تنها دلدادگان حقیقی جهاد، توان تحمل سختی‌های غواصی را داشتند

شنیده ام که در رودخانه اروند ؛ هفت نوع جریان آب وجود دارد که شنا کردن را بسیار مشکل میکند چه برسد به غواصی ...
شنیده بودم که در این عملیات عمق اروند را بعثی ها پر کرده بودند از موانع خورشیدی نوک تیز ....
شنیده بودم که بسیاری از شهدای غواص ما که با رمز یا زهرا س به آب زدند ؛ اکثریت شان از ناحیه پهلو زخمی و به شهادت رسیده بودن ....
شنیده بودم که برای آمریکایی ها خیلی مهم بوده که بدانند در موقع عملیات ؛ لباس عواصان ما چه بوده ؟؟
و خیلی چیزهای دیگر شنیده ام ؛ از خیانت منافقین کوردل ، از شقاوت قلب بعثی ها و ..
شاید همه اینها قابل باور باشد چرا که دشمنان کاری به جز دشمنی و خیانت اگر انجام بدهند جای تعجب است ... ولی هرهر کرکر کردن کسانی که خود را در آغوش کسانی که این جوانان را به خاک و خون کشیده اند ؛ رها کرده اند را هیچ جوری نمیتوانم باور کنم ...
ذلت و وطن فروشی و باج دادن و... تا کجا ؟ تا کی ؟ به چه قیمتی ؟؟/
اگر یکی از این غواصان دست بسته ، پسر یا پدر یا برادی یا یکی از عزیزان این دولتمردان بنفش بود ، باز هم به همین راحتی میتوانستند هر کاری که میخواهند بکنند و به مردم هم قرمز قرمز دروغ بگویند ؟؟؟؟