شهیدی که خواست همچون حضرت زهرا(س) مفقود الاثر باشد

عملیات والفجر مقدماتی عملیاتی بود که قبل از آغاز برای عراق لو رفته بود اما رزمندگان اسلام در جبهه خودی این را نمیدانستند به همین دلیل خیلی زود گردانهای حاضر در عملیات در محاصره قرار گرفتند. گردان کمیل که یکی از این گردانها بود و تمامی رزمندگان آن به جز یک نفر در همان کانال کمیل و میانه عملیات به شهادت رسیدند. علت مقاومت گردان کمیل بعداً اینگونه عنوان شد که برای به عقب کشیدن و حفظ بقیه گردانها تا نفر آخر مقاومت کردند.

وقتی در منطقه فکه گردان کمیل در محاصره قرار گرفت، شهید علیرضا بنکدار معاون گردان کمیل، با معدود نیروهایی که سالم مانده بودند، در حالی که از شدت تشنگی لبهای آنها خشک شده بود، با اقتدا به مولایشان اباعبدالله الحسین (ع) به جنگ نابرابر خود با ارتش متجاوز بعث ادامه دادند و پا تکهای متعدد تیپهای زرهی عراق را، در هم کوبیدند و سرانجام مظلومانه در قتلگاه فکه جنوبی به شهادت رسیدند و پیکرهای پاکشان در منطقه باقی ماند.
 

به دلیل شرایطی که طی عملیات والفجر یک پیش آمد، منطقه فکه تا پایان جنگ میان ما و عراقیها قرار گرفت و بازگرداندن شهدا و مجروحانی که در آنجا و در اثر تشنگی و جراحتشان به شهادت رسیدند، میسر نشد. چند روز بعد از اتمام عملیات والفجر مقدماتی و شهادت اعضای گردان کمیل رژیم بعث عراق داخل کانال را پر میکند و شهدا در آن کانال مدفون میشوند.
 
شهید بنکدار به عنوان معاون گردان کمیل نیز در این محاصره در روز 21 بهمنماه 1361 بر اثر اصابت گلوله خمپاره از ناحیه چپ بدن زخمی شد و بعد از چند ساعت خونریزی در کانال کمیل واقع در فکه به شهادت رسید. برادر کوچکتر معاون گردان کمیل، یعنی محمد بنکدار نیز قبل از او در جبهههای جنگ تحمیلی به شهادت رسید. از پاسدار شهید علیرضا بنکدار دو فرزند به یادگار مانده است.
 
شهید بنکدار در وصیت نامه خود از خدا خواسته است که او را در زمره شهدای گمنام قرار دهد و پیکرش بازنگردد و مانند حضرت فاطمه (س) مفقودالاثر باشد؛ و همچنان نام او در زمره شهدای مفقود الجسد عملیات والفجر مقدماتی جای دارد.
 
متن وصیت نامه شهید علیرضا بنکدار به شرح زیر است:
 
بسمه تعالی.
 
ربنا افرغ علینا صبرا وثبت اقدامنا وانصرنا علی القوم الکافرین.
خداوندا در این مبارزه پایداری را بر ما فرو ریز و گامهایمان را استوار ساز و بر گروه کافران پیروزمان گردان.

 

ما عاشقیم، عاشق صبح، در بلندی معراج زندگی به صخرهها خوردهایم و کف نبودیم تا بمانیم منجلاب شویم، ما شیفتهایم، شیفته رنگی به سرخی گل سرخ، رهسپاریم رهسپار نور تا بوی یاس گیریم ما خواندهایم سرود شهادت را که بسپاریم تن را به گلوله و بگریزیم از زیستن به نابودی دنیا، ما ماندهایم که ببینیم که این لحظهها را که ببینیم چگونه تیر خصم یاران را میگیرد و به هنگام غروب ما را میبرد.

 

ما روسیه از دنیاییم که نگران نشستهایم. خدای من! فردای قیامت که میان بندگانت داوری میفرمایی مرا به دیدارت شاد گردان، خدای من! چنان کن سرانجام کار من را که در صحرای محشر روی آن داشته باشم که سرفراز آرم و جلال و جبروت تو را بنگرم. خدای من! در آن روز چنان به عفو و بخشش خود امیدوارم گردان که بتوانم دیده به دست جود و کرم تو بدوزم و سر به آستان فضل تو بسپارم.
 
خدمت پدر و مادر عزیزم و خواهرانم و برادرم و همسر و فرزندانم! همان طور که میدانید هر انسانی سرنوشت خود را با اعمالش انجام میدهد. آینده خود را رقم زده و خود را پیدا میکند. اگر پیرو راه باشیم که به مقصود رسیدهایم وگرنه خویشتن خویش را به وادی برهوت بردهایم.
 
خوشحالم از اینکه خداوند این توفیق را به من داد که در نبرد با کفر شرکت کنم و امید آن دارم که بتوانیم ما نیز چون علی (ع) که در محراب عشق به شهادت رسید در این راه به شهادت برسیم و با خون خود تبلیغی باشیم برای بازماندگان. زیرا که مسئله شهید و شهادت شاهدی است بر واقعیت. امید آن دارم که بازماندگان ما بتوانند این انقلاب الهی را که سرانجام پرچم پرافتخارش به دست مولایمان حضرت مهدی (عج) است که مهمترین بخش سازنده این انقلاب خون شهیدان است به ثمر برسانند.
 
پس از شما بازماندگان و تمام دوستانم که در همه جا با من بودید انتظار دارم که با صبر و بردباری الگو باشید و مبلغی باشید که تبلیغ یا جهاد میکند. ای عزیزان! امیدوارم مرا حلال کرده باشید و خواهرانم چون زینب (س) و برادرم چون علی (ع) و همسرم نیز فاطمه (س) گونه باشند.
 
امید آن دارم که پیکرم بازنگردد، امیدوارم که همچون فرزندان مفقودالاثر مادرم فاطمه (س) باشم که از روی هزاران شهیدی که بی هیچ تشییع جانشان را در راه خداوند و انقلاب فدا کردهاند شرمنده نشوم و میخواهم همچون شهدای گمنام باقی بمانم. در آخر از شما عزیزان خواستارم نگذارید پرچم پرافتخار اسلام بر زمین بماند که منافقان و از خدا بیخبرهای کوردل، بی خبران روزگار بتوانند آزادی ملت ما را سلب کرده و خون آنان را لگدمال نمایند و بر این پرچم ارزش بنهند.

 

خدایا از تو میخواهم که مرا ببخشی و آمرزیده گردانی و نگذاری از قافله شهادت عقب افتم. امام این قلب امت را سالم و هر کس بر او دشمن روا میدارد نابودش سازی. یاران امام را همچون خامنهایها را حفظ بفرما و این انقلاب را به حکومت امام زمان ملحق نمایی.
 
از همسر و خواهران و برادرم و عزیزان و دوستان و یاران و بستگان میخواهم که با دوری از وابستگی دنیوی با تلاش در نماز و دعا و نیایش زبان سخن با او را بیاموزید و نگذارید بند اسارت به جانمان بزند. خدایا خطهای ضد ولایت فقیه و هر آن کس را که مخالف حق است نابودش ساز و در آخر آرزو دارم همچون بانوی پاک حضرت فاطمه(س) مفقود الاثر گردم که دست نامحرمان بر من نخورد شاید خداوند پذیرای وجود من گردد.