من راه حضرت ابا عبدالله را رفته و به فرموده‌های امام لبیک گفتم

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از آذربایجان‌شرقی، شهید «مرتضی خان‌محمدی» در 28 فروردین‌ماه 1350 در تبریز متولد شد. وی پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد و پس از چندی مجاهدت در راه اسلام، سرانجام در تاریخ 26 مهرماه 1367 در منطقه ماووت عراق به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

فرازی از زندگی‌نامه شهید:

وقتی موقع مدرسه رسید در مدرسه شاهد واقع در خیابان ارتش جنب مسجد حاجی جعفر دائی مشغول خواندن ابتدایی گردید و در آن مدرسه چون خوش صدا بود قرآن می خواندند و بعدا با سایر همکلاس ها به نماز جماعت مشغول می شدند.

در همین زمان ها بود که برادرش محمد باقر خان محمدی شهید شدند بال و پر شکست، نتوانست خود درس بخواند لذا پیگیر کار شد. با همکاری بعضی از برادران مساجد به خود کفایی سپاه در شغل نجاری مشغول و با همکاری و همیاری برادران مسجد شکلی در آنجا موقع بیکاری مشغول خواندن قرآن شدند و در اندک زمان قرآن را یاد گرفته با صوت و لحن که اکثرا پسند قاریان و استادان قرآن قرار گرفتند قرآن تلاوت می کرد.

در مراسم و مجالس ترحیم شهدای گرانقدر قرائت میکردند. بیادم است که در مسجد سید حمزه و مسجد حاج مصطفی خمینی واقع در بازارچه سیلاب در مجلس گرامیداشت حاج رضا داروئیان قرآن می خواندند که اکثر اهل مجلس گریه می کردند.

فرازی از وصیتنامه شهید:

پدر عزیزم من در طی زندگانی به شما زحمت‌های جبران ناپذیری داده‌ام و همیشه تو دوست می‌داشتی که من در آینده یک فرد مفیدی باشم و همیشه و همه جا خوبی مرا می‌خواستید ولی من بی اهمیت بوده‌ام. مرا به حق پدری خود ببخشی و حلالم کنی.

اما مادر عزیزم که زحمت و رنج‌های زیادی درباره من کشیدی که لازم به ذکر نیست تو هم به حق فاطمه زهرا حلالم کن زیرا می ترسم که در روز آخرت تو مرا نبخشی و من مورد خشم الهی قرار بگیرم زیرا که خداوند فرموده من از جمله کسی را نخواهم بخشید که عاق والدین باشد.

مادر در فراق من ناراحت و غمگین نباش که من در راه خدا شهید شده‌ام و راه حضرت ابا عبدالله را رفته‌ام و به فرموده‌های امام بزرگ لبیک گفتم و تو همانگونه باش که حضرت زینب (س) است.

انتهای پیام/