد اگر خواستيد گريه کنيد اول به مصيبت امام حسين(ع) بناليد و هميشه و در همه حال پشتيبان امام باشيد.

هر وقت به مرخصی می‌آمد فقط از جبهه و از رزم و ايثار رزمندگان و شهادت آنان می گفت و آخرين بار که به مرخصی آمد خيلی خوشحال بود و چند روزی بيشتر استراحت نکرده، عازم جبهه شد تا اينکه در عمليات خيبر به وصال حق پيوست.

شهيد دوستان و هم روستايی خود را هميشه به اسلام و راه راست دعوت می‌کردند و زندگی وی تأثير زيادی بر دوستانش داشت از جمله دو نفر از دوستان وی از همان روستا بعد از شهادت وی به جبهه رفته و به درجه رفيع شهادت نايل گشتند.

انتهای پیام/