اولین اصل اساسی از قیام امام حسین (ع) هدایت مردم بود

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از قزوین، حجت‌الاسلام «علی معبودی»، مسئول نمایندگی ولی فقیه در سپاه صاحب الامر(عج) استان قزوین، امروز (چهارشنبه) در مراسم عزاداری پایوران و سربازان ناحیه امام حسین (ع) بوئین زهرا و مسئولین ادارات شهرستان بوئین زهرا، به ابعاد و اعماق جریان عظیم عاشورا اشاره کرد و اظهار داشت: حادثه عاشوراء، حادثه بی نظیری است که ابعاد و اعماق مختلف آن می توان درس عبرت دیگران حوادث شود.

وی گفت: امام حسین(ع) از نقطه آغاز قیامش تا لحظه شهادت اصولی را به دست گرفت و لحظه ای از این اصول عقب نشینی نکرد و هرکس همراه این اصول و سوارکشتی نجات امام حسین(ع) شد، رستگار شد و از گمراهی نجات پیدا کرد.

وی در ادامه افزود: اولین اصل اساسی به یادگار مانده از قیام امام حسین(ع) هدایت مردم بود. هدف نهایی امام حسین(ع) از قیام این بود که دست مردم را در دست خدا بگذارد و آنها را از مسیر ضلالت و گمراهی به مسیر الهی هدایت و راهنمایی کند. اصل هدایت در نهضت امام حسین(ع) در دو شکل عمومی و خصوصی بسیار محسوس و اعیان بود و تمام تلاش آن امام همای، هدایت عامه مردم در نقشه و مسیر الهی بود.

حجت الاسلام معبودی، مهم ترین درس مکتب عاشوراء را احیاگری ارزش های اسلامی در جامعه دانست و گفت: دنیاطلبی، تسلط شیطان بر رفتار و کردار مردم، کسب لقمه حرام و غفلت و فراموشی مردم، چهار اتفاق بود که باعث شد مردم عصر پیامبر اکرم(ص) نسبت به مسائل دینی و شریعت بی توجه شوند و دست به جنایت بزرگی در تاریخ اسلام بزنند و آن جنایت بزرگ شهادت نوه پیامبر گرامی اسلام (ص) بعد از رحلت ایشان بود. در حقیقت قیام امام حسین (ع) در راستای مقابله با این چهار اتفاقی بود که در عصر و جامعه پیامبر (ص) به وجود آمده بود. از این رو، قیام و مکتب عاشورا، احیاگر ارزش های اسلامی در جامعه بود، چرا که با دنیاطلبی و غفلت مردم، این ارزش های اسلامی و الهی به دست فراموشی سپرده شده بود و در جامعه از بین رفته بود.

مسئول نمایندگی ولی فقیه در سپاه صاحب الامر (عج) استان قزوین، در پایان سخنان خود، به فلسفه عزاداری در ماه محرم اشاره کرد و گفت: فلسفه عزاداری و برپایی مراسم سوگواری برای امام حسین (ع) برای این است که بیماری و گرفتاری دوران امام حسین(ع) در جامعه اتفاق نیفتد. «یا حسین» گفتن عزاداران باید به معنی «با حسین بودن» در جامعه باشد. فلسفه عزاداری در با حسین بودن است و با حسین بودن نیز به این معنا است که مردم دچار بی بصیرتی، بیماری، گرفتاری، لقمه حرام و غفلت و فراموشی نشوند.

انتهای پیام/